Tomasz Zimoch

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Zimoch

Tomasz Zimoch (ur. 1957) – polski dziennikarz, komentator sportowy Polskiego Radia.

  • Janku zapomnij o swoich słowach. Koszulka biało-czerwona to skarb, coś drogocennego dla polskiego zawodnika, więc przyjmujemy cię po chrześcijańsku, bo dziś wszyscy chcemy być wspólnotą.
  • Przygotowywanie coś wcześniej, to niemal śmierć dla sprawozdawcy. Zresztą sport jest tak dynamiczny, że nie można napisać scenariusza. To, co się dzieje na boisku nasuwa pewne skojarzenia połączone z wyobraźnią, fantazją, a przede wszystkim zasadą, żeby przenieść słuchacza w miejsce, gdzie ja jestem i co widzę. I tak to jakoś wychodzi.

Wpadki komentatorskie[edytuj]

  • Brazylijczyk jak na razie głównie się dziwi.
  • Chociaż jest obrońcą, podrywa swoich kolegów.
    • Źródło: „Przegląd” nr 3, 21 stycznia 2002
  • Gracz ten wrócił jednak do ŁKS-u po 3-rocznej przerwie.
    • Opis: w radiu.
  • Justyna Kowalczyk ciężko, białe zęby, górna szczęka bardzo widoczna.
    • Opis: do Justyny Kowalczyk w czasie sprintu kobiet na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
  • Królowe nart, damy, już nie mają tak ciasno na parkiecie, kiedy rozpoczynała się ta taneczna rywalizacja, już tylko dwie zostały, ale tak to jest często na zabawach, na wielkich balach, kiedy do rana tempo wodzireja wytrzymują tylko najwytrwalsi.
    • Opis: w czasie biegu na 30 km kobiet na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
  • Mecze bez goli to jak bar z pustą butelką whisky.
    • Opis: podczas meczu Polska – Czechy na Mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012.
    • Źródło: styl.pl (dostęp 26 czerwca 2012)
  • Panie sędzio, 92 minuta gry, nie było przerw, nie było kontuzji, dlaczego pan nie przerywa tego spotkania? (…) Radość łódzkich kibiców. (…) Duńczycy zaniemówili. Eleganckie kobiety w pięknych tutaj toaletach, eleganccy mężczyźni – białe koszule, wspaniałe krawaty, a jednak nie będzie radości. (…) No dlaczego pan nie gwiżdże? Panie Turek! Niech pan tu kończy to spotkanie! (…) Turku kończ ten mecz!
    • Opis: podczas meczu Widzew Łódź – Brøndby Kopenhaga, w eliminacjach Ligi Mistrzów w 1996.
  • Piłka leciała jakby rysowana przez nieżyjącego Wiktora Zina na białym kartonie.
    • Opis: podczas meczu Polska – Rosja na Mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012.
    • Źródło: styl.pl (dostęp 26 czerwca 2012)
  • Przeradza się w motyla, zaczyna frunąć. Otylia Jędrzejczak jest wielkim, pięknym polskim motylem. Jest delfinem!
    • Opis: podczas komentowania startu Otylii Jędrzejczak na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004.
    • Źródło: Bartosz Janiszewski, Godzio godzio, „Newsweek”, 1 marca 2010, s. 28–30.
  • Siebie nazywasz kaktusem, bo potrafisz ukłuć, ale kaktus potrafi i pięknie kwitnąć! Studiowałem godzinami o rodzinie kaktusów echinocactus cinnabarinus, ich kwiat kwitnie tak pięknie jak ty dzisiaj na trasie!
    • Opis: do Justyny Kowalczyk w czasie biegu na 30 km kobiet na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
  • To tak jakby John Wayne i Kirk Douglas stanęli naprzeciw siebie, i to nie o 18:00, ale w samo południe, patrząc, który z nich pierwszy wystrzeli, który pierwszy wyciągnie rewolwer.
    • Opis: podczas meczu Polska – Grecja na Mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012.
    • Źródło: styl.pl (dostęp 26 czerwca 2012)
  • Ten kruczowłosy brunet.
  • Tuwimowe radio, ptaki zaczynają śpiewać, Adaś, taś, taś, taś.
    • Opis: do Adama Małysza w czasie konkursu skoków na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
  • Walczący jak kobieta o zdradzającego ją męża z kochanką Polański
    • Opis: podczas meczu Polska – Czechy na Mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012.
    • Źródło: styl.pl (dostęp 26 czerwca 2012)
  • Za wysoko! Dlaczego tak wysoko! Dlaczego powyżej dwóch metrów i czterdziestu czterech centymetrów strzelałeś, chłopie, a nie nieco niżej: pomiędzy dwa białe słupki!
    • Opis: podczas meczu Polska – Czechy na mistrzostwach Europy w piłce nożnej w 2012.
    • Źródło: styl.pl (dostęp 26 czerwca 2012)
  • Źle wyrzucony wyrzut piłki z autu.

O Tomaszu Zimochu[edytuj]

  • A kto to jest Tomasz Zimoch? Nie gra w piłkę, w reprezentacji też go nie ma. Nie będę wazeliniarzem, mam swoje zdanie, nie zmieniam go i nie będę mówił tego, co inni chcą usłyszeć. A jeśli chodzi o biało-czerwoną koszulkę, to podoba mi się to pojednanie Polaków, które widzę na ulicach, ale nie jest ono zasługą drużyny Smudy.

Zobacz też[edytuj]