Horacy

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Horacy (65–8 p.n.e.) – rzymski poeta liryczny.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

[edytuj] B

• Bądź mądra, nalej wina.
  • Sapias, vina liques (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 11

• Biada przemocy, gdy w Boga godzi.

• Blada śmierć przychodzi jednakowo do chat nędzarzy i wież królewskich.
  • Pallida Mors aequo pulsat pede pauperum tabernas regumque turris (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 4

[edytuj] C

• Chciwemu wiecznie mało.

• Choćbyś naturę widłami wypędzał, ona i tak powróci.

• Chwytaj dzień.
  • Carpe diem (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 11

• Ciesz się ze swego losu.

• Cóż po bogactwie, jeśli używać się wzbraniasz.

• Czas biegnie zazdrosny o słowa

• Czym skorupka raz za młodu nasiąknie, tym długo pachnie.
  • Quo semel est imbuta recens, servabit odorem testa diu
  • Źródło: Listy I 2.69–70

[edytuj] D

• Dla ludzi nic nie jest trudne.
  • Nil mortalibus ardui est. (łac.)

• Do nieba powrót odwlekaj.

• Dzielność prawdziwa, jeśli hańby przeżyła ohydę, męstwa nie wróci.

[edytuj] G

• Głupi po szkodzie, głupim zostanie.

• Głupotą sięgamy samego nieba.
  • Caelum ipsum petimus stuititia (łac.)

• Gniew jest chwilowym szaleństwem.

• Podbita Grecja podbiła groźnego najeźdźcę.
  • Graecia capta ferum victorem cepit. (łac.)
  • Źródło: Listy I, 1. 156

[edytuj] I

• I w nieszczęściu zachowuj spokój umysłu // Pamiętaj, by zachować w nieszczęściu spokój ducha.
  • Aequam memento rebus in arduis servare mentem. (łac.)
  • Źródło: Carm. II, 3

[edytuj] J

• Jadąc za morze klimat zmieniamy, nie siebie.

• Jakże dłuży się noc, kiedy zawodzi kochanka.

• Jest miara we wszystkim, są w końcu pewne granice.

• Jesteśmy okłamywani pozorami prawdy.

• Jeśli niebo się zwali, i nieulękłego przywalą ruiny.

• Jeśli żyjesz w dostatku, nie pożądaj więcej.

[edytuj] K

• Kara o kulawej nodze
  • Pede poena claudo (łac.)
  • Źródło: Carm. III, 2

• Kocioł garnkowi przygania, a sam smoli.

• Korzystaj z dnia. Jutro jeszcze dniem nie jest.

• Księżyc niejedną lśni twarzą.

• Kto dobrą myślą w dniu dzisiejszym żyje, ten nie zabiega o jutro łaskawsze.

• Kto dobrze zaczął, jest w połowie drogi.

• Kto losowi zawierzył, jakby złu but włożył.
  • Zobacz też: los

• Kto obmawia przyjaciela, kto go nie broni wobec oskarżeń innych, kto cieszy się z wyśmiewań ludzkich i łowi plotki gadułów, kto potrafi zmyślać rzeczy nie widziane, a nie potrafi zmilczeć zawierzonej tajemnicy, jest czarnym charakterem, tego wystrzegaj się, Rzymianinie!

• Kto ocala kogoś wbrew jego woli, to tak, jakby go zabijał.

• Kto uczciwy i skromny, każdemu życzliwy.

[edytuj] L

• Los na każdego z podziemnej urny wypadnie

[edytuj] M

• Miej odwagę być mądry.
  • Sapere aude (łac.)

• Miło poszaleć w porę.

• Miłość zna dwie choroby: wojnę i pokój.

• Mnie, Apollinie, niechaj żywą malwy,
  Oliwki lekkie,
  Spraw, niech się cieszę tym co mam. Niech
  Zdrowie
  Zawsze mi służy, niech myśl się nie łamie.
  Starość, gdy przyjdzie, niech będzie łagodna
  I pełna pieśni.
  • Źródło: O co poeta prosi Apollina, przeł. Zygmunt Kubiak

[edytuj] N

• Na cóż srebro i złoto, na cóż skarby w ziemi zagrzebane ukradkiem i z trwogą strzeżone.

