Dariusz I Wielki
Dariusz I Wielki
Dariusz I Wielki (550–485 p.n.e.) – szachinszach (król królów) Imperium Perskiego z dynastii Achemenidów, panujący od 521 p.n.e.
- To samo przecież ożywia nas pragnienie, czy gdy kłamiemy, czy gdy mówimy prawdę: jedni kłamią wtedy, gdy zamierzają swoimi kłamstwy innych przekonać i coś na tym zyskać, drudzy mówią prawdę, aby przez nią jakąś korzyść osiągnąć i aby wzbudzić większe zaufanie. Tak więc dążymy wszyscy do tego samego celu, choć nie tak samo postępujemy. Gdyby nie miała stąd żadna korzyść wyniknąć, wtedy bez różnicy ten, co mówi prawdę, byłby kłamcą, a ten, co kłamie, mówiłby prawdę.
- Wielkim bogiem jest Ahuramazda, który stworzył tę ziemię, który stworzył cudowne niebo, który stworzył człowieka, który stworzył szczęście dla człowieka, który uczynił Dariusza królem, jednym królem wielu, jednym panem wielu.
Jestem Dariuszem, wielkim królem, królem królów, królem krajów, w których mieszkają ludzie wszelkiego rodzaju, królem na tej wielkiej ziemi daleko i szeroko, synem Hystaspesa, Achemenidem, Persem, synem Persa, Aryjczykiem, mającym aryjskie pochodzenie.- Opis: inskrypcja z V w. p.n.e. na fasadzie grobowca Dariusza Wielkiego w Naksz-e Rostam obok starożytnego Persepolis.
- Źródło: Albert T. Olmstead, Dzieje Imperium Perskiego, tłum. Krzysztof Wolicki, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1974, s. 225.