Znachor (film 1981)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Dymna,
odtwórczyni jednej z głównych ról

Znachorpolski film w reżyserii Jerzego Hoffmana z 1981 roku. Scenariusz, napisany na podstawie powieści Tadeusza Dołęgi-Mostowicza pod tym samym tytułem, napisali Jacek Fuksiewicz i Jerzy Hoffman.

Information icon.svg Uwaga: W dalszej części znajdują się cytaty ze szczegółami fabuły lub z zakończenia utworu.

Wypowiedzi postaci[edytuj]

Profesor Dobraniecki[edytuj]

  • Przyznam się, że byłem zdumiony. Ten znachor musi mieć nie tylko duże doświadczenie, ale wręcz fenomenalny talent i intuicję – intuicję chirurgiczną – rzecz bardzo rzadko spotykaną. Osobiście znałem kiedyś tylko jednego chirurga o tak pewnej ręce i takiej intuicji.
    • Opis: podczas przesłuchania w sądzie.
  • Proszę państwa, Wysoki Sądzie… To jest profesor Rafał Wilczur.
    • Opis: prof. Wilczur odzyskuje pamięć i rozpoznaje córkę, Dobraniecki poznaje dawnego kolegę.

Antoni Kosiba[edytuj]

  • - Jak się pan czuje, panie Kosiba? - Dziękuję, ot, jak w więzieniu.
    • Opis: Leszek i Marysia odwiedzają Antoniego Kosibę w więzieniu

O filmie[edytuj]

  • (…) rodzajowość, realizm szczegółu, nieco humoru, a przede wszystkim wyeksponowany wątek melodramatyczny, specjalność Hoffmana! Wszystko to też reżyser zmieścił w dwuipółgodzinnym widowisku. Moim zdaniem popełnił błąd, wybierając taką formułę ekranizacji (nie pomógł przez to powieści) (…), jednak (…) pragnę stwierdzić, że należy poczekać, czy widownia zaakceptuje ten film i czy oceni go wyżej od przedwojennej ekranizacji.
    • Autor: Mirosław Winiarczyk, Na ekranach kin: Znachor, „Razem. Ilustrowany Tygodnik Młodzieży”

Zobacz też[edytuj]