Jak wytresować smoka

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jak wytresować smoka – amerykański film animowany z 2010 roku, reż. Dean DeBlois. Film stworzony w studiu DreamWorks techniką animacji komputerowej. Autorami scenariusza są Peter Tolan, Adam Goldberg, Cressida Cowell. Dialogi polskie: Bartosz Wierzbięta.

Wypowiedzi postaci[edytuj]

Czkawka Haddock III[edytuj]

  • Wyspa Berk. Jakieś dziesięć dni na północ od Beznadziei i rzut beretem od Zamarzniesz Na Śmierć. Taki równoleżnik, gdzie wszystko równo leży. Z wyjątkiem mojej osady, która stoi. Od siedmiu pokoleń zresztą a wszystkie domy są nowe. Mamy tu ryby, owce i malownicze zachody słońca. Jedynym problemem są u nas szkodniki. Gdzie indziej są to myszy, względnie jakieś robaki. A my mamy… smoki.
    • Opis: głos Czkawki we wstępie.
  • Normalni ludzie by się wynieśli, ale nie my. Jesteśmy wikingami. Bywamy nieelastyczni.
    • Opis: głosem narratora podczas ataku smoków.
  • Mam na imię Czkawka. Super imię - wiem, ale mogło być gorzej. Nasi rodzice uważają, że głupie imiona odstraszają gnomy i trolle. Jakby nie wystarczały nasze nienaganne maniery…
    • Opis: głosem narratora o swoim imieniu.
  • Ale tato nie tak jak ostatnie pięć razy,serio teraz na prawdę pięknie trafiłem…
    • Opis: do Stoika po trafieniu Nocnej Furii.
  • Bogowie się na mnie uwzięli. Inni gubią nóż, albo kubek, ale nie ja! Mnie się udało zgubić całego smoka!
    • Opis: szukając zestrzelonej Nocnej Furii.
  • T…trafiłem go… Trafiłem go! Tak! Teraz wszystko będzie inaczej! (triumfalnie kładzie stopę na Nocnej Furii) Albowiem ja własnoręcznie ubiłem bestię… (smok się porusza, Czkawka odskakuje, chwyta za nóż i ponownie, ostrożnie podchodzi do Nocnej Furii) Zabiję cię smoku. Zaraz… Zaraz wytnę ci serce i zaniosę mojemu ojcu. Jestem wikingiem… JESTEM WIKINGIEM! (podnosi nóż oburącz w górę, jednak nie dźga smoka, ich spojrzenia się spotykają, smok kładzie głowę w geście poddania, Czkawka chwilę walczy ze sobą, po czym opuszcza ręce) Co ja zrobiłem… (chce odejść, lecz staje w pół kroku i rozcina liny krępujące smoka)
    • Opis: pierwsze spotkanie Czkawki i Szczerbatka.
  • Ty nie masz zębów, a mógłbym przysiądz, że… (Szczerbatek wysuwa chowane zęby i łapie trzymaną przez Czkawkę rybę) …masz…
  • Dobra mordko, na spokojnie i bez szaleństw.
    • Opis: do Szczerbatka na pierwszym locie.
  • Aaa! Ściągawka! Stop!
    • Opis: do Szczerbatka, gdy wypięła się kartka z ustawieniami steru.
  • Wszystko czego nas o was uczono… to nieprawda!
    • Opis: głaszcząc Straszliwca Straszliwego.
  • Wielkie dzięki, ty gadzie ty!
    • Opis: do Szczerbatka gdy ten wariuje podczas lotu z Astrid.
  • Nie zabiłem go, bo był tak samo wystraszony jak ja. Patrząc na niego… widziałem samego siebie.
    • Opis: do Astrid o Szczerbatku.
  • Złapałeś ją?
    • Opis: do Szczerbatka, gdy ten miał złapać spadającą Astrid.
  • Ten olbrzym ma skrzydła! Zobaczymy, czy umie ich używać!
  • Dobra mordko, koniec zabawy. Ruszamy na niego!
    • Opis: podczas ataku na Czerwoną Śmierć.
  • No wiedziałem, umarłem.
    • Opis: widząc smoki żyjące w zgodzie z mieszkańcami Berk.
  • Wyspa Berk. Przez dziewięć miesięcy w roku pada tu śnieg, przez resztę grad. Żarcie jest surowe i pozbawione smaku. Ludzie jeszcze bardziej. Na szczęście są jeszcze zwierzaki. Gdzie indziej mają kucyki, względnie jakieś kanarki ... my mamy… smoki.
    • Opis: głosem narratora na koniec filmu.

