Michaił Bułhakow

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Michaił Bułhakow

Michaił Bułhakow (1891–1940) – pisarz rosyjski.

  • "(Proszę) o wydanie mi rozkazu opuszczenia granic ZSRR w trybie natychmiastowym w towarzystwie żony (...). Proszę, by Rząd Radziecki podjął wobec mnie takie kroki, jakie sam uzna za stosowne, byleby podjął jakiekolwiek, gdyż dla mnie, autora 5 sztuk, dramaturga o nazwisku znanym zarówno w ZSRR, jak i poza jego granicami, perspektywa na dziś jest jedna - nędza, bezdomność, śmierć".
    • Źródło: List do rządu ZSRR, za: Beata Kęczkowska, "Mistrz i Małgorzata", Michaił Bułhakow (audiobook z serii "Mistrzowie Słowa", biblioteka gazety wyborczej), Warszawa 2012, s. 28
  • "Przyczyną mojej choroby jest wieloletnie zaszczucie, a następnie milczenie" - stawiał (...) diagnozę sam Bułhakow w 1931 r., na dziewięć lat przed śmiercią.
    • Źródło: Beata Kęczkowska, "Mistrz i Małgorzata", Michaił Bułhakow (audiobook z serii "Mistrzowie Słowa", biblioteka gazety wyborczej), Warszawa 2012, s. 29
  • "Świadom niemożności wydawania oraz wystawiania moich utworów w Związku Radzieckim zwracam się z prośbą o pomoc w spowodowaniu wygnania mnie przez Rząd ZSRR poza jego granice wraz z żoną".
    • Źródło: List do Stalina, za: Beata Kęczkowska, "Mistrz i Małgorzata", Michaił Bułhakow (audiobook z serii "Mistrzowie Słowa", biblioteka gazety wyborczej), Warszawa 2012, s. 28

O Michaile Bułhakowie[edytuj]

  • Bułhakowowi wystarczyło jedynie umrzeć, by padły słowa, jakich nigdy nie wypowiedziano oficjalnie za jego życia.

Biała gwardia[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Biała gwardia.
  • Wszystko przeminie. Cierpienia, męki, krew, głód i mór. Sczeźnie miecz, ale gwiazdy pozostaną także i wtedy, kiedy nawet cień naszych ciał i sprawnie pozostanie już na ziemi. Nie ma człowieka który by tego nie wiedział.

Mistrz i Małgorzata[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Mistrz i Małgorzata.
  • – Niech mnie diabli porwą!
    – Niech diabli porwą? To się da zrobić...
    • – Черти б меня взяли!
      – Черти чтоб взяли? А что ж, это можно!
    • Źródło: Rozdział 17
  • Tak, człowiek jest śmiertelny, ale to jeszcze pół biedy. Najgorsze, że to, iż jest śmiertelny, okazuje się niespodziewanie, w tym właśnie sęk!
  • Ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha.
    • Źródło: Rozdział 32
  • Dziś na przykład jestem osobą nieurzędową, a jutro, patrzcie no tylko, już urzędową! A bywa i na odwrót, oj i to jeszcze jak!
    • Źródło: rozdział 9
  • Dostojewski umarł... Protestuję! Dostojewski jest nieśmiertelny!
    • Źródło: rozdział 28