Julian Ursyn Niemcewicz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Ursyn Niemcewicz

Julian Ursyn Niemcewicz (1758–1841) – polski dramaturg, powieściopisarz, poeta i pamiętnikarz.

Pan Nowina[edytuj]

  • (...) Ten sobie ubliża,
    Kto ma za co, a nie chce jechać do Paryża:
    Uczą Pielgrzymkę odbyć światłe nasze wieki,
    Polakom do Paryża, Turczynom do Meki.
    • Opis: Modnicka do Pani Nowiny w scenie VIII aktu I.
  • Ty zawsze w tych gazetach łapiesz mdłe nadzieje,
    Lepiej by było wiedzieć, co się w domu dzieje,
    Pójść do stajni, obory, liczyć w polu snopy
    Niż badać, co tam robią na końcu Europy!
    • Źródło: akt I, scena 2

Powrót posła (1790)[edytuj]

  • Powiedział: Nie pozwalam i uciekł na Pragę.
    • Źródło: akt I, scena 2
  • Wiem, Agatko, że serce twe dla mnie przychylne,
    Ale szczęście w tym życiu tak zwodne, tak mylne,
    Tyle przeszkód dla niego!

Inne[edytuj]

  • Gdy stracisz, co ci fortuna udzieli, dopiero poznasz, czy masz przyjaciół.
  • I cóż się nie przebaczy dla kadzidła trochę!
    • Źródło: Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku, wyb. Paweł Hertz, Władysław Kopaliński, Warszawa 1975, PIW, s. 324.
  • Kto ma tego, co kocha, wszystkiego nie stracił (...).
    • Źródło: Władysław pod Warną, akt II, w: Dzieła poetyczne, wierszem i prozą J.U. Niemcewicza (1838), Tom 3, s. 133.
  • Miłość jest jak cień człowieka.
    Szkoda, kto dla niej wiek trwoni,
    Kiedy ją gonisz, ucieka,
    kiedy uciekasz, to goni.
  • Mnie się zdaje, iż ci, którzy się żenią późno, szczęśliwszymi są z dziećmi, ci zaś co wcześnie, szczęśliwszymi są z sobą.
  • Największą chwałą Torunia jest, że dał życie Mikołajowi Kopernikowi, Astronomowi, który nowy bieg ciałom niebieskim przypisał.
  • Nigdzie się plotki tak bujnie nie rodzą (...)
    Nigdzie nie są w takiej sławie,
    Jak tu w Warszawie.
    • Źródło: Antologia poezji głupich i mądrych Polaków, wybór Ludwik Stomma, Gdańsk 2000.
    • Zobacz też: Warszawa
  • Nowe założone ulice, środkiem ich - jak w Berlinie - wysadzane drzewa czterema rzędami. Wszystko to może jest piękne, lecz wszystko to już nie nasze.
    • Źródło: Kronika Polski. W boju i na tułaczce: 1831-1846, Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków, 1998, s. 18.
  • Sięga wysoko, kto się czołgać umie.
    • Źródło: Orzeł i Robak
  • Wspominać młodzieży o dziełach jej przodków, dać jej poznać najświetniejsze Narodu epoki, stowarzyszyć miłość Ojczyzny z najpierwszymi pamięci wrażeniami, jest to nieomylny sposób zaszczepienia w Narodzie silnego przywiązania do kraju; nic już wtenczas tych pierwszych wrażeń, tych rannych pojęć zatrzeć nie zdoła, wzmagają się one z latami, usposabiając dzielnych do boju obrońców, do rady mężów cnotliwych.
    • Źródło: Śpiewy historyczne, 1818 rok

O Julianie Ursynie Niemcewiczu[edytuj]

  • Gdy pisał o przewagach moralnych Polaków nad innymi narodami, gdy nasycał swą koncepcję dziejów ojczystych pierwiastkami optymizmu, gdy gloryfikował w końcu polskie męstwo i czyn zbrojny, ów wyrastający z oświeceniowej tradycji intelektualnej historyk w sposób wyraźny wkraczał już na drogę, którą pójdzie myśl historyczna polskiego romantyzmu.
    • Autor: Andrzej Wierzbicki, Poczet historyków polskich. Historiografia polska doby podzaborowej, Poznań 2014, s. 43.
  • Nienaganna postawa patriotyczna sprawiła, że cieszył się wielkim autorytetem moralnym.
    • Autor: Andrzej Wierzbicki, Poczet historyków polskich. Historiografia polska doby podzaborowej, Poznań 2014, s. 40.
  • [Traktował] Polskę jako całość, w granicach przedrozbiorowych, nawiązywał teraźniejszość do historycznych tradycji, z niczego nie rezygnował, jeździł na Ukrainę, na Litwę, na Pomorze, na Ruś Czerwoną jako na ziemie polskie i budził w szerokich sferach czytelników przekonanie, że granice Królestwa Kongresowego nie są granicami Polski. Nieznośny staruszek, niegdyś przed laty poseł na Sejm Czteroletni całe życie pozostawał obywatelem całej niepodzielnej i niepodległej Polski.
Wikisource