Astrid Hofferson[edytuj]

  • No, bez blizny to w ogóle nie ma zabawy.
    • Opis: przed pierwszym smoczym treningiem.
  • Jakbyś nie wiedział to idziemy na wojnę. Może lepiej zdecyduj się po której stoisz stronie!
    • Opis: do Czkawki na smoczym treningu.
  • Nikt nie może nagle stać się tak dobry jak ty. A już szczególnie ty!
    • Opis: do Czkawki.
  • No dobra, muszę Ci przyznać. To jest całkiem fajne. A raczej niesamowite… a on to w ogóle.
    • Opis: podczas pierwszego lotu
  • To za to, że mnie porwałeś. (całuje Czkawkę) A to za… całą resztę…
    • Opis: do Czkawki, po powrocie ze Smoczego Leża.
  • Leć!
    • Opis: do Czkawki, gdy ten ruszył do ataku na Czerwoną Śmierć.

Stoik Ważki[edytuj]

  • Albo my wykończymy je albo one nas!
  • Jesteśmy Wikingami, to ryzyko zawodowe.
  • Ci, którzy zostają niańczą Czkawkę!
    • Opis: do wikingów, gdy nie ma chętnych na wyprawę do Smoczego Leża.
  • Wskażesz nam drogę, demonie.
    • Opis: do Szczerbatka.
  • Nie wiem jak to się skończy ale skończy się dzisiaj!
    • Opis: Przed walką o Smoczą Wyspę.
  • On żyje! Uratowałeś mu życie!.
    • Opis: do Szczerbatka.

Mieczyk Thorston[edytuj]

  • Ha! On jest mniejszy od mojego… (Straszliwiec Straszliwy rzuca się na chłopaka.)
  • Ranny jestem! Bardzo ranny jestem!
  • Możesz liczyć na pomoc największego zachara na świecie. Czyli mnie.
    • Opis: do Czkawki, gdy ten planuje atak z użyciem smoków.
  • To ja jestem bardziej wkurzający!

Szpadka Thorston[edytuj]

  • Kwiatków to ja ci mogę zasadzić!
    • Opis: do Mieczyka, gdy kłócą się o tarczę.
  • Pogibało jego czy jak?!
    • Opis: o Pyskaczu, gdy ten karze przeczytać Smoczą Księgę.
  • Jesteś szurnięty… (zalotnie) i to mnie kręci…
    • Opis: do Czkawki, gdy ten planuje atak ze smoków.

Pyskacz Gbur[edytuj]

  • Nie umiesz machać młotem, ani rąbać toporem. Nawet rzucać dobrze nie umiesz.
    • Opis: do Czkawki
  • No to idę spakować majcioszki.
    • Opis: do siebie o wyprawie do Smoczego Leża
  • Smok nie przegapi żadnej okazji… żadnej… żeby was zabić…
  • I wtedy jednym kłapnięciem paszczy odgryzł mi rękę. Spojrzałem mu prosto w ślepia i zrozumiałem, że jestem smaczny. Musiał przekazać to reszcie, bo nie minął miesiąc a jakiś jego koleżka odgryzł mi nogę.
    • Opis: opowieść przy ognisku.
  • Jeśli już chcecie coś odgryzać to skrzydła i ogon. Smok, który nie może latać, to martwy smok.
    • Opis: do Sączysmarka.
  • Z tego chłopaka jest jeszcze bardziej uparty skurczybyk od ciebie.
    • Opis: do Stoika.

Sączysmark Jorgenson[edytuj]

  • Czkawka już zabił jedną Nocną Furię. To znaczy, że wypada, czy…?
  • Urządziłem u starych w piwnicy siłkę, może wpadniesz potem to poćwiczymy? przecież widzę że ćwiczysz.
    • Opis: do Astrid
  • Kurczę! Jak ja ich nienawidzę! Pomszczę pana piękną rękę i piękną nogę też! Każdemu smokowi, którego spotkam odgryzę łapy! Tymi zębami!
  • Ej, masz jakiś problem stary? Coś ci wpadło do oka?
    • Opis: do Czerwonej Śmierci dźgając ją w oczy młotem.

