Zofia Stankiewicz-Burska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zofia Stankiewicz-Burska – postać fikcyjna, jedna z głównych bohaterek serialu Na dobre i na złe, anestezjolog, żona Jakuba. W rolę tę wciela się Małgorzata Foremniak.

A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż

Małgorzata Foremniak,
odtwórczyni roli

A[edytuj]

  • Ale ja taka nie byłam, ja siebie nie poznaję, ja tego nie rozumiem.
    • Opis: płacząc do Jakuba przez swoje niecodzienne zachowanie.
    • Źródło: odcinek 277, Jesienna burza
  • (…) ale z drugiej strony Bruno jestem wściekła, że facet, którego kocham jest taki małostkowy.
    • Opis: o Jakubie.
    • Źródło: odcinek 137, Tajemniczy pasażer
  • (…) a ty będziesz szczęśliwy, bo będziesz sam? (…) Okazuje się, że z moim mężem spotykam się tylko w drzwiach.
    • Opis: do Jakuba.
    • Źródło: odcinek 59, Ukryte marzenia

B[edytuj]

  • Będzie dobrze. Musi być dobrze. Nie ma innego wyjścia.
    • Źródło: odcinek 6, Osierocone szczęście
  • Boję się, że nie zniosę tego kolejny raz.
    • Opis: o ewentualnym poronieniu.
    • Źródło: odcinek 59, Ukryte marzenia
  • Boże, zamykają przedszkole razem z moim dzieckiem…!
    • Źródło: odcinek 405, Samotne z wyboru

C[edytuj]

  • Cały dzień, próbuję z tobą być, chociaż na chwilę sam na sam. Boję się, że jak znowu zacznę to… Kocham cię Kuba.
    • Źródło: odcinek 35, Życiowa tajemnica
  • Chirurg zawsze znajdzie sposób, żeby zwalić winę na anestezjologa.
    • Źródło: odcinek 421, Zagadka z przeszłości
    • Zobacz też: chirurg
  • Czekałam na to dziecko całe życie. To, że zjawiła się na świecie, to jest dla mnie cud.
    • Opis: o swojej córce Amelce.
    • Źródło: odcinek 84, Decydujące chwile

D[edytuj]

  • Darku, moje dziecko ma mieć robione badania, będzie miało operacje, a ja będę leżała w łóżku i czytała romanse?
    • Źródło: odcinek 84, Decydujące chwile
  • Dla miłości warto poświęcić wszystko, ale miłość ma sens wtedy, kiedy żyjemy.
    • Źródło: odcinek 113, Ostatnie słowo
  • Dobre technologie zawsze muszą być kosztowne.
    • Źródło: odcinek 445, Koniec złudzeń
  • Domu się nie zapomina.
    • Źródło: odcinek 64, Rodzinna tęsknota
  • Dzięki lekarzom działają – że tak powiem – pacjenci.
    • Źródło: odcinek 8, Rozstanie
  • Dzięki za wszystko, gdyby nie ty, Amelki by nie było.
    • Opis: do Darka.
    • Źródło: odcinek 84, Decydujące chwile

J[edytuj]

  • Ja go gdzieś mocno schowałam w sobie. I teraz nie wiem nawet, gdzie go szukać…
    • Opis: o ojcu, z którym przez wiele lat nie miała kontaktu.
  • Ja go kocham. Zawsze go kochałam. A teraz, kiedy może być za późno…
    • Opis: do Brunona o Jakubie, gdy ten zasłabł przy stole operacyjnym.
    • Źródło: odcinek 34, Wyznanie
  • Ja wiem, co to znaczy, jak rozdziela się rodzeństwo. Wiem, jak to boli. Małgosi nie widziałam tyle lat… Kiedy wyjechała z ojcem do Australii, po roku zaczęłam pisać pamiętnik. Właściwie to były do niej listy. Nie można rozdzielać rodzeństwa, nie można. Nikt nie ma do tego prawa.
    • Źródło: odcinek 64, Rodzinna tęsknota
  • Jak oglądasz takie relacje na żywo, to oglądasz to jak jakiś film.
    • Źródło: odcinek 111, Ambulans w potrzasku
  • Jaką chcesz mieć pewność? To żółte kółko? To żadna pewność. (…) Moje małżeństwo jest fikcją.
    • Opis: do Leny.
    • Źródło: odcinek 458, Prawo do błędu
    • Zobacz też: obrączka
  • (…) jeżeli dwoje ludzi coś do siebie czuje, to trzeba o to walczyć.
    • Źródło: odcinek 65, Zaborcza zazdrość
  • Jeżeli uratujemy choć jedno dziecko, to warto było taką fundację zakładać.
    • Źródło: odcinek 127, Biała niedziela

L[edytuj]

  • (…) leczenie małej duszy może być bardziej skomplikowane.
    • Źródło: odc. 472, Zanim będzie za późno
  • Londyn ci służy. Chyba tam pojadę.
    • Opis: do Leny.
    • Źródło: odc. 399, Wirtualne życie

M[edytuj]

  • Muszę pracować, inaczej nie potrafię.
    • Źródło: odcinek 385, Problem wagi ciężkiej

N[edytuj]

