Księga Rodzaju

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Księga Rodzaju, 1 Księga Mojżeszowa – pierwsza księga Biblii, należąca do Starego Testamentu, zaliczana do Pięcioksięgu (Tory).

Biblia Jakuba Wujka (1599)[edytuj]

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • A Ziemia była jednego języka i tejże mowy.
    • Źródło: Rdz 11:1
    • Zobacz też: język
  • I przetoż nazwano imię jego Babel, iż tam pomięszany jest język wszystkiej ziemie; i z onąd rozprószył je Pan po wszystkich krainach.
    • Źródło: Rdz 11:9
  • Słońce wzeszło na ziemię, a Lot wszedł do Segora.
    Tedy Pan dżdżył na Sodomę i Gomorą siarką i ogniem od Pana z nieba.
    I wywrócił miasta te, i wszystkę wkół krainę, wszystkie obywatele miast i wszystko, co się zieleni na ziemi.
    A obekźrzawszy się żona jego nazad, obrócona jest w słup soli.
    Abraham lepak wstawszy rano (...), pojźrzał na Sodomę i Gomorę, i na wszystkę ziemię onej krainy i ujźrzał wzgórę lecący perz z ziemie, jako dym z pieca.
    Gdy bowiem wywracał Bóg miasta onej krainy, wspomniawszy na Abrahama, wybrawił Lota z wywrócenia miast, w których mieszkał.
  • Nie ściągaj ręki twej na dziecię, ani[mu]czyń namniej; teraz doznał, że boisz się Boga i nie sfologowałeś jedynemu synowi twemu dla mnie.
    • Źródło: Rdz 22:12

Biblia Poznańska[edytuj]

Tłum. Michał Peter

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • I nieprzyjaźń wprowadzam między ciebie a niewiastę, pomiędzy twoje potomstwo a jej potomstwo. Ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę.
    • Źródło: Rdz 3:15
  • Czyż (ofiara) bywa nie przyjęta, jeśli postępujesz dobrze? Jeżeli jednak postępujesz źle, wtedy grzech niby demon (czyha) przy wrotach i pożąda ciebie. Ty jednak masz nad nim panować.
    • Źródło: Rdz 4:7
    • Zobacz też: grzech
  • Noe wyróżniał się niezwykłą prawością wśród współczesnego mu pokolenia. Żył też bardzo bogobojnie.
    • Źródło: Rdz 6:9
  • Ty zaś zbuduj sobie arkę z drzewa gofer; zrób w niej przegrody i powlecz ją smołą wewnątrz i zewnątrz.
    • Źródło: Rdz 6:14
  • Ulewny deszcz padał na ziemię przez czterdzieści dni i czterdzieści nocy.
    • Źródło: Rdz 7:12
  • A oto znak przymierza. Kładę go pomiędzy mną a wami – i wszelką żywą istotą, która jest z wami – po wieczne czasy. Kładę mój łuk na obłokach; on będzie służył za znak przymierza pomiędzy mną a ziemię.
    • Źródło: Rdz 9:11–13

Biblia Tysiąclecia[edytuj]

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.
    • Źródło: wyd. II, tłum. Czesław Jakubiec, Rdz 1:1, 2
  • Izrael [Jakub] miłował Józefa najbardziej ze wszystkich swych synów, gdyż urodził mu się on w podeszłych jego latach.
    • Źródło: wyd. II, tłum. Czesław Jakubiec, Rdz 37:3

Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata[edytuj]