Śledzik Ingerman[edytuj]

  • Nasze szanse na przeżycie niebezpiecznie zbliżają się do zera…
  • Zaczynam wątpić w pana metody pedagogiczne!
    • Opis: do Pyskacza
  • Gronkiel mi nawala!
    • Opis: dezorientując Czerwoną Śmierć i jednocześnie swojego smoka.
  • Nic mi nie jest (Gronkiel przechyla się do przodu, przygniatając Śledzika.) A teraz jest…

Dialogi[edytuj]

Pyskacz: O! Jak miło że wpadłeś! A już myślałem, że cię capnęły.
Czkawka: Co? Mnie? Nieee… Ja jestem dla nich zbyt… napakowany. Nie poradziłyby sobie z taką… no wiesz… masą.
Pyskacz: Czemu ? Na wykałaczkę w sam raz.

Czkawka: Oooo…
Pyskacz: Oooo… Tak…
Czkawka: Niebezpieczną pan tu prowadzisz grę. Wiesz co się dzieje jak taka pierwotna energia nie znajduje ujścia? DZIEJĄ SIĘ RZECZY STRASZNE!
Pyskacz: (ze stoickim spokojem) Zaryzykuję. (rzuca mu miecz, Czkawka łapie oburącz) Miecz, ostrzenie, na zaraz.

Stoik: Wszystko za co się bierzesz kończy się katastrofą! Nie widzisz że mam poważniejsze problemy? Zima za pasem, a ja mam całą osadę do wyżywienia!
Czkawka: No, wiesz tak między nami to niektórym nie zaszkodziła by mała dieta, nie prawda?

Czkawka: Jak widzę smoka to muszę go… zabić noo .... Taki… przymus mam jakby…
Stoik: O tak, to na pewno masz… Ale pogromcą smoków to ty nie jesteś…

Czkawka: ...a jak coś mówię to patrzy na mnie z takim jakimś rozczarowaniem, jakby mu dali za mało wędliny w kanapce (parodiując Stoika) Kierowniku, przepraszam, pan chyba źle zrozumiał moje zamówienie. Chciałem tłustego chłopakami z rękami jak golonki i żeby miał pary co najmniej jak szafa. No i co ? No i dostałem jakiś rybi szkielet.
Pyskacz: Nieee .. nie potrzebnie to tak dramatyzujesz.Nie chodzi o to że nędznie wyglądasz. To twój charakter najbardziej go drażni.
Czkawka: O dzięki, że mi to podsumowałeś.
Pyskacz: Oj zrozum no ...przestań na siłę próbować być kimś kim nie jesteś .
Czkawka: Ja tylko próbuje być jednym z was…

Stoik: No i powiedz, co ja mam z nim zrobić?
Pyskacz: To na szkolenie go poślij.
Stoik: Ja mówię poważnie.
Pyskacz: No i ja też.
Stoik: Sam by się zabił zanim wypuścił byś pierwszego smoka z klatki.
Pyskacz: Tego nie możesz być pewien.

Stoik: Już jako niemowlę był jakiś… inny. Robi co chce, na niczym nie umie się skupić ... zabieram go na ryby, a on rozgląda się za… za trollami!
Pyskacz: Ale trolle istnieją! I kradną onucki. Ale tylko z lewej nogi. Bądź tu mądry.
Stoik: Kiedy ja byłem chłopcem…
Pyskacz: Nooo zaczyna się…
Stoik: …Ojciec kazał mi walić głową w głaz. Wiedziałem, że to głupie, ale słuchałem ojca. I wiesz co się stało?
Pyskacz: Nabiłeś sobie guza…
Stoik: Pewnego dnia ten głaz pękł. Wtedy zrozumiałem , że wiking może wszystko rozumiesz ?! Może przenosić góry, kosić drzewa jak trawę, okiełznać morze! Już jako chłopak wiedziałem kim jestem i kim kiedyś będę… A Czkawka tego nie wie…
Pyskacz: Nie ochronisz go przed przeznaczeniem. Ale możesz go przygotować. Wiem że szanse są marne ale prawda jest taka że cały czas i tak go nie upilnujesz, w końcu i tak gdzieś się wymknie a jak znam życie to już to zrobił.