  • Najważniejsze, żeby go kochać.
    • Opis: o chłopcu, pacjencie szpitala, przeznaczonym do adopcji.
    • Źródło: odcinek 149, Zamknięta wrażliwość
  • Nie pozwolę sobie ani innym na prowizorkę i niespodzianki.
    • Opis: o operacjach.
    • Źródło: odcinek 433, Pozytywny pacjent
  • Nie unikam ciebie, Wiktor, ale też nie szukam.
    • Źródło: odcinek 113, Ostatnie słowo
  • Niełatwo nawiązuje przyjaźnie, a z tobą czuję się, jakbyśmy się znały od lat.
    • Opis: do Justyny Bachman.
    • Źródło: odcinek 129, Kawalerski wyskok
  • Nie stać mnie na porażki, pomyłki.
    • Źródło: odcinek 25, Zaskakująca diagnoza
  • Nigdy nie zapomina się tych, których kochaliśmy.
    • Opis: do Julki.
    • Źródło: odcinek 111, Ambulans w potrzasku

P[edytuj]

  • Przez chwilę pomyślałam, że gdybym ciebie nie znała, to Wiktor mógłby być kimś ważnym w moim życiu. Ale ty jesteś dla mnie najważniejszy.
    • Opis: do Jakuba.
    • Źródło: odcinek 115, Siódme przykazanie
  • Przykro, że nie możemy naszym dzieciom oszczędzić rozczarowań.
    • Źródło: odcinek 143, Odważny krok

S[edytuj]

  • Showbusiness kieruje się własnymi prawami.
    • Źródło: odcinek 387, Błąd w przeszłości
  • Starsi lekarze są w szpitalu po to, żeby wam pomagać, żebyście nie musieli wyważać otwartych już drzwi.
    • Opis: do Wiktorii.
    • Źródło: odcinek 434, Pochopna decyzja

T[edytuj]

  • Ta przyjaźń, to najlepsze, co mnie w życiu spotkało.
    • Opis: do Bruna, o ich przyjaźni we troje.
    • Źródło: odcinek 31, Pojednanie
  • Tak bardzo chciałam to kiedyś usłyszeć…
    • Opis: komentarz do wyznania jej miłości przez Jakuba.
    • Źródło: odcinek 16, W pułapce uczuć
  • Ty wiesz, o czym tak naprawdę marzę.
    • Opis: do złotej rybki ślubnego prezentu od Julki i Tomka, mając na myśli dziecko.
    • Źródło: odcinek 49, Ślub

W[edytuj]

  • Wyobraź sobie Burczykową na stole operacyjnym. Ja ją usypiam, chłopcy ją kroją, a ona nagle się budzi, otwiera oczy, wyjmuje spod poduszki jakiś atlas chirurgiczny i mówi: „Panie doktorze, jak mnie pan tnie?! (…)”.
    • Źródło: odcinek 19, Ucieczka donikąd

Z[edytuj]

  • Znam bardzo dobry ścieg do obrabiania chustek do nosa, pokażę ci to jutro.
    • Opis: do Jacka Mejera, który uczył się szycia pooperacyjnego
    • Źródło: odcinek 56, Matczyna miłość

O Zofii[edytuj]

  • Bardzo się cieszę, że przed snem zobaczę taką piękną i miłą niewiastę.
    • Postać: inżynier Nyczka, pacjent szpitala
    • Opis: do Zofii Stankiewicz-Burskiej.
    • Źródło: odcinek 148, Kolorowa precyzja
  • Kiedy przywożą na oddział jakieś dziecko, to ona cierpi razem z nim. (…) Chciałaby całemu światu matkować.
    • Postać: Jakub Burski
    • Źródło: odcinek 68, Skradzione dzieciństwo
  • Musiałem spróbować, musiałem o nią zawalczyć. Inaczej nie wybaczyłbym sobie do końca życia.
    • Postać: Wiktor Ostrowski
    • Źródło: odcinek 114, Taneczny układ
  • Ona jest jedna na milion.
    • Postać: Wiktor Ostrowski
    • Źródło: odcinek 113, Ostatnie słowo
  • To jest Zosia, twoja jedyna rywalka.
    • Postać: Jakub Burski
    • Opis: do klaczy Morfiny.
    • Źródło: odcinek 1, Spotkanie po latach
  • Ty nie możesz być jak gąbka, która wchłania wszystkie problemy całego świata.
    • Postać: Barbara Burska
    • Źródło: odcinek 109, Niebezpieczna fascynacja

Autorzy scenariusza[edytuj]

Agnieszka Błotnicka, Piotr Chrzan, Maria Ciunelis, Łukasz Czapski, Renata Frydrych, Andrzej Gołda, Katarzyna Grochola, Katarzyna Kochmańska-Saciłowska, Urszula Kołodziej, Agnieszka Krakowiak-Kondracka, Agnieszka Kuszewicz, Grzegorz Lewandowski, Ilona Łepkowska, Maciej Maciejewski, Robert Mąka, Joanna Olczakówna, Agnieszka Olejnik, Marcin Strzelecki, Łukasz Walczak, Maja Wasilewska, Piotr Wereśniak, Ryszard Zatorski