Kanut Wielki

Kanut Wielki

Kanut Wielki (ok. 996/997–1035) – król Anglii od 1016, Danii od 1018 i Norwegii od 1028 z dynastii Skjoldungów.

• Niech wszyscy ludzie wiedzą, jak próżna i nic nie warta jest potęga królów.
  • Źródło: Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 52.

O Kanucie Wielkim

• Słodko śpiewali mnisi w murach Ely,
  Gdy Kanut król przepływał nieopodal.
  Wiosłujcie, rycerze, bliżej lądu,
  Chcemy usłyszeć ten zakonników śpiew.
  • Merie sungen ðe muneches binnen Ely
    ða Cnut ching reu ðer by.
    Roweþ cnites noer the lant
    And here we þes muneches sæng. (staroang.)
  • Źródło: Cnut’s Song, [w:] Liber Eliensis (XII w.); cyt. za: Wojciech Lipoński, Narodziny cywilizacji Wysp Brytyjskich, wyd. Bene Nati, Poznań 1995, s. 497.
  • Zobacz też: Ely

• Swen Widłobrody po matce był pół-Słowianinem, a skoro żonę wziął z Polski, to jego syn Kanut Wielki, pomnikowy władca Skandynawów, wedle krwi w trzech czwartych był Słowianinem, a w połowie Piastem. Podobnie jak król Szwecji Olaf Skötkonung. Skandynawowie nie lubią, by im o tym przypominać.
  • Autor: Przemysław Urbańczyk
  • Źródło: rozmowa Beaty Janowskiej, Polskie tropy wikingów, „Ale Historia”, wyborcza.pl, 20 lutego 2017.