Neron

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Neron

Neron (Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, 37–68) – cesarz rzymski w latach 54–68.

  • Brudnymi skąpcami są ci, którzy prowadzą rozliczanie swych wydatków, a wytwornymi znawcami przepychu i naprawdę wspaniałymi ludźmi ci, którzy marnują i tracą dobytek.
  • Chciałbym, żeby niebo nie umiało pisać!
    • Opis: podpisując wyrok śmierci w początkach swych rządów, przedtem wzbraniając się przed jego podpisaniem
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 50.
  • Chociaż teraz usilnie pragniesz, abym szybko powrócił, to jednak powinieneś mi raczej doradzić i jak najgoręcej życzyć, abym powrócił godny Nerona.
    • Opis: odpowiedź Nerona na usilne prośby jednego z jego wyzwoleńców, by Neron wrócił z Olimpii do Rzymu.
  • Jakiż wielki artysta ginie!
    • Qualis artifex pereo! (łac.)
    • Opis: przed śmiercią (cytat przypisywany)
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 56.
  • Poczekajcie, aż na niego zasłużę.
    • Opis: gdy zaproponowano odlanie mu złotego pomnika w początkach jego rządów
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 50.

O Neronie[edytuj]

  • Miasto pełne trupów.
    • Autor: Seneka Młodszy
    • Opis: o rzezi sprawionej przez Nerona uczestnikom zamachu na jego życie 19 kwietnia 65 (tzw. spisek Pizona)
    • Źródło: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 54.
  • Neron najprawdopodobniej nie był najokrutniejszym z rzymskich cesarzy. Na nieszczęście, na tronie Imperium Rzymskiego miał doborowe towarzystwo poprzedników i następców. Najbardziej znany i znienawidzony stał się z kilku powodów. Niewątpliwie jednym z nich była męczeńska śmierć apostołów Piotra i Pawła (...). Ich tragiczna śmierć, a także wielu innych chrześcijan, dopisała się do czarnej legendy Nerona. Od tej chwili w chrześcijańskiej historiografii będzie człowiekiem, którego wątpliwą zasługą było zapoczątkowanie prześladowań nowej religii przez cesarzy rzymskich.
    • Autor: José María López Ruiz, Tyrani i zbrodniarze. Najwięksi nikczemnicy w dziejach świata, tłum. Agata Ciastek, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 49.
  • Pod pewnymi względami Neron znacznie wyprzedzał swoją epokę. Kazał na przykład przegotowywać wodę, którą pił, aby w ten sposób usunąć z niej wszelkie nieczystości, tylko po to, by po chwili na powrót schładzać ją zanieczyszczonymi na potęgę kostkami lodu. Miesiąc znany dotąd jako kwiecień przemianował na Neroneus, która to nazwa upamiętniać miała jego skromną osobę, ale ten akurat pomysł jakoś nigdy się nie przyjął, może dlatego, że kwiecień to kwiecień, a nie żaden Neroneus, i nie ma sensu udawać, że jest inaczej. Uważa się też, że podczas jego czternatoletnich rządów znacznie rozkwitły wszystkie prowincje położone na obrzeżach cesarstwa. Po prostu były za daleko od niego.
    • Autor: Will Cuppy, Życie i upadek prawie wszystkich, Wydawnictwo Książkowe "Twój Styl", Warszawa, 2005, tłum. i wstęp Wojciech Tyszka, ISBN 83-7163-409-9, s. 78.
Commons-logo.svg