Marcel Proust

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Marcel Proust (1871–1922) – francuski pisarz.

• Choć tylko szczęście jest zbawienne dla ciała, zgryzota rozwija siłę ducha.

• Co do szczęścia to ma ono tylko tę użyteczność, że czyni możliwym nieszczęście.
  • Zobacz też: szczęście

• Fakty nie przenikają do świata, w którym żyją nasze wierzenia; one ich nie zrodziły, ani ich nie zniszczą. Fakty mogą zadawać wierzeniom kłam, nie osłabiając ich.

• Homoseksualista to nie ktoś, kto lubi innych homoseksualistów, ale ktoś, kto widząc żołnierza natychmiast chce zostać jego przyjacielem.
  • A homosexual is not someone who likes other homosexuals, but someone who on seeing a soldier immediately wants him for a friend. (ang.)
  • Źródło: [1]

• Instynkt wskazuje nam obowiązki, inteligencja zaś dostarcza pretekstów, by uchylać się od nich.

• Medycyna nie zna tajemnicy wyleczenia, ale zapewnia sobie umiejętność przedłużania choroby.

• Miłość nie istnieje w sobie, ale w nas, jest naszym osobistym dziełem.

• Miłość to przestrzeń i czas udostępnione dla serca
  • Zobacz też: miłość

• Piękne kobiety zostawmy mężczyznom bez wyobraźni.

• Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu.

• Przyzwyczajenie! – robotnica zręczna, ale bardzo powolna, która zrazu pozwala naszemu duchowi cierpieć całe tygodnie w tymczasowej siedzibie, ale którą mimo wszystko winniśmy błogosławić, bo bez przyzwyczajenia, zdany na własne środki, duch nasz nie byłby zdolny uczynić nam żadnego mieszkania mieszkalnym.

• To, czego nie musieliśmy rozszyfrowywać, wyświetlać drogą wysiłków osobistych, to, co było jasne już przed nami, nie do nas należy. Od nas pochodzi jedynie to, co wydobywamy z ciemności będącej w nas i czego nie znają inni.

• Wszyscy musimy, chcąc uczynić rzeczywistość znośną, utrzymać w sobie kilka drobnych szaleństw.

• Wyjątki od reguły stanowią o uroku życia.

[edytuj] Cytaty o Marcelu Prouście

• Jak słońce, gasnąc w pysznych promieni efekcie,
  Zachodzić się nie wzbrania i świecić nie żąda,
  Tak on powoli opis poprawia w korekcie
  Tej śmierci, którą widzi i wie, jak wygląda.
  • Jan Lechoń, Proust