• Na zaniedbanym polu wyrasta chwast, który trzeba wypalić.
  • Neglectis urenda filix innascitur agris (łac.)
  • Zobacz też: chwast, pole

• Naga prawda.
  • Nuda veritas (łac.)

• Największa jest miłość matki, druga – psa, trzecia – kochanki.

• Natura nie daje ludziom niczego bez trudu.

• Nauka męstwu siły dodaje.

• Nawet wilk czy lew pożera obcych, swoich oszczędza.

• Nawet tak znakomity Homer czasem się zdrzemnie.

• Nic nie jest dane ludziom bez trudów.

• Nie czas pytać o jutro niepewne, więc cokolwiek los niesie łaskawy, przyjmij ze szczerą ochotą i nie stroń od zabawy
  • Źródło: „Pieśni” IX

• Nie czekaj jutra, dziś miej na względzie.

• Nie można być szczęśliwym pod każdym względem.

• Nie należy rozpaczać.
  • Nil desperandum (łac.)

• Nie weźmiesz na ząb kury, gdy pawia podadzą.

• Nie wszystek umrę.
  • Non omnis moriar. (łac.)
  • Źródło: Pieśni III, 30

• Nie zawsze chmury niosą ulewę.

• Nie znoś drewna do lasu.

• Niezgodna zgoda.
  • Concordia discors. (łac.)
  • Źródło: Listy I, 12, 19
  • Inaczej: rozbieżna jednomyślność.

• Niebo, a nie duszę zmieniają Ci, co żeglują po morzach.
  • Caelum non animum mutant, qui trans mare currunt. (łac.)
  • Źródło: Listy 1, 11

• Niebotyczna wieża gwałtowniej upada.

[edytuj] O

• O naśladowcy, trzodo niewolników!
  • O imitatores, servum pecus! (łac.)
  • Źródło: Listy, I, xix, 19

• O tobie mówi bajka pod zmienionym imieniem.

• Od jaja
  • ab ovo (łac.)
  • O sztuce poetyckiej, 147

• Od jajka aż do jabłek
  • Ab ovo usque ad mala. (łac.)
  • Źródło: Satyry
  • Zobacz też: od jaja

• Od żartu krok tylko do waśni i gniewu.

• Odważ się być mądrym.
  • Sapere aude. (łac.)
  • Źródło: Listy, I, ii, 40

• Osładzaj gorycz twoją wewnętrzną swoim uśmiechem.

• Ośmiel się być mądrym.

[edytuj] P

• Pamiętaj i w nieszczęściu zachowaj spokój umysłu.
  • Aequam memento rebus in arduis servare mentem. (łac.)

• Pamiętaj o zachowaniu równowagi w trudnych chwilach.

• Pogardzam nieoświeconym tłumem i trzymam się z dala.
  • Odi profanum vulgus et arceo. (łac.)
  • Źródło: Pieśni III, 1

• Połowy dokonał, kto zaczął.
  • Dimidium facti, qui coepit, habet. (łac.)
  • Źródło: Listy I, 2

• Poznaj obyczaje innych, a nie będzie nienawiści.

• Prawego, niezachwianego męża nie zwiedzie żaden tyran w przemocy ani tłum w gwałtach bezprawia.

• Prochem jesteśmy i cieniem.
  • Pulvis et umbra sumus. (łac.)
  • Źródło: Pieśni IV, 8

• Próżno w winie albo we śnie szukasz ucieczki.

• Przyjemne z pożytecznym łączyć.
  • Utile dulci miscere (łac.)

• Przysięgać na słowa nauczyciela.
  • Iurare in verba magistri (łac.)

[edytuj] R

• Rozgniewany tłum jest potworem o stu głowach.

• Rozpoczęte zadanie jest łatwe, połowa pracy już zrobiona.

• Rzeczy powtórzone podobają się.
  • bis repetita placent (łac.)
  • Źródło: O sztuce poetyckiej 365

[edytuj] S

• Sen tłumi miłosne zapały.