Stoik: Czkawka…
Czkawka: Tato… muszę ci coś powiedzieć.
Stoik: Ja też muszę ci coś powiedzieć.
Czkawka: Czy ja na prawdę muszę zabijać smoki? (naraz)
Stoik: Czas, żebyś nauczył się zabijać smoki. (naraz)
Czkawka: Co?
Stoik: Co? E… mów pierwszy.
Czkawka: Nie, ty mów pierwszy…
Stoik: No więc… chciałeś to masz. Smocze szkolenie. Zaczynasz jutro rano.
Czkawka: O kurcze, a mogłem mówić pierwszy. Bo widzisz… tak sobie pomyślałem… że mamy jakby nadwyżkę wikingów zabijających smoki a deficyt na przykład wikingów… piekarzy! Albo wikingów inkwizytorów…
Stoik: Trzymaj. (rzuca mu topór)
Czkawka: Ale ja nie chcę zabijać smoków…
Stoik: Ależ jasne, że chcesz!
Czkawka: Dobra, podejście drugie… Tato, ja nie potrafię zabić smoka.
Stoik: Ale nauczysz się, nauczysz ...!
Czkawka: Nie, wiesz mam jakieś takie silne przeczucie, że nie.
Stoik: Już czas, chłopcze…
Czkawka: Ty mnie w ogóle słuchasz?!
Stoik: To nie są żarty, Czkawka! Biorąc do ręki ten topór, stajesz się takim jak my . To znaczy mówisz jak my, chodzisz jak my, myślisz jak my. Musisz skończyć z …(pokazuje na Czkawkę) tym…
Czkawka: Mam rozumieć, że chodzi ci o mnie…
Stoik: Tak?
Czkawka: Ta rozmowa jakby przestaje przypominać dialog…
Stoik: Tak?!
Czkawka: (wzdycha) Tak…
Stoik: Dobrze… Nie oszczędzaj się! Niedługo wrócę… mam nadzieję.
Czkawka: A ja będę czekał… chyba…

Sączysmark: Ej, a może najpierw trochę teorii?
Pyskacz: Obawiam się, że to praktyka czyni mistrza.

Pyskacz: Co jest wam teraz najbardziej potrzebne?
Czkawka: Lekarz?
Śledzik: Bonus do szybkości?
Astrid: Tarcza!

Pyskacz: Każdy smok ma ograniczoną ilość splunięć. Ile splunięć ma Gronkiel?
Sączysmark: Pięć?
Śledzik: Nie! Sześć!
Pyskacz: Dokładnie tak! Sześć. Po jednym na każdego z was.
Śledzik: Wiedziałem (Gronkiel spluwa kulą lawy w tarczę Śledzika, rozbijając ją)
Pyskacz: Śledzik! Wypadasz!

Pyskacz: Wiecie co to martwa strefa? Kąt pod którym smok nic nie widzi. Znajdźcie go i się go trzymajcie.
Szpadka: (obwąchując stojącego przed nią brata) Fuj! Ty się w ogóle myjesz?
Mieczyk: Jak ci się nie podoba, to znajdź sobie swoją własną martwą strefę!
Szpadka: Zaraz sam będziesz martwy!

Czkawka: A czy Nocne Furie mają martwą strefę?
Pyskacz: Jakoś nikt kto próbował to ustalić nie przeżył.

Szpadka: Ej! To my! Gamonie!
Mieczyk: Macie takie wielkie tyłki, że wzięliśmy was za smoka.
Sączysmark: Ale to nic złego, ja nawet lubię takie większe… (Astrid powala go prawym sierpowym)

Czkawka: Spokojnie mały! Spokojnie! Przestraszyłaś go.
Astrid: Ja jego tak!? Co... to jest?
Czkawka: Astrid, Szczerbatek. Szczerbatku… Astrid. (Szczerbatek syczy na Astrid, dziewczyna ucieka) Ta ta ra! I kicha! (Szczerbatek odchodzi) Ej! A ty dokąd?!

Astrid: Czkawka! Masz zdjąć mnie stąd!
Czkawka: Daj mi szansę to wyjaśnić.
Astrid: Nie obchodzi mnie co chcesz mi powiedzieć!
Czkawka: To nic nie powiem. Ale pokazać mogę? (wyciąga rękę) Proszę, Astrid.

