Magia

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Magiczny pentagram

Magia – nadprzyrodzone, niezwykłe, niewiarygodne zjawiska.

  • Błąkamy się po ślepych korytarzach.
    Może to magia, może życia sens,
    Wierzyć w siebie i w coś, co ważne jest.
  • Dym układa się w gryfy, postaci i konie
    nad rozlewanym ogniem, a on czesząc grzywy
    żółtych płomieni woła: „Przez gwiazdy zielone
    zaklinam cię, demonie, Aharbalu – przybądź!”
  • Inną sprawą jest wyrzeczenie się magii, ponieważ magia to nonsens, a inną wyrzeczenie się jej, ponieważ jest rzeczą niegodną. Thrower pomyślał, że to drugie podejście jest nawet bardziej szlachetne. U niego pogarda dla czarów wynikała ze zdrowego rozsądku, podczas gdy dla Armora i Eleanor było to prawdziwe wyrzeczenie.
  • … magia jest równie bliska sercu, jak i głowie, a każdy nasz czyn powinien wynikać z miłości, radości lub ze słusznego gniewu.
    • Autor: Susanna Clarke, Damy z Grace Adieu, Z Księgi Lady Catherine z Winchester (1209–1267), tłumaczonej z łaciny przez Jane Tobias (1775–1819)
    • Zob. też: czyn
  • Magia jest sztuką, która sprawia, że praktykujący ją ludzie czują się lepiej, która dostarcza złudnego poczucia bezpieczeństwa tym, którzy są go pozbawieni, pomocy tym, którzy czują się bezradni, wreszcie pociechy i nadziei tym, którym jej brak. (…) Magia sprawia, iż ludzie, którzy w nią wierzą, znieść mogą życie, które jest nieznośne, a tym, którzy ją uprawiają, dostarcza korzyści. Wszystko to jest oczywiście oszustwem, któż jednak zniesie nagą rzeczywistość, zwłaszcza jeśli może przed nią uciec?
    • Autor: Hans Dieter Betz
    • Źródło: wstęp do wydanego przez niego zbioru przekładów greckich i demotycznych papirusów zawierających magiczne zaklęcia i formuły, hymny i rytuały pochodzące z okresu pomiędzy II a V w. n.e. – The Greek Magical Papyri in Translation, Including the Demotic Spells (ang.)
  • Magia jest w opinii niektórych ucieleśnieniem Chaosu. Jest kluczem zdolnym otworzyć zakazane drzwi. Drzwi, za którymi czai się koszmar, zgroza i niewyobrażalna okropność, za którymi czyhają wrogie, destrukcyjne siły, moce czystego zła, mogące unicestwić nie tylko tego, kto drzwi te uchyli, ale i cały świat. A ponieważ nie brakuje takich, którzy przy owych drzwiach manipulują, kiedyś ktoś popełni błąd, a wówczas zagłada świata będzie przesądzona i nieuchronna. Magia jest zatem zemstą i orężem Chaosu. To, że po Koniunkcji Sfer ludzie nauczyli posługiwać się magią, jest przekleństwem i zgubą świata. Zgubą ludzkości. I tak jest. Ci, którzy uważają magię za Chaos, nie mylą się.
  • O magii krąży wiele fałszywych poglądów. Ludzie opowiadają o mistycznych harmoniach, kosmicznej równowadze i jednorożcach które jednak wobec prawdziwej magii są tym czym drewniane kukiełki wobec Royal Shakespeare Company. Prawdziwa magia to dłoń na pile elektrycznej, to iskra rzucona w baryłkę z prochem, tunel podprzestrzenny łączący z sercem gwiazdy, ognisty miecz który płonął cały włącznie z rękojeścią. Lepiej żonglować pochodniami w smolnym dole niż zadawać się z prawdziwą magią. Lepiej położyć się na drodze tysiąca słoni.
    Przynajmniej tak twierdzą magowie i dlatego właśnie żądają tak druzgocąco wysokich opłat za zajmowanie się czymś podobnym.
  • Przywilejem dzieciństwa jest poruszać się bez przeszkód między magią i owsianką, między bezgranicznym strachem i galopującą radością.
  • Religia stanowi oficjalną i zaaprobowaną magię, magia stanowi nieoficjalną i pozbawioną oficjalnej aprobaty religię. Ujmując rzecz prościej: „my” wyznajemy religię, „oni” uprawiają magię. Problem polega nie na tym, czy magia jest przeciw oficjalnej religii, czy za nią. Niezależnie od intencji, mocą samego swego istnienia, magia i religia stanowią wyzwanie dla swojej ważności i wyłączności.