• Słodko i zaszczytnie jest umrzeć za ojczyznę.
  • Dulce et decorum est pro patria mori. (łac.)
  • Źródło: Pieśni III, 2
  • Zobacz też: śmierć, ojczyzna

• Słowo dowcipne lepiej wiele rzeczy rozstrzyga niż poważne.

• Słowo raz wypowiedziane nie powraca.

• Słuszne jest wybaczyć winy proszącemu o przebaczenie.
  • Aequum est peccatis veniam poscentem reddere rursus. (łac.)
  • Źródło: Gawędy I, 74

• Stara miłość nie rdzewieje.

• Szczęśliwy, kto z dala od interesów.
  • Beatus ille qui procul negotiis (łac.)
  • Źródło: Epody 2

[edytuj] Ś

• Śmierć kresem ostatnim i wszystkiego.
  • Mors ultima linea rerum est. (łac.)
  • Źródło: Listy I, 16

• Śmiertelnikowi wszystko dostępne. // Nic dla ludzi nie jest za wysoko.
  • Nil mortalibus ardui est. (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 3

• Śmiech w zakątku ciemnym zdradny
  • Źródło: „Pieśni” IX

[edytuj] T

• Ten zdobył uznanie wszystkich, kto połączył przyjemne z pożytecznym.
  • Omne tulit punctum qui miscuit utile dulci. (łac.)

• Teraz trzeba pić.
  • Nunc est bibendum (łac.)

[edytuj] U

• Używaj dnia, jak najmniej ufając przyszłości.
  • Carpe diem quam minimum credula postero. (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 11,

• Skromne uczty wieśniaków w lichej chacie.
  • Nudae parvo sub lare cenae (łac.)
  • Źródło: Pieśni III, 29. 14

[edytuj] W

• W końcu nie wszyscy podziwiają i lubią to samo.
  • Denique non omnes eadem mirantur amantque (łac.)

• W miłości to nie jest nieszczęście – raz wojna, raz pokój.

• W zbytku upadek.

• We wszystkim zachowaj umiar.
  • Est modus in rebus (łac.)

• Wlej cokolwiek w nieczysty garnek, a skwaśnieje.

• Wojny znienawidzone przez matki.
  • Bella matribus detestata (łac.)
  • Źródło: Pieśni I, 1

• Wszyscy zmierzamy do tego samego kresu.

• Wzniosłem pomnik trwalszy niż ze spiżu.
  • Exegi monumentum aere perennius. (łac.)
  • Źródło: Pieśni III, 30

[edytuj] Z

• Za wszystkie głupstwa królów płacą ich narody.

• Zachowywać równowagę duchową.
  • Aequam servare mentem (łac.)
  • Źródło: Pieśni II, 3

• Złote umiarkowanie // Złoty środek
  • Aurea mediocritas (łac.)
  • Źródło: Pieśni II, 10

[edytuj] Ż

• Żeby was nie uwiodły zaszczyty.

• Życie nie dało niczego śmiertelnym bez wielkiej pracy.

[edytuj] O Horacym

• A ze swych ostatnich utworów Horacy był dumny. Dał temu wyraz w ostatniej pieśni zbiorku:
  Pomnik zbudowałem trwalszy od spiżu i wyższy od królewskich grobowców, piramid. Nie zniszczy go ani deszcz, ani wicher, ani też nieskończony ciąg lat i czas wiecznie uciekający. Nie wszystek umrę; wielka część mej osobowości umknie bogini śmierci. Wciąż jednakowo żywy będę rósł sławą u potomnych, dopóki na Kapitol wstępował będzie kapłan z milczącą dziewicą, westalką.
  Mylił się Horacy. Jego wielkość okazała się jeszcze trwalsza. Nie ma już kapłanów rzymskich bóstw i nie ma westalek. Ale pieśni poety wciąż żyją. Czytają je nad Tybrem i nad Wisłą, nad Wołgą i nad Missisipi, nad Tamizą i nad Amazonką – wszędzie, gdzie sięga europejska kultura. Albowiem wiotka i nieuchwytna tkanka słów jest trwalsza od spiżu, potężniejsza od mocarstw.
  • Autor: Aleksander Krawczuk, Cesarz August.