Żona doskonała

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Żona doskonała (wł. La moglie perfetta) – powieść kryminalna Roberto Costantiniego, wydana w 2016, tłum. Tomasz Kwiecień.

Calendar-he.svg
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Nie istnieje małżeństwo doskonałe. Co najwyżej - w najlepszym razie - związek może zbliżać się do doskonałości. [...] A miłość? Staram się wytłumaczyć swoim pacjentom, że miłość jest właśnie tym: długotrwałym przywiązaniem i wzajemnym szacunkiem.
    • Postać: Giovanni Annibaldi
    • Źródło: wprowadzenie
    • Zobacz też: małżeństwo
  • W tym szambie musisz się urodzić. Tak jak ja pół wieku temu. Musisz się tu urodzić i żyć. Przymierać głodem w podłej dzielnicy albo żyć jak książę na piazza di Spagna, Awentynie czy wzgórzach Parioli. A najlepiej jedno i drugie, bo wiadomo, że granica jest nieszczelna. Że w Rzymie między plebsem a książętami zachodzi, jak to się mówi, nieustanna osmoza, ciągły ruch ludzi, projektów i narkotyków. I naturalnie płynie szmal, rzeka szmalu, ale tak jakoś płynie, że do większości trafia go mało, a my, nieliczni, zgarniamy go całe mnóstwo.
    • Postać: Sergio Domenichini zw. Głuchoniemym
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: Rzym
  • Nie zakochałam się w nim. Ale nie wybiera się męża z miłości. Wybiera się go przez pozytywne cechy, które mogą owocować latami, i Victor je ma.
    • Postać: Nicole Steele
    • Źródło: część 1
  • Widziałem już wiele cierpienia, prawdziwego cierpienia, takiego, o którym normalni ludzie nie mają nawet mglistego wyobrażenia, a żaden reżyser ani pisarz nie potrafi go choćby w przybliżeniu opisać. Utrata ukochanej osoby jest sama w sobie tragedią, ale utracenie jej w sposób nagłyto coś znacznie gorszego.
    • Postać: Michele Balistreri
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: cierpienie
  • Życie składa się z miliarda chwil, które nic nie zmieniają. Tylko bardzo nieliczne są decydujące. Niektóre nas przerażają, ale pociągają z nieodpartą siłą.
    • Postać: Giovanni Annibaldi
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: życie
  • Nanni nie przypomina mi męża, którego miałam obok siebie przez lata: dobrego, wyrozumiałego, cierpliwego i zawsze trzymającego moją stronę. Dla takiej relacji walczyłam codziennie, ścierając szorstkości, wygładzając kanty. Dla tej relacji i dla Luki stałam się żoną doskonałą.
    • Postać: Bianca Benigni
    • Źródło: część 1
  • Procedury, przepisy, kodeksy. Wszystko to dla niego kompletnie nic nie znaczy, a ja się na nich wychowałam. Cały mój świat składa się z reguł potrzebnych, by kontrolować wszystko i zmniejszyć dojmujący lęk przed utratą równowagi.
    • Postać: Bianca Benigni
    • Źródło: część 1
  • Pewne zbiegi okoliczności występują jedynie w książkach i filmach. W rzeczywistym świecie nie albo to nie są zbiegi okoliczności.
    • Postać: Michele Balistreri
    • Źródło: część 1
  • - GA: Lubi pan Szekspira?
    - MB: Nieszczególnie. Jak na mój gust jego historie są zbyt skomplikowane i mało prawdopodobne.
    - GA: Może faktycznie skomplikowane. Ale nie sądzę, by były mało prawdopodobne. Przynajmniej w tamtych czasach.
    - MB: W realnym świecie nikt nie byłby tak głupi jak Otello, panie Archer. A Jago zostałby stracony w mniej niż dobę.
    • Postać: Gregory Archer i Michele Balistreri
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: William Shakespeare
  • Mieszczański dom. Zawsze tak myślę, kiedy wchodzę do jednego z tych nieprzeliczonych mieszkań, które nie odzwierciedlają prawdziwej osobowości domowników, lecz to, co się chce, by ludzie myśleli. Dom Bianki jest właśnie taki, mieszczański. Banalne umeblowanie, banalne obrazy, wszystko ładnie wysprzątane.
    • Postać: Michele Balistreri
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: dom
  • Piękna kobieta, nienaganna żona i matka, wyjątkowa prokurator, osoba, dla której zasady są jednocześnie siłą i więzieniem. Na krótką chwilę pozwoliła mi zobaczyć jeszcze inną Biancę Benigni, kobietę, w której mógłbym się nawet zakochać.
    • Postać: Michele Balistreri
    • Źródło: część 1
    • Zobacz też: kobieta
  • Kiedy chcesz wymazać jakąś osobę z pamięci, wbijasz sobie do głowy najgorszy jej obraz z możliwych, żeby mniej cierpieć.
    • Postać: Linda Nardi
    • Źródło: część 2
    • Zobacz też: pamięć
  • To się nazywa miłość, dottor Balistreri. Tylko że aby żyć nią naprawdę, trzeba umieć cierpieć. Dziesięć lat temu musiałem przekonać Biancę, że zawsze będę przy jej boku, i zgodziłem się na wszystko. Nigdy tego nie żałowałem.
    • Postać: Giovanni Annibaldi
    • Źródło: część 2
    • Zobacz też: miłość
  • (...) niekiedy szaleństwo jest jedyną siłą, która może oderwać nas od tego, co wygodne, i popchnąć ku temu, co słuszne.
    • Postać: Michele Balistreri
    • Źródło: część 2
  • Co to jest? Miłość, samotność, szaleństwo? Dziesięć lat temu nie potrafiłabym odpowiedzieć. Ale teraz już wiem. Miłość, samotność, szaleństwo to synonimy. Bo miłość, ta prawdziwa, dana jest tylko tym, którzy mają w sobie siłę, by być samotni, i odwagę, by nie patrzeć w przeszłość, kiedy wyobrażają sobie przyszłość.
    • Postać: Bianca Benigni
    • Źródło: część 2
    • Zobacz też: miłość