Szata (powieść)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szata (ang. The Robe) – powieść historyczno-religijna autorstwa amerykańskiego pastora Lloyda C. Douglasa z 1942; zekranizowana w 1953 jako film w reżyserii Henry'ego Kostera; poniższe cytaty pochodzą z: Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa 1998, ISBN 83-211-0966-7, tłum. Maria Skibniewska.

  • Ejże, uważaj. Nie wolno mówić pogańskim językiem o żydowskich przykazaniach!
    • Postać: Marcellus
    • Źródło: s. 220.
  • Ludzkość wyzbywa się z barbarzyństwa! Gdzież Lukrecjusz to zaobserwował? Nie miał pojęcia, co się dzieje na świecie. Żył jak kret w jamie. Karmił się własnym sadłem niby niedźwiedź w zimie. Kiedy doszedł do czterdziestki, pomieszało mu się w mózgu i umarł. Wyzbyliśmy się barbarzyństwa! Nonsens! Wszystkie okrucieństwa dżungli są niczym w porównaniu z bestialstwem dzisiejszego naszego świata
    • Postać: Marcellus
    • Źródło: s. 156.
    • Zobacz też: Lukrecjusz
  • Marciporze, byłoby wielkim błędem, gdybyśmy myśleli, że nauka Jezusa, ponieważ głosi pokój i odwołuje się do dobrej woli ludzkiej, jest religią słabą i nieśmiałą, która czeka cierpliwie, aż każdy będzie mógł ją przyjąć bez trudu i wyrzeczeń, a tymczasem gotowa jest ustępować pokornie z drogi i kryć się w zaroślach, póki wszystko inne nie przejdzie. Ci, którzy poniosą w świat tę pochodnię, będą musieli wiele wycierpieć. Już teraz znoszą chłosty i wtrącani są do więzień. Wielu przypłaciło życiem swoją wiarę.
    • Postać: Demetriusz
    • Źródło: s. 430.
  • Módlmy się. Błogosławiony niech będzie Pan, który wskrzesił w nas nadzieję. Chociaż nas ciężko dzisiaj doświadcza, radujmy się, bo wiara nasza, cenniejsza niż złoto, wyjdzie z tej próby umocniona, abyśmy stali się godni ujrzeć Pana, gdy do nas powróci.
    • Postać: Piotr Apostoł
    • Opis: po wyjściu z więzienia dzięki opiece anioła
    • Źródło: s. 415.
  • Nie, to wcale niezabawne. Wiem, co mówię. Im dalej będziesz się trzymał od chrześcijan, tym lepiej dla... dla nas wszystkich.
    • Postać: Paulus
    • Opis: w rozmowie z Marcellusem
    • Źródło: s. 381.
  • Nie zwykłem czekać, aż moi podkomendni obudzą się z drzemki. Wykonaj rozkaz! I umyj się, zanim mi się znowu pokażesz. Co to ma być? Rzymski fort czy chlew?
    • Postać: Marcellus
    • Opis: do wartownika w forcie w Minoi
    • Źródło: s. 56.
  • Oczywiście każde pokolenie uważa, że jego trudności są wyjątkowe i że musi przyjść Mesjasz, żeby jemu właśnie pomóc. Odkąd kraj zagarnęli Rzymianie, zaczęto się znowu żywiej interesować starymi proroctwami. Nawet starszyzna ze świątyni rzekomo tęskni do Mesjasza.
    • Postać: Beniamin
    • Źródło: s. 200.
  • Ten chłopak powinien był urodzić się Żydem. Ma otwartą głowę i jest przebiegły.
    • Postać: Beniamin
    • Opis: o Demetriuszu
    • Źródło: s. 239.
  • Tylko pospólstwo odczuwa ciężar rzymskiego jarzma. Bogacze, z których wielu jest poborcami podatków dla Tyberiusza, zatrzymując dla siebie czwartą część wpływów, bardzo są zadowoleni z istniejącego stanu rzeczy. Rozumie się, że ci spasieni kupcy i lichwiarze publicznie wielkim głosem rozpaczają nad straconym królestwem, ale w rzeczywistości byliby wściekli, gdyby naprawdę doszło do buntu. Przekonasz się, że ojcowie miasta żyją w najlepszej zgodzie z prokuratorem, chociaż udają, że z nim wojują.
    • Postać: Paulus
    • Źródło: s. 68.
  • Zdaje ci się, że rozumiesz, ale nie możesz tego, co ci mówię, pojąć, jeśli nie znałeś Jezusa. Niektórzy z nas byli o tyle od Niego starsi, że mógłby być ich synem, a mimo to zachowywali się jak pisklęta. Na przykład Szymon [Piotr], który zawsze był pierwszym wśród uczniów i przewodził im. Mam nadzieję, że spotkasz się z Nim w Jerozolimie. To człowiek wielkiej energii i zaradności. Ilekroć Jezus zostawiał nas na jakąś godzinę samych, Szymon z natury rzeczy obejmował przewodnictwo i wszyscy słuchali go z szacunkiem. Ale kiedy Jezus znów się zjawiał, natychmiast Szymon zmieniał się w małego chłopca, pokornego i bezradnego. W pisklę!
    • Postać: Justus
    • Źródło: s. 324.