Przejdź do zawartości

Dowcip

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Dowcip – krótka forma humorystyczna, służąca rozśmieszeniu słuchacza; inaczej żart, pot. kawał.

  • Biegając za dowcipem, łapiemy głupstwo.
    • Autor: Monteskiusz
    • Źródło: „Przekrój” nr 1, 1978, s. 99.
  • Czasami najlepszym patentem, by dotrzeć do reszty ludzi przy stole, był żart.
    • Autor: Danny DeVito
    • Źródło: „To i owo” nr 18, 2009, s. 5.
  • Człowiek, który zawsze chce być dowcipny, najczęściej bywa śmieszny.
    • Autor: Andrzej Majewski
    • Źródło: Wielka księga mądrości, wybór Jacek i Tomasz Ilga
  • Dobrego reżysera żartów nazywamy dowcipnym. Rzecz jasna, że gdy odbiorca jest człowiekiem inteligentnym, figlarz musi objawiać niepospolitą bystrość, spostrzegawczość, pomysłowość, zręczność umysłową, jeżeli ma się wydać dowcipny; w oczach odbiorcy ograniczonego, tępego wystarczy, jeśli drugiemu podstawia nogę lub udaje idiotę.
    • Autor: Władysław Witwicki, Komizm, hasło w encyklopedii „Świat i Życie”, T. II, Książnica Atlas, Lwów-Warszawa 1934, s. 1269.
  • Dowcip jest solą rozmowy, a nie jej głównym daniem.
  • Dowcip śmieszy dopóty, dopóki to nie ty dostaniesz tortem w twarz.
  • Dowcip to wiedza o podobieństwie różnych rzeczy i różnicy podobnych.
    • Autorka: Anne-Louise Germaine Necker
    • Źródło: Sławomir Kmiecik, Wolne żarty! Humor i polityka czyli rzecz o polskim dowcipie politycznym, Czytelnik, 1998, s. 80.
  • Dowcipny człowiek zawdzięcza najczęściej więcej niż połowę swego pomysłu durniowi, na którego trafił.
    • Autor: Georg Christoph Lichtenberg
    • Źródło: Marek Różycki, Gwiazdy w oczach, czyli, Hollywood po polsku. Lata osiemdziesiąte, Wydawnictwo Libra, 1991, s. 16.
  • Jeśli żarcik ma ukąsić, nie jak pies, ale jak jagnię kąsać powinien; w przeciwnym bowiem razie nie żart to będzie, ale grubiaństwo.
  • Każdy lubi dowcipy. Te, które opowiada.
    • Autorka: Janina Ipohorska
    • Źródło: Sławomir Kmiecik, Wolne żarty!, op. cit., s. 126.
  • Krwawe żarty.
    • Blutige Witze. (niem.)
    • Autor: Karl Gerok, Ave, Caesar, morituri te salutant, 1859
  • Lepiej żałować, że na przyjęciu nie powiedzieliśmy żadnego dowcipu, niż żałować, że powiedzieliśmy.
  • Niejednokrotnie bywałem rugany z powodu błędów, na popełnienie których mój mentor nie miał dość siły czy dowcipu.
  • Od żartu krok tylko do waśni i gniewu.
  • Podejmujemy kogoś stosownie do nazwiska lub ubrania, jakie nosi, lecz odprowadzamy ku drzwiom stosownie do dowcipu, jakim się wykazał.
  • Przez życie trzeba przejść z godnym przymrużeniem oka, dając tym samym świadectwo nieznanemu stwórcy, że poznaliśmy się na kapitalnym żarcie, jaki uczynił, powołując nas na ten świat.
  • Suchy chleb dla konia jest zabawny i był powtarzany przez dziesięciolecia jako słowny żart, zazwyczaj bez konieczności specjalnego kontekstu. Zresztą właśnie przecież na tym to polegało – na pojawianiu się poza kontekstem. Ni stąd, ni zowąd.
  • Tradycyjnym nosicielem głupoty w kawałach jest oczywiście, niestety, Rosjanin. Niestety, bo sam jestem Rosjaninem z pochodzenia i twierdzę, że nie jest to bezpodstawne…
  • W hierarchii możnowładców jedynymi ludźmi, którym wolno opowiadać dowcipy, są ci na samym szczycie, a nawet oni robią to prywatnie.
    • Autorka: Margaret Atwood, Testamenty, przeł. Paweł Lipszyc, Wielka Litera, Warszawa 2020, rozdz. 41, s. 277.
    • Postać: Ciotka Lidia
  • Wielka sława to żart,
    Książę błazna jest wart,
    złoto toczy się w krąg,
    z rąk do rąk, z rąk do rąk.
  • Z (tym) nie ma żartów.
    • Opis: powiedzenie' w miejsce wyrazu tym często podstawia się inny wyraz oznaczający coś, co może być groźne lub niebezpieczne.
  • Żart, satyra, ironia i głębsze znaczenie.
  • Żart jest orężem bezbronnych.
    • Autor: Alberto Moravia
    • Źródło: Sławomir Kmiecik, Chichot [z] polityka. Nowy dowcip polityczny, wyd. Almapress, 1998, s. 7.
  • Żarty na bok, jak powiedział król Dezmod, gdy wśród uczty goście nagle zaczęli sinieć i umierać.
Źródło: „https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=Dowcip&oldid=645698”