Andrzej Prus

Andrzej Prus (ur. 1947) – polski aktor.

Jestem aktorem. Człowiekiem, dla którego Teatr nie jest całym światem, ale nie wyobrażam sobie świata bez Teatru. Teatr to sztuka wyjątkowa, ulotna. To praca zespołowa złożona z myśli wielu twórców, myśli zmaterializowanych w aktorze. To wyobraźnia i ciało aktora są materiałem ostatecznym i najszlachetniejszym. To aktor po wielu próbach, zmaganiach, błędach, załamaniach i chwilach euforii staje na premierze przed publicznością i niesie dzieło skończone, ale jeszcze wobec tej publiczności tworzone. To aktor bierze na siebie odpowiedzialność za wszystkich twórców spektaklu, za jego prawdę lub fałsz.
- Zobacz też: miłość, życie, nieszczęście

Nieszczęście człowieka polega na tym, że w tym samym czasie, gdy zaczyna rozumieć, zaczyna też tracić pamięć.
- Zobacz też: pamięć, rozum

Sztuka najnowsza. Zauważyłeś? Jesteś na początku intuicyjnego zachwytu? Brawo. Jesteś na drodze zrozumienia. Przed tobą ciekawe lata. Szukania, porównywania, WYBORU. Sztuka nie jest inwestycją, choć może nią być. Na sztuce zarabia się niechcący, na marginesie własnego zachwytu. Sztuki trzeba się uczyć, bez końca. Słuchać, czytać, patrzeć, porównywać. A na końcu ufać sobie.
- Zobacz też: sztuka
Dojrzałość to chwila, w której zrozumiałeś, że to inni ludzie zrealizowali twoje marzenia.
Nie jest ważne, kogo znasz, ważne jest czy siebie znasz.
Jan Świderski, uczył, w złym szukaj dobrego, w dobrym złego, nie pokazuj, myśl postacią, którą tworzysz. Tworzysz! Jesteś twórcą, nie odtwórcą. Nie znosił określenia "wcielił się w rolę", to brzmi okropnie i nic nie znaczy. Postać, którą tworzysz, musisz odnaleźć w sobie. I ten słynny, a teraz jakże oczywisty "kop", czyli zderzenie z niespodziewanym, nieoczekiwanym, co tworzy postać niejednoznaczną i wielowymiarową. Mistrz, mój mistrz, nasz mistrz; w tym prostym słowie, mieści się wszystko.