Przejdź do zawartości

Zakonnik

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Zakonnik – członek któregoś z zakonów.

  • Albowiem – jakiż wstyd o tym mówić – osoby, które nie mają najmniejszego prawa, by uznać je za godne zakonników (…) otrzymały tak wiele ziem w swe władanie pod nazwą monasteriów, że nie ma tam w ogóle miejsca, gdzie synowie wojowników lub zasłużeni żołnierze mogliby otrzymać nadanie (…) Co jest jeszcze bardziej bezwstydne i godne potępienia, iż nie złożywszy ślubów czystości, poddają się wpływowi zbytków i cudzołóstwa, i nie powstrzymują się nawet od zbliżania do dziewic poświęconych Bogu.
    • Autor: Beda Czcigodny, list do biskupa Egbirta (Ecgbirtha); cyt. za: Wojciech Lipoński, Narodziny cywilizacji Wysp Brytyjskich, wyd. Bene Nati, Poznań 1995, s. 437.
  • Jedynie ten, co nie tylko od świata, ale i od samego siebie się uwolnił, może sądzić, że zasługuje na miano zakonnika.
  • Synu mój, chcę, żebyś był uśmiechnięty i radosny w Panu. Zakonnik bowiem nie ma żadnej przyczyny do smutku, a wiele do radości. Ażebyś zaś mógł być zawsze pogodny i radosny, bądź zawsze pokorny i zawsze posłuszny.

Zobacz też:

Wikisłownik
Wikisłownik
Zobacz też hasło zakonnikWikisłowniku