Generał Barcz

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Generał Barczpowieść polityczna z 1923 autorstwa Juliusza Kadena-Bandrowskiego. Za pierwowzór tytułowej i głównej postaci uchodzi Józef Piłsudski.

  • — Zresztą wszędzie to samo. Radość, — szalona radość z odzyskanego śmietnika.
  • — No! To rozumiem! Poranek! To jest coś!!
    • Opis: Poranek po nieudanym zamachu.
    • Postać: Major Pyć
    • Źródło: rozdział V
  • — Tak, tak — ucinał Barcz — ustanawiamy tedy trybunał sprawdzeń. „Wojskowy Trybunał Sprawdzeń“. W. T. S....
    — Za mało — ośmielił się pokornie Pyć.
    — No to, — najwyższy! Najwyższy Wojskowy Trybunał Sprawdzeń. N. W. T. S....
    — Tak może już wystarczyć — ukłonił się major.

O Generale Barczu[edytuj]

  • Nie po raz pierwszy posługuje się żywymi wzorami. Robił to i dawniej. Ale czasem partaczy (…, pominięcie autorów książki), w Generale Barczu z powodu braków skrupułów artystycznych i innych. (…) dzieło równie niemoralnego, co wielkiego talentu.
    • Autor: recenzent „Drogi”, ideowego periodyku obozu Piłsudskiego
    • Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski – legendy i fakty, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1987, ISBN 8320319676, s. 51.
  • Że też to legioniście, który walczył o niepodległość, ręka nie drgnęła przy kreśleniu postaci, w których opinia publiczna może się domyślać wodzów naszych walk wyzwoleńczych. Narodowi potrzeba legendy. I czyż to zadanie twórców dawać kamień zamiast chleba?
    • Autorka: recenzentka '”Przeglądu Powszechnego”
    • Źródło: Daria i Tomasz Nałęcz, Józef Piłsudski – legendy i fakty, Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1987, ISBN 8320319676, s. 51.