Voltaire
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Voltaire (1694–1778) – francuski filozof, wolnomularz, dramaturg i poeta.
|
A Ą B C Ć D E Ę F G H I J K L Ł M N Ń O Ó P Q R S Ś T U V W X Y Z Ź Ż |
[edytuj] B
- Bardzo roztropnie jest wątpić.
[edytuj] C
- Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego nie miało nic wspólnego z Rzymem ani w ogóle z cesarstwem.
- Cierpliwość wydaje się nam niczym. A jednak, cóż to za wydatek energii!
- Chcąc zmusić ludzi, aby dobrze o nas mówili, jedyny to sposób – czynić dobrze.
- Człowiek musiał popsuć trochę swoją naturę, bo nie rodzi się wilkiem, a jest wilkiem.
- Człowiek wolny idzie do nieba taką drogą, jaka mu się podoba.
- Człowiek zrodzony jest, aby żyć w konwulsjach niepokoju lub też w letargu nudy.
- Źródło: Kandyd czyli optymizm.
- Opis: Słowa Marcina, manichejczyka
[edytuj] D
- Dla większości mężczyzn poprawić się, znaczy zmienić wady.
[edytuj] G
- Gdyby Bóg nie istniał, koniecznością stałoby się wynalezienie go.
- Si Dieu n'existait pas, il faudrait l'inventer. (fr.)
- Źródło: Epitre à l'auteur du nouveau livre des trois imposteurs, wiersz 22 (1769)
- Opis: podobna myśl występuje w pismach arcybiskupa Canterbury Johna Tillotsona (1630–1694)
- Alternatywne tłumaczenie: Gdyby Boga nie było, należałoby Go wymyślić.
- Zobacz też: Bóg
[edytuj] J
- Jeden Polak to istny czar, dwóch Polaków – to awantura, trzech Polaków – och, to już jest Polski problem.
- Un polonais – c'est un charmeur; deux polonais – une bagarre; trois polonais, eh bien, c'est la question polonaise (fr.)
- Opis: Komentarz do rozbiorów Polski.
- Zobacz też: Polacy
- Jeżeli Bóg stworzył człowieka na obraz i podobieństwo swoje, człowiek oddał mu wet za wet.
[edytuj] K
- Kobieta umie dochować tajemnicy. Tajemnicy swojego wieku.
[edytuj] L
- Lekarze zapisują lekarstwa, o których niewiele wiedzą, na choroby, o których wiedzą jeszcze mniej, ludziom, o których nie wiedzą nic.
- Zobacz też: lekarz
- " Lepiej" jest wrogiem " dobrego".
- Le mieux est l'ennemi du bien. (fr.)
- Źródło: Dictionnaire philosophique. Art dramatique, 1764
- Opis: znane już wcześniej, występuje w komentarzu M. Giovanniego do Dekameronu Boccaccia (1574). Podobne zdanie występuje w Królu Learze, akt I, scena 4 Szeksipra (1607)
- Ludzie używają słów tylko po to, by ukryć swe myśli.
- Źródło: Le Chapon et la poularde (Kapłon i pularda)
- Opis: myśl pochodzi ze starożytności, cytowana później nie tylko przez Voltaire'a
[edytuj] M
- Mężczyzna jest zazdrosny z chwilą, gdy zaczyna płonąć. Kobieta – jeszcze zanim pokocha.
- Myśli służą usprawiedliwianiu ludzkich występków, a słowa ukryciu myśli.
[edytuj] N
- Należy pisać tak, jak się mówi.
- Źródło: Dictionnaire philosophique. Style. (1764)
- Nie dość zapewnić komuś zbawienie, trzeba mu jeszcze dać środki do życia.
- Zobacz też: religia
- Nie rozumiem, doprawdy, jak mogło przyjść Chrystusowi do głowy, dać się przez takie jak wy kanalie ukrzyżować.
- Zobacz też: religia
- Nieszczęsny rodzaj ludzki tak został stworzony, że ci, którzy poruszają się po gościńcu, zawsze będą obrzucać kamieniami tych, którzy wytyczają nowe szlaki.
- Zobacz też: postęp
- Niewolnicy złymi są wojownikami, chyba że walczą o własną wolność.
- Nie zgadzam się z Twoimi poglądami, ale po kres moich dni będę bronił Twego prawa do ich głoszenia.
- Je ne suis pas d'accord avec ce que vous dites, mais je me battrai jusqu'au bout pour que vous puissiez le dire. (fr.)
- Zobacz też: Wolność słowa
[edytuj] O
- Ogromnie lubię kobiety, zwłaszcza kiedy są ładne i uległe.
- Zobacz też: kobieta
- Odpowiadacie, że to wielka różnica, że wszystkie religie są dziełami ludzi, a tylko Kościół katolicki, apostolski i rzymski jest dziełem Boga.
[edytuj] P
- Pełno na ziemi ludzi co nie zasługują, by do nich mówić.
