Antoine de Saint-Exupéry

Tablica na ścianie domu
Antoine'a de Saint-Exupéry'ego

Antoine de Saint-Exupéry (1900–1944) – francuski pisarz, poeta i lotnik.

Mały Książę

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Mały Książę.

• Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.
  • On ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux.
  • Zobacz też: serce

• Kraina łez jest taka tajemnicza.
  • Zobacz też: łzy

• Pozostajesz na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś.
  • Tu es responsable pour toujours de ce que tu as apprivoisé. (fr.)

Ziemia, planeta ludzi

 Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Ziemia, planeta ludzi.

• Burze, mgły, śnieżyce, jeszcze nie raz dadzą ci popalić. Myśl wtedy o tych, którzy już doświadczyli tego przed tobą. Powtarzaj sobie: „Jeżeli inni przez to przeszli, to znaczy, że można przez to przejść”.

• Człowiek na ziemi jest celem dla ukrytych strzelców.
  • L'homme est cible sur terre pour des tireurs secrets.
  • Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 98.

• To, co nadaje sens życiu, nadaje także sens śmierci.
  • Ce qui donne un sens à la vie donne un sens à la mort.
  • Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 210.

• Ziemia uczy nas więcej o nas samych niż można wyczytać ze wszystkich książek. To dlatego, że stawia opór, nie poddaje się. Człowiek zmagając się z przeszkodą obnaża swoje ja i poznaje samego siebie.
  • La terre nous en apprend plus long sur nous que tous les livres. Parce qu'elle nous résiste. L'homme se découvre quand il se mesure avec l'obstacle.
  • Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 9.

Inne

• A żyć możesz tylko dzięki temu, za co mógłbyś umrzeć.

• Być człowiekiem to czuć, kładąc swą cegłę, że bierze się udział w budowaniu świata.
  • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.

• Ci, którzy po zwycięstwie spoczęli na laurach, są już martwi.

• Cudze życie, jak to daleko.

• Co mnie obchodzi, że Bóg nie istnieje; Bóg przydaje człowiekowi boskości.

• Człowiek ma dar kochania, lecz także dar cierpienia.

• Czy gwiazdy świecą tylko po to, aby każdy mógł znaleźć swoją?

• Czy nie lepiej by było, zamiast tępić zło, szerzyć dobro?

• Czysta logika jest ruiną ducha.

• Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych.

• Doświadczenie nas uczy, że miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku.

• Drogi prowadzą zawsze do ludzi.

• Dziecko, które dojrzało i odwykło od matki, znajdzie ucieczkę, dopiero znalazłszy kochaną kobietę. Ona jedna da mu znowu wewnętrzną jedność.

• Gniew nie oślepia: on rodzi się ze ślepoty.

• Godzimy się z tym, że nie jesteśmy wieczni, ale nie możemy znieść tego, aby sprawy nasze i czyny utraciły nagle w naszych oczach wszelki sens. Wtedy bowiem obnaża się pustka, która nas otacza...
  • Źródło: Nocny lot

• Gwiazdy to małe, lśniące promyki zsyłające marzenia.

• Im dajesz więcej, tym większym się stajesz. Ale potrzebny jest ktoś, aby przyjmować. Bowiem dawać to nie znaczy tracić.

• Inżynier wie, że osiągnął doskonałość nie wtedy, kiedy nie można nic już dodać, ale kiedy nie można nic już zabrać.
  • The engineer knows he has achieved perfection, not when there is nothing left to add, but when there is nothing left to take away. (ang.)
  • Zobacz też: inżynier

• Istnieje tylko jeden luksus prawdziwy – luksus związków ludzkich.

• Jesteśmy jedni dla drugich pielgrzymami, którzy różnymi drogami zdążają w trudzie na to samo spotkanie.

• Jeśli nie chcesz mieć swego udziału w klęskach, nie będziesz go miał również w zwycięstwach.

• Jeśli pozwolisz, by robactwo się rozmnożyło, rodzą się prawa robactwa. I rodzą się piewcy, którzy będą je wysławiać.

• Kiedy gaśnie wiara – Bóg umiera i staje się bezużyteczny.

• Kiedy Twoja miłość jest już przyjęta i otwierają się przed Tobą ramiona, wówczas proś Boga, niech zachowa tę miłość od zepsucia, martwię się o serca po brzegi szczęściem wypełnione.

• Kochać – to znaczy narodzić się.

• Kto poniża, sam jest niski.

• Kto w miłości przedkłada nade wszystko to, co ją zwiastuje – nigdy nie zazna spełnienia.

