Karol Hubert Rostworowski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Hubert Rostworowski

Karol Hubert Rostworowski (1877–1938) – polski poeta i dramaturg.

  • Nie masz człowieka bez słabości,
  • Gliniany garniec łatwo pęka.
  • Krzyż po wyznawców się nie zniża,
  • Trzeba nań wstąpić. Jest wysoki.
  • Wielki jest człowiek, bo jest sam...
  • Żywot usycha od korzenia...
  • Człowiek. Tylko człowiek.
  • Im zwierciadło życia gładsze
  • tym się łatwiej rysą zatrze!
    • Źródło: Judasz z Kariothu, 1913
  • Bo nie ma ugody, w kraju gdzie żyją dwa żywe narody,
  • Życia im nie ujmiesz, ziemi im nie dodasz,
  • Jeden musi ustąpić – gość albo gospodarz!
    • Źródło: Antychryst, akt III, 1925
  • Bo jeżeli społeczności,
  • zamiast bodźca do zazdrości,
  • damy równe majętności,
  • to po kilku próbnych latach
  • znowu zejdziemy się w szmatach,
  • by mówić o wspólnych stratach.
  • Czemu? Jasne. Każda praca
  • tylko wtedy się opłaca,
  • gdy nie równa, lecz wzbogaca,
  • i pozwala komunały,
  • co z wyzyskiem walczyć miały,
  • zamieniać na kapitały.
    • Źródło: "Miłosierdzie" 1920, obraz trzeci
  • Najjaśniejszy Panie,
  • Cały lud, zgięty pod jarzmem wolności,
  • Której udźwignąć nie był w stanie,
  • Sercami drogę ci mości...
    • Źródło: "Czerwony marsz" 1930
  • Lud zaczyna od swobody, a kiedy swoboda się ustali, wtedy sięga po dochody.
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 423.
  • Oto promień złoty,
    oto wśród nocnej ciszy rozwarte ramiona –
    oto próg mój przestąpił
    kres długiej tęsknoty…