Pałac Kultury i Nauki

Pałac Kultury i Nauki

Pałac Kultury i Nauki – jeden z najbardziej znanych i kontrowersyjnych symboli Warszawy.

• Będzie trwał tak jak miłość do dziecka
  Będzie trwał tak jak przyjaźń radziecka
  • Autor: Jan Brzechwa w 1952 roku, kiedy zatwierdzono budowę

• (...) biała sylweta Pałacu Kultury zdała mi się podobna do Nike z paryskiego Luwru.
  • Autor: Gustaw Morcinek

• co dzień jeśli mi sił starcza
  oglądam Pałac Kultury – (...)
  Architektura mojej krwi i serca
  życia i śmierci
  słońca i mgły.
  • Autor: Eugeniusz Żytomirski

• Co nam obca przemoc dała, nocą rozbierzemy
  • Opis: parafraza hymnu polskiego, wymyślona przez przeciwnych budowie Pałacu warszawiaków

• Jadą do Polski
  deski i szyny,
  wapno i cement,
  szkło i maszyny.
  Auta i dźwigi,
  brązy, marmury
  by stanął piękny
  Pałac Kultury.
  • Autor: R. Pisarski, Rośnie w Warszawie Pałac Kultury

• Latarnia, która świeci
  pięknem i nauką.
  • Autor: Tadeusz Kubiak

• Może oficjalnie nazwać Pałac jakoś inaczej, ponadczasowo, mniej groźnie i pozytywnie? Jakby tak wykorzystać nasze nowe sojusze związane dodatkowo ze wzmocnieniem naszej obronności i przechrzcić Pałac na Pałac Kultury i Nauki im. Myszki Miki?
  • Autor: Wojciech Mann, „GW” 2007

• Mówi chmura córce chmurce
  napatrz że się napatrz,
  bo to tam przeciwko nam
  wznoszą wielki drapacz.
  Wznoszą w górę Dom Kultury,
  wielkie, ostre ściany.
  A my chmury, biedne chmury
  będziemy drapane.
  • Autor: Józef Prutkowski, Mówi chmura córce chmurce

• Oto bratnią ręką
  Darowane piękno.
  • Autor: Jerzy Zagórski

• Pałac Kultury i Nauki...
  Witam go roniąc łzy radosne.
  • Autor: Tadeusz Fangrat

• Przyjacielu, zniknie
  różność stron świata w pięknie Pałacu Kultury.
  Nie obca mi tęsknota do tej chwili pięknej,
  gdy dłonie się opiera na dziele skończonym.
  Ci z piętra najwyższego, przykładając rękę
  do czoła może ujrzą burzany nad Donem
  i zieleń brzóz nad Wołgą i zarys Uralu,
  gdy ja będę wstępował w warszawskie marmury.
  Przyjacielu, tak każdy dzień nas łączy z dalą,
  a z sobą każda cegła Pałacu Kultury.
  • Autor: Tadeusz Kubiak, Rozmowa na budowie Pałacu Kultury w Warszawie wiosną 1953 roku

• Przypędzono stalowe żyrafy,
  rozciągnięto stalowe ramiona,
  rosną w górę konstrukcje stalowe,
  rosną piętra w stalowych dłoniach.
  Metrów dwieście! (...)
  Tu robotnik i chłop się spotkają,
  Tutaj prawda jak żyto jest prosta.
  Tu swą młodość, wciąż młodą i piękno
  przekazuje Warszawie – Moskwa.
  • Autor: Stanisław Czachorowski, Pałac prawdy

• Sen szalonego cukiernika
  • Opis: peryfrastyczne określenie Pałacu Kultury i Nauki odnotowane w „Słowniku peryfraz” Mirosława Bańki (PWN, 2002)

• To co bajarz ludowy napisał
  To co lud w wyobraźni kołysał
  Wkrótce wszyscy ujrzymy na jawie!
  Pałac z baśni powstaje w Warszawie.
  Będzie sięgał wysoko do góry
  Tam gdzie ptaki, obłoki i chmury
  Tak jak w baśni nasz Pałac Kultury
  • Autor: Jan Brzechwa, Pałac Kultury

• Upojny i radość szczytową budzący jest fakt, że jedno z nich znajduje się już w Pałacu Kultury. Nareszcie budowla zyskała jakieś sensowne przeznaczenie!
  • Autor: Joanna Chmielewska o kasynie, Hazard

• Uważaj, to nie chmury,
  To Pałac Kultury.
  • Autor: Elektryczne Gitary, Człowiek z liściem na głowie

• Wisło, rzeko domowa, czyś ty kiedy widziała
  takie tu domy?
  Żeby wieża nad miastem do księżyca sięgała,
  Żeby dom był jak Koscielec ogromny.
  • Autor: Stanisław Ryszard Dobrowolski

• Znowu wyrasta przed moimi oczami
  Ten pałac Stalina najeżony antenami
  I znów majaczy za moimi oknami
  I znów góruje nad naszymi domami
  To właśnie tam na wielkim placu
  U stóp niebotycznej wieży pałacu
  Wpadłem w sieć ludzi o jadowitych oczach węży
  • Zespół: Tilt – To samo od nowa