Cyryl Jerozolimski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cyryl Jerozolimski,
rycina Francesco Bartolozziego

Cyryl Jerozolimski (ok. 315–386) – pisarz i teolog wczesnochrześcijański, jeden z ojców Kościoła, święty Kościołów chrześcijańskich.

  • Albowiem to, co dotyczy naszego Pana, Jezusa Chrystusa, jest zarazem Boskie i ludzkie. I tak, dwojakie jest Jego narodzenie: jedno z Boga, przed początkiem czasów; drugie z Dziewicy, gdy dopełniły się czasy. Dwojakie też i przyjście: pierwsze – ukryte, jak rosy na runo; drugie – jawne, to, które nastąpi.
  • Gdy Chrystus Pan sam oświadczył o chlebie: To jest ciało moje, któż by śmiał o tym wątpić? A gdy sam zapewnił: To jest krew moja, któż by śmiał nie dowierzać i mniemać, że wino nie jest jego krwią? Dawniej przemienił wodę w wino; mielibyśmy więc nie wierzyć, że wino w krew przemienił?
    • Źródło: ks. Walenty Gadowski, Apologetyczny Katechizm Katolicki, Te Deum, Warszawa 2002, s. 435.
    • Zobacz też: Eucharystia
  • Kiedy słońce ukaże się temu, który do tej pory pozostawał w ciemnościach, to otrzymuje światło dla swoich cielesnych oczu i wyraźnie widzi to, czego przedtem nie dostrzegał. Podobnie i ten, który został uznany godnym daru Ducha Świętego, zostaje oświecony na duszy i wyniesiony ponad to, co ludzkie, widzi to, co dotąd było mu nieznane.
    • Źródło: Katecheza 16 o Duchu Świętym
    • Zobacz też: Duch Święty
  • Kto chce mówić o istocie Boga, niech najpierw opisze granice świata.
  • Oblubieniec bowiem wzywa wszystkich bez wyjątku, ponieważ jest hojny i wspaniałomyślny w swej łasce. Wszyscy gromadzimy się zwoływani donośnym głosem posłańców, następnie On sam rozpoznaje tych, którzy wchodzą na owe gody, które są figurą chrztu
    • Źródło: Katecheza 3
    • Zobacz też: chrzest
  • Pokusa podobna jest do głębokiej i trudnej do przejścia wody.
  • „Wszystkim objawia się Duch dla wspólnego dobra”. Przybycie Jego jest łagodne i pełne dobroci; pełna słodyczy jest Jego wonność, a Jego jarzmo jest nader lekkie. Jego nadejście poprzedzają promienie światłości i wiedzy. Przybywa On jako braterski opiekun naszego wnętrza, by zbawiać, uzdrawiać, pouczać i upominać, wzmacniać i pocieszać, oświecać umysł, najpierw tego, kto Go przyjmuje, a poprzez niego oświecać także innych.
    • Źródło: Katecheza 16 o Duchu Świętym