Maria Leszczyńska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Maria Leszczyńska

Maria Karolina Zofia Felicja Leszczyńska (1703–1768) – królewna polska, królowa Francji w latach 1725–1768 jako żona Ludwika XV. Młodsza córka króla polskiego Stanisława Leszczyńskiego i Katarzyny Opalińskiej.

  • Maria Leszczyńska: Ojcze! Czy wezwano cię z powrotem na tron Polski?
    Stanisław Leszczyński: Nie, córko. Jeszcze łaskawsze okazało się dla nas niebo. Będziesz królową Francji.
  • Samotność w Wersalu jest okropna; wolałabym być w klasztorze. Gdyby nie książki i robótki, to bym nie wytrzymała.
  • Nie mają chleba? To niech jedzą ciastka!
    • S’ils n’ont pas de pain, qu’ils mangent de la brioche! (fr.)
    • Opis: to zdanie przypisuje się najczęściej Marii Antoninie (następczyni Marii Leszczyńskiej), jednak w rzeczywistości wypowiedziała je właśnie Maria Leszczyńska. Była ona odsunięta od wszelkiej polityki, jej jedynym zadaniem było rodzenie dzieci, dlatego też nie miała pojęcia o sytuacji kraju i stanu zadłużenia, jaki spowodował jej mąż Ludwik XV, rozpieszczając swoje metresy. Jest wręcz niemożliwe, ażeby słowa te pochodziły z ust Marii Antoniny, gdyż umieszczone są Wyznaniach Rousseau, które to napisane zostały, kiedy austriacka arcyksiężniczka miała zaledwie 10 lat.

O Marii Leszczyńskiej[edytuj]

  • Gdy król wchodził do pokoju mojej córki, to bywał przyjmowany takim złym humorem, że jedyną przyjemność znajdował w łowieniu much na oknie.