Mikołaj Grabowski
Mikołaj Grabowski (2007)
Mikołaj Grabowski (ur. 1946) – polski aktor, reżyser i pedagog, prof. nauk o sztukach pięknych. Brat Andrzeja, mąż Iwony Bielskiej.
- Co to za dyrektor, którego decyzje nie mają mocy prawnej?
- Jako artysta muszę myśleć o tym, co dolega nam współczesnym; jako dyrektor chcę, by teatr był codziennie otwarty, pełen światła i widzów. Jestem więc między młotem a kowadłem. Między myśleniem odrzucającym wszelką komercję a uznaniem faktu, że kto płaci za bilet, jest najważniejszy. Widz jest potrzebny tak samo kasie teatru, jak i aktorowi. Aktorzy dobrze się czują i przedstawienie rozwija się, jeżeli widzowie chcą je oglądać z własnej i nieprzymuszonej woli, gaśnie, jeżeli widzów nie ma. Scena aktora uwzniośla. Daje mu poczucie siły i sensu – że to, co robi, jest dobre.
- Jestem wielkim zwolennikiem obecności kobiet w życiu codziennym, a także politycznym, społecznym.
- Kabarety stały się ważnym osiągnięciem tego miasta, opisując je, komentując, pokazując ducha jego mieszkańców.
- Opis: o kabaretach Krakowa.
- Źródło: „Dziennik Polski”, 7 stycznia 2004
- Obawiam się, że w oczach wielu Polaków Gombrowicz żadnej gęby już nie ma. Gęba jego – jakakolwiek – została wyparta chociażby przez twarze ludzi tańczących z gwiazdami.
- Odpowiedzialność artystyczna – innej w teatrze nie ma.
- Potrzebni są młodzi aktorzy. Bez nich nie da się realizować repertuaru.
- Scena narodowa na pewno powinna być miejscem dbałości o polski repertuar wysokiej próby.
- Teatr nie powinien kopiować stylu rozmowy z odbiorcą prezentowanego w telewizji, gazetach. Już nie trzeba się ścigać o aktualność.
- Źródło: „Didaskalia”, 48/2002
- To jedna z kilku najlepiej napisanych, najmądrzejszych i najatrakcyjniejszych sztuk minionego stulecia. Daje szansę na poważną (choć i wesołą) rozmowę o współczesności, daje szansę na popis aktorski.
- Opis: o Kto się boi Wirginii Woolf?.
- Źródło: „Gazeta w Katowicach”, 22 marca 2001
- To książka bez diagnozy. Gdyby zresztą jakąkolwiek miała, to bym się za nią nie brał. Kitowicz zostawia czytelnika w rozkroku. Właściwie nie ma wskazówek, czy ksiądz dobrodziej coś gani, czy tylko pokazuje, jak jest. Detaliczny opis absurdu przy jednoczesnym braku jego oceny sprawia, że ten tekst jest nam bliski, jest współczesny.
- Opis: o Opisie obyczajów Jędrzeja Kitowicza.
- Źródło: „Dziennik Gazeta Prawna”, 20 marca 2010
- Z krytykami nie zamierzam polemizować – ich opinia o niektórych spektaklach jest zdecydowanie krzywdząca, na szczęście – prócz recenzentów – w teatrze jest publiczność, ona wyraża opinię, kupując bilety.
- Zmiana sceny to wręcz oczywista kolej rozwoju w tym zawodzie.
- Źródło: „Gazeta Łódzka”, 14 czerwca 2002
- Znam (…) opinię, że Leara trzeba najpierw zagrać trzy razy, bo tylko za czwartym można dobrze go wystawić.
Zobacz też:
Kategorie:
- Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis
- Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita)
- Polscy aktorzy filmowi
- Polscy reżyserzy teatralni
- Polscy pedagodzy artystyczni
- Polscy aktorzy teatralni
- Polscy reżyserzy telewizyjni
- Polscy scenarzyści teatralni
- Polscy aktorzy telewizyjni
- Polscy scenarzyści telewizyjni