Jerzy Żuławski
Jerzy Żuławski
Jerzy Żuławski (1874–1915) – polski prozaik, poeta i dramaturg. Ojciec Marka.
- Głazy mając pod stopą, a nad głową chmurę,
po stopniach piramidy, która z Bożej kielni
wzrosła, gdy jeszcze byli Jego snem śmiertelni,
bez odpocznienia szedłem na najwyższą górę.- Źródło: Na Gierlachu
- Wszystko sen był. Ta ziemia barwna i bogata,
Słońce, zieleń i ludzie – wszystko sen był marny
I ułudny. Nic niema, jeno mgła skrzydlata.- Źródło: Tatry we mgłach, z antologii Ziemia polska w pieśni
- Zemsta – to prawo, to bożyszcze ludzi pierwotnych, odczuwających straszliwiej krzywdę właśnie przez to, że duszę mają prostą.
- Źródło: Legienda Tatr, ze zbioru Szkice literackie
- W czarnych twych oczu przeczystem spojrzeniu
kąpię swą duszę dziką i zmęczoną —
i taka błoga cisza tchnie w me łono,
jakbym w letejskim skąpał się strumieniu.- Źródło: Czarne oczy
- W pięknej dolinie górskim przerzniętej ruczajem
otoczone lipami świecą dworku ściany,
patrząc oknem na góry, na lasy, na łany...
Ach! stamtąd świat mi niegdyś wydawał się rajem!- Źródło: Dworek, 1908
- Wiedza, która pomagała mi poznawać świat, była jak cegły, którymi budowałem mój dom. Ale w pewnej chwili zrozumiałem, że on nie powstanie, jeśli brak mu zaprawy - doświadczeń, emocji i czasu dla siebie, tylko dla siebie. Musiałem poznać samego siebie, nie mogłem dać obcemu człowiekowi zamieszkać w moim domu.
- Źródło: Życie
- Więc oto pocznę odmierzać wyrazy.
fantazję zasię, tanecznicę dumną,
zawściągłszy, myśli poślę w świat kolumną
zwartą, a dbając, by były bez skazy.- Źródło: Sonet wstępny
Zobacz też: