Język ojczysty

Język ojczysty – język, który dany człowiek poznaje jako pierwszy.

• A nade wszystko szanuj mowę twą ojczystą.
  Nie znać języka swego – hańbą oczywistą.
  Co mi po tym, że wiersze swoje pięknie kształcisz,
  Jeżeli łamiesz zgodę, jeźli język gwałcisz?
  Ma swe pisarz wolności, lecz niech na to pomni,
  Żeby ich, ile można, używał najskromniej.
  Czytać dawne języki i obce rozumieć
  Dobrze jest, lecz ojczysty trzeba naprzód umieć.
  Chociaż myślisz wysoko, łatwym piszesz piórem,
  Bez języka nie możesz być dobrym autorem.
  • Autor: Franciszek Ksawery Dmochowski, Sztuka rymotwórcza, pieśń I

• — Czemu mówimy w języku białoruskim?
  — Bo jest on nasz i jest on ojczysty, a każdy człowiek kocha swój język ojczysty, np. Niemiec kocha język niemiecki, Bułgar — bułgarski, a Białorusin — białoruski. I wszystko, co dobre, co wspaniałe, całą mądrość tego świata — naukę, literaturę — my najlepiej rozumiemy i kochamy, jeśli słyszymy o nich w naszej mowie ojczystej, bo właśnie ona jest dla nas najbardziej zrozumiała i prosta. Żyjąc u siebie, w swoich domu, zwykle zwracamy na naszą mowę mało uwagi, za to będąc na obczyźnie, gdy tylko usłyszymy nasz język, ogarnia nas wielka radość. Bo człowiekowi najmilej jest słuchać i mówić w swoim języku ojczystym.
  • Autor: Wacłau Łastouski, Co powinien wiedzieć każdy Białorusin
  • Zobacz też: język białoruski

• Przeklęty był, jest i po wieczne czasy będzie każdy, kto nie czci swoich rodziców, ich mowy; a po trzykroć przeklęty, kto się wstydzi swojej mowy ojczystej.
  • Przeklãtim béł, je i bãdze na wieczné czasë kòżdi, co nie tczi swòjich starszich, jich mòwë; a trzë razë przeklãti, chto sã wstidzy swòji mòwë macerzińsczi. (kasz.)
  • Autor: Florian Ceynowa, Skôrb kaszëbskò-słowińsczi mòwë

Zobacz też:

• język obcy