Marcel Proust

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Marcel Proust w 1900 roku

Marcel Proust (1871–1922) – francuski pisarz.

W poszukiwaniu straconego czasu[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle W poszukiwaniu straconego czasu.
  • Piękne kobiety zostawmy mężczyznom bez wyobraźni.
    • Laissons les jolies femmes aux hommes sans imagination. (fr.)
    • Źródło: tom VI, Nie ma Albertyny
  • Przychodzi w życiu godzina – jesteś jeszcze od niej bardzo daleko – kiedy znużone oczy znoszą już tylko jedno światło, to, które piękna noc, jak dzisiejsza, tworzy i sączy wraz z mrokiem; kiedy uszy nie mogą już słuchać innej muzyki prócz tej, którą gra blask księżyca na flecie milczenia. Gdzieś w połowie niewiadomego drzewa niewidzialny ptak siląc się skrócić dzień zgłębiał przeciągłą nutą otaczającą samotność; ale otrzymywał od niej odpowiedz tak jednomyślną, odzew tak nabrzmiały ciszą i bezruchem, iż można by rzec, że zatrzymał na zawsze chwilę, której bieg chciał przyśpieszyć.
    • Źródło: tom I, W stronę Swanna, s. 123, 133
  • W poszukiwaniu straconego czasu
    • À la recherche du temps perdu (fr.)

Inne[edytuj]

  • Choć tylko szczęście jest zbawienne dla ciała, zgryzota rozwija siłę ducha.
  • Co do szczęścia to ma ono tylko tę użyteczność, że czyni możliwym nieszczęście.
  • Fakty nie przenikają do świata, w którym żyją nasze wierzenia; one ich nie zrodziły, ani ich nie zniszczą. Fakty mogą zadawać wierzeniom kłam, nie osłabiając ich.
  • Homoseksualista to nie ktoś, kto lubi innych homoseksualistów, ale ktoś, kto widząc żołnierza natychmiast chce zostać jego przyjacielem.
  • Instynkt wskazuje nam obowiązki, inteligencja zaś dostarcza pretekstów, by uchylać się od nich.
  • Ludzie, którzy nie są zakochani, nie mogą zrozumieć, jak inteligentny człowiek może cierpieć przez bardzo pospolitą kobietę. To tak, jak zaskoczenie tym, że ktoś może zachorować z powodu tak niepokaźnego stworu jak przecinkowiec.
  • Medycyna nie zna tajemnicy wyleczenia, ale zapewnia sobie umiejętność przedłużania choroby.
  • Miłość nie istnieje w sobie, ale w nas, jest naszym osobistym dziełem.
  • Miłość to przestrzeń i czas udostępnione dla serca
  • Miłość zostaje sprowokowana przez kłamstwo i polega tylko na pragnieniu, aby nasze cierpienia ukoiła osoba, która je wywołała.
  • Najbardziej nawet wyłączna miłość osoby jest zawsze miłością czegoś innego.
  • Prawdziwa podróż odkrywcza nie polega na szukaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu.
  • Przyzwyczajenie! – robotnica zręczna, ale bardzo powolna, która zrazu pozwala naszemu duchowi cierpieć całe tygodnie w tymczasowej siedzibie, ale którą mimo wszystko winniśmy błogosławić, bo bez przyzwyczajenia, zdany na własne środki, duch nasz nie byłby zdolny uczynić nam żadnego mieszkania mieszkalnym.
  • To, czego nie musieliśmy rozszyfrowywać, wyświetlać drogą wysiłków osobistych, to, co było jasne już przed nami, nie do nas należy. Od nas pochodzi jedynie to, co wydobywamy z ciemności będącej w nas i czego nie znają inni.
  • Tylko miłość potrafi zatrzymać czas.
  • Wszyscy musimy, chcąc uczynić rzeczywistość znośną, utrzymać w sobie kilka drobnych szaleństw.
  • Wyjątki od reguły stanowią o uroku życia.
  • Zakochany mąż wszędzie widzi zdradzanych mężów.
  • Zdradzony mąż wszędzie widzi zdradzanych mężów.

Cytaty o Marcelu Prouście[edytuj]

  • Jak słońce, gasnąc w pysznych promieni efekcie,
    Zachodzić się nie wzbrania i świecić nie żąda,
    Tak on powoli opis poprawia w korekcie
    Tej śmierci, którą widzi i wie, jak wygląda.