Anna Brzezińska

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Anna Brzezińska
odbiera Nagrodę im. Janusza A. Zajdla
za Żmijową harfę

Anna Brzezińska (ur. 1971) – polska pisarka fantasy.

  • Niech żyje fantastyka rozrywkowa!
    • Opis: podczas odbierania Nagrody im. Janusza A. Zajdla za debiutanckie opowiadanie A kochał ją, że strach w roku 1999 oraz za powieść Żmijowa harfa w roku 2001.

Żmijowa Harfa[edytuj]

  • Chociaż obietnice były prawdzi­we i miłość była prawdziwa. Ale są obietnice, których nie można wypełnić, zaś miłość... czasami miłość nie wystar­cza. Tam, gdzie się urodziłam, wciąż śpiewają o nich pio­senkę. O letnim deszczu. I o tym, że kiedy on wreszcie przychodzi, jest już po prostu zbyt późno.
    • Źródło: rozdział 8
  • Ja jestem waszym bogiem i nie zawiera się ze mną układów.
  • Kniaź Krobak, ludołowca, który tamtego zimowego po­ranka jednym uśmiechem ukradł mi całe moje życie.
    • Źródło: rozdział 1
  • Nie mógł wybrać doradców ani odprawić opiekunów, więc samowolnie wziął kochankę: bardzo żałosna granica możliwości dla kogoś, kto powinien być władcą Spichrzy. Wiedział, że było w tym wiele uporu, nic nie znaczącej wściekłości i rozgoryczenia. Lecz nigdy nie było miłości.
    • Źródło: rozdział 8
  • To się wypali, pomyślała ze strachem. Miłość się wypali i nienawiść się wypali, aż na koniec nie zostanie zupełnie nic.
    • Źródło: rozdział 18
  • W tym miejscu noce są czerwone, a przedksiężycowi górują nad śmiertelnikami i nic nie jest takie, jak być powinno.