• Latam, bo to uwalnia mój umysł z tyranii nieistotnych rzeczy.
  • Zobacz też: lot

• Logika zabija życie.

• Ludzie nie mają przyjaciół, ponieważ nie ma sklepów z przyjaciółmi.

• Mierząc się z przeszkodą, człowiek poznaje siebie.

• Miłość jest przede wszystkim zasłuchaniem w ciszy. Kochać to rozpamiętywać.

• Miłość nie jest skarbem, który się posiadło, lecz obustronnym zobowiązaniem.

• Miłość nie wyraża się w myślach. Miłość jest.

• Miłość własna jest przeciwieństwem miłości.

• Moje noce są tylko chwilowym zawieszeniem broni.

• Na świecie jest mnóstwo dorosłych.

• Na ziemi nie ma końca – jest tylko praca tworzenia.

• Naprawdę istnieje tylko jedna radość: obcowania z ludźmi.

• Nie ma rzeczy doskonałych.

• Nie ma zwycięstwa, które by trwało.

• Nie mam prawa robić ani mówić czegokolwiek, co pomniejsza człowieka w jego własnych oczach. Liczy się nie to, co ja myślę o nim, lecz to, co on myśli o sobie samym. Uwłaczanie godności człowieka jest przestępstwem.

• Nie odległością mierzy się oddalenie. Za murem swojskiego ogrodu może się kryć więcej tajemnic niż za murem chińskim.
  • Zobacz też: mur

• Nie oczekuj niczego od człowieka, jeśli pracuje tylko na swoje życie, a nie dla wieczności.
  • Mais n'espère rien de l'homme s'il travaille pour sa propre vie et non pour son éternité.
  • Źródło: Twierdza, tłum. Aleksandra Olędzka-Frybesowa, IW PAX, Warszawa 1990, s. 26.

• Nie umiemy przewidywać najistotniejszego. Każdy z nas zaznał w życiu największych radości wtedy, kiedy nic ich nie zapowiadało.

• Nigdy nie trać cierpliwości – to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi.

• Ocalam tę, która nie kocha przede wszystkim wiosny, ale kształt tego jednego kwiatu, w którym jest zawarta wiosna. Tę, która nie kocha przede wszystkim miłości, ale jedną jedyną twarz, którą przybrała miłość.

• Powołanie pomaga człowiekowi wyzwolić się, to pewne, ale trzeba także wyzwolić powołanie.

• Pracując dla samych dóbr materialnych budujemy sobie więzienie. Zamykamy się samotni ze złotem rozsypującym się w palcach, które nie daje nam nic, dla czego warto byłoby żyć.

• Prawda nie jest tym, czego można dowieść, ale tym, co upraszcza.

• Prawdy mogą się ścierać, nie przecząc sobie wzajem.

• Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostaje.

• Prawdziwą wartość ma jedynie szacunek wroga.
  • Zobacz też: szacunek

• Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza.

• Przychodzi taka pora, kiedy nie żądasz niczego. Ani ust, ani uśmiechu, ani miękkich ramion, ani oddechu jej obecności.
  Wystarcza, że Ona jest.

• Przyjaźń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć.

• Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów.

• Szanuję to, co trwa dłużej niż ludzie.

• Szczyty pomysłowości graniczą z jej brakiem.

• Tylko człowiek, który kochał, umiera jak człowiek.

• Tylko Duch, jeśli tchnie na glinę, może stworzyć Człowieka.

• Tylko nieznane przeraża człowieka. Ale dla tego, kto mu stawia czoło, ono już nie jest nieznane.

• W tajemnicy każdego człowieka istnieje wewnętrzny krajobraz: z nietkniętymi równinami, z wąwozami milczenia, z niedostępnymi górami, z ukrytymi ogrodami.

• Winien jestem ci wszystko, ponieważ cię kocham.

• Wodo, nie masz ani smaku, ani koloru, ani zapachu. Nie można Ciebie opisać. Pije się Ciebie, nie znając Ciebie. Nie jesteś niezbędną do życia: jesteś samym życiem (...). Jesteś największym bogactwem, jakie istnieje na ziemi.
  • Źródło: Na pustyni

• Wymagania i wyrzeczenia, które narzuca praca zawodowa, przeobrażają i wzbogacają świat.

• Ziemia, planeta ludzi.
  • Terre des Hommes. (fr.)

• Znosić zło jest sposobem, aby je zniszczyć.

• Żeby ujrzeć coś wyraźnie, wystarczy często zmiana punktu widzenia.