Henryk Sienkiewicz
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Henryk Sienkiewicz (1846–1916), polski powieściopisarz, noblista.
- Biada narodom, które kochają więcej wolność niż ojczyznę!
- Źródło: Wiry, 1910
- Człowiek zawsze może wstąpić na lepszą drogę – póki żyje.
- Gwiazdka nadziei niknie ostatnia.
- Jakie społeczeństwo, taka literatura.
- Źródło: Na jasnym brzegu
- Zobacz też: literatura, społeczeństwo
- Łatwiej na świecie o filozofię, niż o dobrą radę.
- Kobieta w bieliźnie to pornografia. Naga kobieta to piękno.
- Kochać – to już dobrze, ale jeszcze coś lepszego – to być kochanym.
- Kto kocha – ten wierzy.
- Miłość jest mgłą, która wytwarza się w głowie. Jeśli owa mgła opada na dół – na serce – następuje pogoda życia; jeśli pozostaje w głowie – pada deszcz łez.
- Miłość nie jest całkowicie ślepa, ale cierpi na daltonizm.
- Nie rzeczywistość sama, ale serce, z jakim ku niej przystępujemy, daje rzeczom kształty i kolory.
- Przyjaźń jest jak nieśmiertelnik: to blady kwiatek, ale nie więdnący nigdy.
- Przyjaźń z kobietą zawsze kończy się miłością.
- Ruja i poróbstwo.
- Opis: w odpowiedzi na ankietę Kuriera Teatralnego w 1903 roku dotyczącej oceny repertuaru modernistycznego
- Tylko małe świeczki gasną od westchnień.
- Tylko wielcy artyści mogą się czuć wobec sztuki małymi.
- U nas malarz zazdrości szewcowi.
- Wolność jest to prawo do robienia tego, co się chce i przeszkadzania innym w robieniu tego, czego chcą.
- Jesteśmy narodem zdemoralizowanym do gruntu i upadłym. Cudzoziemcowi, który by tak twierdził, wybiłbym zęby, ale między nami mówiąc: tak jest [...]
- Źródło: Tadeusz Bujnicki: Sienkiewicz, ale który?, Polityka, 45/2006, str. 74
- Walory pokonanego wroga powiększają rozmiary własnego sukcesu.
[edytuj] O Henryku Sienkiewiczu
- Czytam Sienkiewicza. Dręcząca lektura. Mówimy: to dosyć kiepskie, i czytamy dalej. Powiadamy: ależ to taniocha – i nie możemy się oderwać. Wykrzykujemy: nieznośna opera! i czytamy w dalszym ciągu, urzeczeni. Potężny geniusz! – i nigdy chyba nie było tak pierwszorzędnego pisarza drugorzędnego. To Homer drugiej kategorii, to Dumas Ojciec pierwszej klasy.
- Autor: Witold Gombrowicz, Dzienniki
Zobacz też:
