Pierre Augustin Caron de Beaumarchais

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Pierre Augustin Caron de Beaumarchais (1732–1799) – francuski pisarz.

• Azylem dla prawdy niebezpiecznej jest milczenie.
  • Zobacz też: prawda, milczenie

• Co masz czynić, by nie być inteligentnym, dowcipnym, nie mieć wdzięku, itd? – Bądź zarozumiały.

• Fałszywe radości i rozrywki czynią jeszcze bardziej gorzkim brak prawdziwych.

• Gdy sztuka uzdrawiania nie szkodzi, należy się cieszyć i nie wymagać, aby jeszcze pomagała.

• Kobieta jest dla męża tym, czym ten mąż ją uczynił.

• Nie poniewierajmy człowiekiem, który nam dobrze służy: łatwo go zmienić w lichego lokaja.

• Śmieje się skwapliwie ze wszystkiego z obawy, bym nie musiał płakać.
  • Źródło: Cyrulik sewilski, 1775, przekład Tadeusz Boy-Żeleński

• Śmiejmy się! Kto wie czy świat potrwa jeszcze trzy tygodnie?

• To, co zbyt głupie, by je powiedzieć, śpiewa się jak libretto operowe.

• W miarę starzenia się, mężczyznom rośnie broda, a kobietom język.

• W miłości młodzieńcy płacą za to, co robią, zaś starcy za to, czego nie robią.

• Współpraca często podobna jest do targu, w którym uczestniczą łotr lub dudek, albo obaj naraz.

• Wszystko kończy się piosenką.
  • Tout finit par des chansons. (fr.)
  • Opis: ostatni wers Wesela Figara