Penelopa

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Penelopa

Penelopa – postać z mitologii greckiej, żona króla Itaki Odyseusza, która przez 20 lat jego nieobecności nie zdradziła go, odrzucając zaloty wszystkich zalotników.

O Penelopie[edytuj]

  • A jeśli Penelopa nie tylko przędła?
    • Autor: René Reouven, Słownik zabójców, Wydawnictwo Mizar, 1992, ISBN 83-85309-23-3, tłum. Alicja Choińska, Hanna Igalson-Tygielska, Krystyna Osińska, s. 410.
  • Penelopa za zmętniałą szybą
    codziennie tka i pruje własne życie
    kredką czas oszukując. Z wyciągniętą szyją
    ostrożnie dmucha w popiół. Czeka na Odysa.
    A Odys? Ten nawet we śnie błądząc mruknie obce imię (…)
    W kuchennym raju czerwony wąż się rozwinie
    gdy nagle Telemak znad książki:
    o czym myślisz mamo?
    I wtedy zbuntowana w szyby gołą pięścią
    na krosnach nie skończona zostaje koszula
    drzwi zamknięte na zawsze milczącą pieczęcią
    i wyjdzie na świat, Telemaka obejmując czule.
    • Autor: Krystyna Szymonowicz, Bunt Penelopy w: Bunt Penelopy, Wydawnictwo Literackie, Kraków, s. 17.
  • Tkanina Penelopy - którą nieszczęsna opuszczona małżonka tkała bez końca. wierząc w powrót Odyseusza i odsuwając moment, gdy będzie zmuszona ulec zalotnikom. Ta tkanina, nieco już zetlała, zniszczona, o utraconym kolorze, wciąż - dzięki Homerowi - symbolizuje wierność małżeńską. A że jest to coraz rzadsze w naszym świecie, może nawet źle przyjmowane w pewnych kręgach - tkanina oglądana będzie z niepomiernym zdumieniem zarówno przez współczesnych mężczyzn, jak i płeć piękną. Eksponat być może anachroniczny, lecz ileż w nim uczucia...