Idiota (powieść)

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fiodor Dostojewski

Idiota – powieść Fiodora Dostojewskiego.

  • Delikatność i godność wypływa z głębi serca, a nie z lekcji tańca.
    • Postać: Lizawieta Prokofiewna do swoich córek
  • Dosyć już tej ciągłej uczuciowości, trzeba wreszcie zacząć kierować się rozsądkiem. Wszystko to razem wzięte, ta cała zagranica, ta cała wasza Europa, to tylko fantazja, nic więcej; i my wszyscy za granicą – to tylko fantazja... nich pan zapamięta moje słowa, sam się pan przekona!
    • Postać: Lizawieta Prokofiewna do Eugeniusza Pawłowicza; ostatnie słowa powieści, 1971, PIW, tłumaczenie Jerzego Jędrzejewicza
    • Zobacz też: zagranica
  • Lepiej być nieszczęśliwym i wiedzieć, niż być szczęśliwym i żyć w nieświadomości.
    • Postać: książę Myszkin
  • Moje słowa nie odpowiadają moim myślom, a to poniża moje myśli.
    • Postać: książę Myszkin
  • Nie jestem tchórzem. Tchórzem jest ten kto się boi i ucieka a ja się boję, ale nie uciekam.
    • Postać: książę Myszkin
  • Obawiałem się tego, ale nie myślałem o Tym.
    • Postać: książę Myszkin
  • Pewne ograniczenie umysłu jest, jak się zdaje, cechą prawie niezbędną dla każdego człowieka czynu, a już przynajmniej dla każdego, kto poważnie zajmuje się gromadzeniem pieniędzy.
  • W naszym stuleciu wszyscy są poszukiwaczami przygód.
  • Żegnaj, książę, pierwszy raz w życiu widziałam człowieka!
    • Postać: Nastazja Filipowna