Klemens Junosza

Popiersie Klemensa Junoszy

Klemens Junosza (właśc. Klemens Szaniawski; 1849–1898) – polski powieściopisarz, nowelista i felietonista, tłumacz literatury żydowskiej.

• Brodziłam nad strumykiem, po kolana w śniegu,
  Księżyc lśnił się w kryształów cudownem przezroczu
  A modre niezabudki rosły u wód brzegu,
  Podobne do Alfonsa rozmarzonych oczu.
  • Źródło: Z albumu panny Róży

• Choćby mi tygrys
  Serce wziął i wygryzł,
  Choćby jaguar
  Pożarł ten memuar,
  Ja ubiorę twe imię
  W pamięci peniuar.
  • Źródło: Z albumu pensyonarki

• Gdy któremu z czytelników przyjdzie chęć wyprowadzenia z mej pracy jakichś wniosków ogólnych, niech będzie łaskaw uczynić to na własny rachunek i na własne ryzyko.
  • Źródło: Przedmowa, w: Z antropologji wiejskiej. Obrazki i szkice, Redakcya Gazety Rolniczej, Warszawa 1888, s. 1.

• Żydzi posiadają dwie literatury i dwa odrębne, zupełnie niepodobne do siebie, języki. Pierwsza literatura to hebrajska – druga żargonowa. Myli się ten, kto język hebrajski do umarłych zalicza, żyje on i rozwija się ciągle.
  • Źródło: Wstęp, w: Donkiszot żydowski. Szkic z literatury żargonowej żydowskiej, nakładem rodziny, Warszawa 1899, s. 2.
  • Zobacz też: język hebrajski, jidysz

• Żydzi są w tem, szczęśliwszem od wielu narodów, położeniu, że u nich każdy człowiek, biedny czy bogaty, wyrobnik, czy też krociami obracający kupiec, musi umieć czytać. Tradycya, obyczaje, obowiązki religijne wreszcie, wymagają od nich umiejętności czytania, a w sferze konserwatywnej „uczoność” i „biegłość w piśmie” uważane są za najcenniejszy przymiot człowieka.
  • Źródło: Wstęp, w: Donkiszot żydowski. Szkic z literatury żargonowej żydowskiej, nakładem rodziny, Warszawa 1899, s. 1.
  • Zobacz też: Żydzi