(dziewczyna podciąga się na gałęzi i wchodzi na grzbiet Szczerbatka)

Astrid: A teraz ląduj…
Czkawka: Szczerbatek, ląduj. Delikatnie. (smok rozkłada skrzydła) I widzisz? Potulny jak baranek. (Szczerbatek gwałtownie wyrywa się do szalonego lotu)

Czkawka: Wszystkie niosą zdobycz.
Astrid: Nas to też dotyczy?

Astrid: Kiepsko, co? Musisz czuć się podle. Straciłeś wszystko co miałeś. I ojca i plemię, najlepszego przyjaciela…
Czkawka: Dziękuję, że mi to podsumowałaś. (wzdycha) Dlaczego po prostu go nie zabiłem gdy miałem ku temu okazję. Dla wszystkich byłoby prościej i lepiej.
Astrid: Fakt, większość z nas by tak zrobiła. Więc dlaczego ty nie? Dlaczego ty nie?
Czkawka: Nie wiem, nie mogłem…
Astrid: To nie jest odpowiedź.
Czkawka: Dlaczego nagle cię to tak interesuje?!
Astrid: Bo to co teraz powiesz jest dla mnie niezwykle ważne.
Czkawka: Na miłość bo… bo jestem tchórzem, bo jestem słaby, bo nie chciałem zabić smoka!
Astrid: Nie chciałeś czy nie mogłeś?
Czkawka: Nie ważne! Nie mogłem! Trzysta lat tradycji i jestem pierwszym wikingiem, który nie zabija smoków!
Astrid: I pierwszym, który na nich lata… No więc?
Czkawka: Nie zabiłem go, bo był tak samo wystraszony jak ja. Patrząc na niego… widziałem samego siebie.
Astrid: Na pewno teraz jeszcze bardziej się boi. Co zamierzasz z tym zrobić?
Czkawka: E… pewnie coś głupiego.
Astrid: Do prawdy? Bo myślałam, że to już zdążyłeś zrobić.
Czkawka: No to coś szalonego.
Astrid: I to jest odpowiedź.

Stoik: Kiedy zaatakujemy tą górę, rozpęta się piekło…
Pyskacz: W moich gatkach też. Dobrze, że wziąłem na zmianę.

Czkawka: (do Szczerbatka) Dobry pomysł mordko.
Stoik: (powstrzymując wsiadającego na smoka Czkawkę) Czkawka! Ja… przepraszam za… za wszystko.
Czkawka: Ja również.
Stoik: Nie musisz tego robić.
Czkawka: Jesteśmy wikingami. To ryzyko zawodowe.
Stoik: Jestem dumny, że mogę nazywać cię moim synem.
Czkawka: Dziękuję.

Stoik: (unosząc nieprzytomnego syna) On żyje! Uratowałeś mu życie. (wśród wikingów wybucha euforia) Dziękuję, że uratowałeś mi syna.
Pyskacz: (podchodzi, przygląda się krytycznie nogom Czkawki) Cóż… przynajmniej część.

Czkawka: No wiedziałem. Umarłem.
Stoik: Nie, chociaż bardzo się starałeś. I co o tym sądzisz?
Wiking: (w tle) Patrzcie! To Czkawka!
Stoik: Wygląda na to, że wszyscy potrzebowaliśmy odrobiny… (wskazuje na Czkawkę) tego.
Czkawka: Mam rozumieć, że chodzi ci o mnie?
Pyskacz: W większości. (pokazuje na protezę) Ta część to moja zasługa. Tylko trochę w takim czkawkowskim stylu. Nada się?
Czkawka: (żartem, krytycznie patrząc na protezę) No zmieniłbym to i owo…
(Wikingowie się śmieją. Astrid podchodzi z tyłu Czkawki i uderza go w bark)
Astrid: To za to, jak mnie wystraszyłeś.
Czkawka: Zawsze mnie będziesz tak traktować? (Astrid przerywa, całując go w usta) Chyba się jednak przyzwyczaję.

(z domu wyskakuje Szczerbatek)

Wiking 1: Nocna Furia!
Wiking 2: Kryć się!

(Szczerbatek podskakuje do Czkawki, Pyskacz wręcza chłopakowi nowy ogon i siodło.)

Pyskacz:Witaj w domu.

Zobacz też[edytuj]