Ryszard I Lwie Serce

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ryszard I Lwie Serce

Ryszard I Lwie Serce (fr. Richard Cœur de Lion; 1157–1199) – król Anglii, książę Akwitanii i Normandii oraz hrabia Andegawenii panujący od 1189 r. z dynastii Plantagenetów; syn i następca Henryka II; brat Jana bez Ziemi.

  • Bóg i moje prawo.
    • Dieu et mon droit. (fr.)
    • Opis: dewiza króla Ryszarda i Korony angielskiej.
  • Sprzedałbym nawet Londyn, gdybym tylko znalazł kupca.
    • Opis: poszukując funduszy na sfinansowanie wyprawy krzyżowej w 1190.
    • Źródło: Grzegorz Jasiński, Ryszard Lwie Serce, w: Dynastie Europy: Andegaweni, wyd. Planeta DeAgostini/Agora, Inowrocław 2010.
    • Zobacz też: Londyn

O Ryszardzie I Lwie Serce[edytuj]

  • 3 września 1189 roku Ryszard Lwie Serce koronowany został na króla Anglii. Ale nie ma się co podniecać, bo przypominał mnie aż nadto (nie wiem, czy kolegów Karnowskich też, bo ich dobrze nie znam). Zły syn, zły mąż, zły król, który nie nauczył się nawet angielskiego i miał w zasadzie tylko jedną obsesję – krucjaty.
  • Cicho bądź, bo sprowadzę króla Ryszarda i on cię zabije…
    • Opis: według Jeana de Joinville’a (1225?–1317) Saraceni mieli tymi słowami straszyć swoje dzieci jeszcze długi czas po wojnie tego króla z Saladynem.
    • Źródło: André Maurois, Dzieje Anglii, wyd. Książka i Wiedza, Warszawa 1957, tłum. Wacław Rogowicz, s. 110.
  • Jego syn przeszedł do historii jako jeden z największych bohaterów ludowych Anglii. Ryszard I, znany jako Lwie Serce, był w każdym calu księciem-wojownikiem. Wysoki, złotowłosy mężczyzna o nieskazitelnej cerze niczego nie miłował tak jak wojny i bitew. Był homoseksualistą i jego małżeństwo z Berengarią z Nawarry nigdy nie zostało skonsumowane. Jego wielką miłością był francuski król Filip, z którym wyruszył na wyprawę krzyżową. (...) Ryszard traktował Anglię głównie jako bank finansujący jego wyprawy krzyżowe. Był jednym z najmężniejszych rycerzy w historii chrześcijaństwa, ale wycisnął z Anglii wszystkie pieniądza. Daleko mu było do bohatera, o którym mówi legenda. W 1191 roku kazał wymordować prawie trzytysięczny garnizon w Acre. Jeden z jego współczesnych twierdził, że Ryszard był wielkim rycerzem, ale jego dusza łaknęła krwi. Zginął wcale nie w czasie wyprawy krzyżowej, ale podczas niewielkiej wyprawy grabieżczej. Został trafiony z kuszy w ramię i wdała się gangrena.
    • Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 83-85763-058, tłum. Grażyna Jagielska, s. 32-33.