- Pierwszy miesiąc małżeństwa jest [...] miesiącem miodu, drugi zaś miesiącem piołunu.
- Źródło: Zadig, czyli Los, 3 z 1747 roku, tłumaczenie Tadeusz Żeleński-Boy
- Pierwszym prorokiem był pierwszy nikczemnik, który spotkał grupę frajerów.
- Praca oddala od nas trzy wielkie niedole – nudę, występek i ubóstwo.
- Prawdziwe dzieje Jezusa to prawdopodobnie dzieje sprawiedliwego człowieka, który potępił grzechy faryzeuszów i którego faryzeusze skazali na śmierć. Potem zrobiono zeń proroka, a po trzech stuleciach – boga: oto jak działa ludzki rozum.
- Przesądy są rozumem głupców.
- Przychodząc na świat płaczemy. Inni się śmieją. Umierając śmiejmy się, niech płaczą inni.
- Przypadek to słowo pozbawione sensu; nie ma niczego, co nie miałoby swoich przyczyn.
- Zobacz też: przypadek
[edytuj] R
- Rozważ, jak trudno jest zmienić siebie, a zrozumiesz, jak znikome masz szanse zmienić innych.
[edytuj] S
- Szczęście jest stanem ducha, a więc nie może być trwałe.
- Zobacz też: szczęście
- Szczęście jest tylko marzeniem, a rzeczywistością jest ból. Sprawdzam to już przez osiemdziesiąt lat. Nie widzę innej rady, jak poddać się temu i powiedzieć sobie, że muchy są po to, by je zjadały pająki, a ludzie po to, by ich żarły zmartwienia.
- Źródło: List do markiza de Florian, 16 marca 1774
- Szukający szczęścia jest jak pijak, który nie może trafić do domu, ale wie, że ma dom.
[edytuj] T
- Tak oto właśnie pisze się historię.
- Et voilà justement comme on écrit l'histoire. (fr.)
- Źródło: Charlot ou la Comtesse de Givry, I, 7 (1767)
- Opis: występuje wcześniej w liście Voltaire'a do markizy du Deffand z 24 września 1766 roku. Prawdopodobnie jest aluzją do traktatu Lukiana Jak należy pisać historię
- Tak toczy się światek.
- Le Monde connu comme il va. (fr.)
- Źródło: tytuł powiastki filozoficznej z 1746 roku, przekład Tadeusz Żeleński-Boy
- Taka jest słabość rodzaju ludzkiego i taka jego przewrotność, że niewątpliwie na lepsze mu wychodzi znosić jarzmo wszelkich możliwych zabobonów, byleby nie były zabójcze, niż żyć bez religii. Człowiek zawsze potrzebował wędzidła, a chociaż okrywał się śmiesznością składając ofiary faunom, satyrom i najadom, rozsądniej i korzystniej było czcić te fantastyczne wyobrażenia bóstwa niż oddać się ateizmowi.
- To nie jest czas, by robić sobie nowych wrogów.
- Opis: słowa Voltaire'a na łożu śmierci, gdy ksiądz zapytał go, czy wyrzeka się diabła
- To, co jest prawdą w jednej epoce, staje się błędem w innej.
- Trzeba rozdeptać to łajdactwo.
- Opis: o klerze katolickim
- Trzeba uprawiać nasz ogródek.
- Il faut cultiver notre jardin. (fr.)
- Źródło: Ostatnie słowa powieści Kandyd, czyli optymizm
- Tylko raz modliłem się do Boga, krótko: „O Panie, spraw, by moi wrogowie się ośmieszyli’. Bóg mnie wysłuchał.
- Zobacz też: Bóg
[edytuj] O
- Optymizm to obłęd dowodzenia, że wszystko jest dobrze, kiedy nam się dzieje źle.
- Źródło: Słowa tytułowego bohatera z powieści Kandyd, czyli optymizm
- Zobacz też: optymizm
[edytuj] U
- Uczony zna dobrze wartość pieniądza, ale bogaty nie zna wartości wiedzy.
[edytuj] W
- Wspaniale być skromnym, gdy się jest wielkim.
- Wszyscy ludzie byliby sobie równi, gdyby nie mieli potrzeb.
- Wszystkie wielkości świata nie są warte dobrej przyjaźni.
- Zobacz też: przyjaźń
[edytuj] Z
- Zabierzcie stąd tę szubienicę!
- Otez – moi cette potence! (fr.)
- Opis: do rzemieślników – cieśli o olbrzymim drewnianym krzyżu, stojącym na cmentarzu w jego dobrach.
- Zobacz też: krzyż
- Zdrowy rozsądek jest czymś pośrednim między inteligencją a głupotą.
- Zobacz też: głupota
- Zniszczyć infamię.
- Ecrasez l'infâme. (fr.)
- Opis: o panującej we Francji religii katolickiej. Zdanie to stało się mottem antyklerykałów.
[edytuj] Ż
- Życie jest dzieckiem, które trzeba kołysać, dopóki nie uśnie.