Kazimiera Iłłakowiczówna

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grób Kazimiery Iłłakowiczówny

Kazimiera Iłłakowiczówna (1892–1983) – polska poetka, prozaiczka i tłumaczka.

Cytaty z utworów[edytuj]

  • Był człowiek wolny jak duch, był człowiek samotny jak obłok,
    zniósł wszystko, co było trzeba, i nic mu się już zdarzyć nie mogło.
  • Jeśli w tej tęsknocie zostanę,
    jeśli do końca w niej wytrwam,
    uniosę się nad wiecznością
    jak nad jeziorem rybitwa.
    Jeśli w tej miłości utonę,
    jeśli w tej tęsknocie zgoreję,
    gdy zbudzę się, Bóg nade mną
    zamiast dnia rozednieje.
    wszystko, co było trzeba, i nic mu się już zdarzyć nie mogło.
    • Źródło: Tęsknota i miłość
  • Obiecywało serce, że pęknie.
    Nie pękło.
    Groziło życie, że zwiędnie,
    – nie zwiędło.
    • Źródło: Złudzenie i rzeczywistość
    • Zobacz też: serce, życie
  • Niczym nie jestem, tylko drganiem strun żałosnych...
    Któż może być o taką bolesną rzecz zazdrosny?
    • Źródło: ***