Skaza

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skaza – powieść Magdaleny Tulli z 2006 roku.

  • Fala goryczy zrodzonej z rozczarowań nigdy nie opada. I gorycz, pod postacią zastarzałej złości, krąży w szerokim obiegu, zatruwając myśli i uczynki.
  • Im mniej kto znaczy, tym bardziej jego miłość własna wyda się wszystkim wokół niestosowna.
  • Istnieje wyjątek od każdej reguły, więc na reguły liczyć niepodobna.
  • Lepiej żyć spokojnie, choć po omacku, i nie mieć pojęcia, w czym się uczestniczy.
  • Miłość własna każe ratować się przed banałem i drugorzędnością choć by w pojedynkę, choćby i cudzym kosztem; szukać dla siebie specjalnych środków wyrazu – twardego tonu, drwiącego błysku w oku, wyniosłej pozy – jak zbawienia.
  • Nieszczęście łatwiej przyjąć, kiedy jest niepojęte.
  • Prawdziwą naturą najwyższej władzy jest jej wieczna nieobecność.
  • Służąca jest służącą, żona żoną, koniec, kropka. To strój stwarza postać, to on bierze ją w posiadanie, nigdy odwrotnie.
  • Zajrzawszy w pustkę własnego losu, trudno brnąć dalej.