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Na początku Bóg stworzył niebiosa i ziemię. A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność panowała na powierzchni głębiny wodnej; a czynna siła Boża przemieszczała się tu i tam nad powierzchnią wód.
  • I przemówił Bóg: „Uczyńmy człowieka na nasz obraz, na nasze podobieństwo, i niech im będą podporządkowane ryby morskie i latające stworzenia niebios oraz zwierzęta domowe i cała ziemia, jak również wszelkie inne poruszające się zwierzę, które się porusza po ziemi”. I Bóg przystąpił do stworzenia człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył ich jako mężczyznę i kobietę.
  • A na ziemi nie było jeszcze żadnego krzewu polnego ani jeszcze nie wschodziła żadna roślinność polna, gdyż Jehowa Bóg nie spuścił na ziemię deszczu, ani nie było człowieka, by uprawiał rolę. Ale opar unosił się z ziemi i nawilżał całą powierzchnię gruntu.
  • I Jehowa Bóg przystąpił do kształtowania człowieka z prochu ziemi, i tchnął w jego nozdrza dech życia, i człowiek stał się duszą żyjącą.
  • Dlatego mężczyzna opuści ojca i matkę i przylgnie do swej żony, i staną się jednym ciałem.
  • I ja wprowadzę nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę i między twoje potomstwo a jej potomstwo. On rozgniecie ci głowę, a ty rozgnieciesz mu piętę.
  • (...) prochem jesteś i do prochu wrócisz.
  • Jeśli zaczniesz czynić dobrze, czyż nie nastąpi wywyższenie? Ale jeśli nie zaczniesz czynić dobrze, grzech czai się u wejścia i ku tobie kieruje się jego pożądanie; ty zaś – czy nad nim zapanujesz?
  • (...) Kain współżył ze swą żoną i ona stała się brzemienna, i urodziła Henocha. Potem zabrał się do budowy miasta i nazwał to miasto od imienia swego syna Henocha.
  • I Henoch chodził z prawdziwym Bogiem. Potem go już nie było, ponieważ Bóg go zabrał.
  • Tak więc wszystkich dni Metuszelacha było ogółem dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć lat; i umarł.
  • Potem Jehowa rzekł: „Duch mój nie będzie bez końca oddziaływał na człowieka, bo jest on też ciałem. Dlatego jego dni potrwają sto dwadzieścia lat”.
  • (...) Noe znalazł łaskę w oczach Jehowy.(...) Noe był mężem prawym. Okazał się nienaganny wśród współczesnych. Noe chodził z prawdziwym Bogiem.
  • Uczyń sobie drewnianą arkę z drzewa żywicznego. W arce zrobisz pomieszczenia, wewnątrz zaś i na zewnątrz powlecz ją smołą.
  • I ulewa na ziemi trwała czterdzieści dni i czterdzieści nocy.(...) A wody piętrzyły się nad ziemią sto pięćdziesiąt dni.
  • I Noe zaczął budować ołtarz dla Jehowy i brać ze wszystkich zwierząt czystych oraz ze wszystkich czystych stworzeń latających, i składać całopalenia na ołtarzu. A Jehowa poczuł kojącą woń i rzekł Jehowa w swym sercu: „Już nigdy nie będę złorzeczył ziemi z powodu człowieka, gdyż skłonność serca człowieka jest zła od samej jego młodości; i już nigdy nie zadam ciosu wszystkiemu, co żyje, tak jak to uczyniłem. Przez wszystkie dni istnienia ziemi siew i żniwo, i zimno, i gorąco, i lato, i zima, i dzień, i noc nigdy nie ustaną”.
  • Wszelkie poruszające się zwierzę, które żyje, może służyć wam za pokarm. Tak jak zieloną roślinność daję wam to wszystko. Tylko mięsa z jego duszą – jego krwią – nie wolno wam jeść.
  • Kto przelewa krew człowieka, przez człowieka zostanie przelana jego własna krew, bo na obraz Boży uczynił On człowieka.
  • Tak, ustanawiam moje przymierze z wami: Już nigdy nie zostanie wytracone wszelkie ciało przez wody potopu i już nigdy nie nastąpi potop, by ziemię obrócić w ruinę”. I Bóg dodał: „To jest znak przymierza, jakie ustanawiam między mną a wami i każdą duszą żyjącą, która jest z wami, dla pokoleń po czas niezmierzony. Tęczę moją daję na obłoku i ma ona służyć za znak przymierza między mną a ziemią. I gdy sprowadzę obłok nad ziemię, wówczas na pewno pojawi się tęcza na obłoku.”
  • I rzekli: „Nuże, zbudujmy sobie miasto oraz wieżę, której szczyt sięgałby niebios, i uczyńmy sobie sławne imię, żebyśmy czasem nie rozproszyli się po całej powierzchni ziemi”. (...) Potem Jehowa rzekł: „Zaiste są oni jednym ludem i wszyscy mają jeden język, i oto, co zaczynają robić. Teraz więc nic, co by zamyślili uczynić, nie będzie dla nich nieosiągalne. Nuże, zstąpmy i pomieszajmy tam ich język, by jeden nie rozumiał języka drugiego”. Toteż Jehowa rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi i w końcu przestali budować miasto. Dlatego nadano mu nazwę Babel (...).
  • I przemówił Jehowa do Abrama: „Wyrusz ze swej krainy i od swoich krewnych, i z domu swego ojca do krainy, którą ci pokażę; a uczynię z ciebie wielki naród i będę ci błogosławił, i twoje imię uczynię wielkim; i okaż się błogosławieństwem. I będę błogosławił tym, którzy błogosławią tobie, a tego, kto ci złorzeczy, przeklnę i poprzez ciebie na pewno będą sobie błogosławić wszystkie rodziny ziemi”.
  • Po tym wszystkim doszło do Abrama w wizji słowo Jehowy, mówiące: „Nie bój się, Abramie. Jestem dla ciebie tarczą.(...)”.
  • I uwierzył Jehowie; a on zaczął poczytywać mu to za prawość.
  • I nie będziesz już nazywany imieniem Abram, lecz mieć będziesz na imię Abraham, gdyż uczynię cię ojcem rzeszy narodów. I uczynię cię bardzo, bardzo płodnym, i rozkrzewię cię w narody, i od ciebie będą się wywodzić królowie.(...) I Bóg rzekł jeszcze do Abrahama: „Saraj zaś, swojej żony, nie nazywaj imieniem Saraj, gdyż ma na imię Sara.”
  • (...) moje przymierze ustanowię z Izaakiem (...).
  • Słońce wzeszło nad ziemią, gdy Lot przybył do Coaru. Wówczas Jehowa spuścił na Sodomę i na Gomorę deszcz siarki i ognia od Jehowy, z niebios. Zniszczył więc te miasta, cały Okręg, a także wszystkich mieszkańców owych miast oraz rośliny ziemi. A jego żona, będąc za nim, zaczęła się rozglądać i zamieniła się w słup soli.
  • Abraham zaś miał sto lat, gdy mu się urodził jego syn Izaak.
  • A on przemówił: „Nie wyciągaj ręki na chłopca i w ogóle nic mu nie czyń, bo teraz naprawdę wiem, że boisz się Boga, gdyż nie odmówiłeś mi swego syna, swego jedynaka.”
  • Dwa narody są w twoim łonie i dwie grupy narodowościowe z twego wnętrza się rozdzielą; i jedna grupa narodowościowa będzie silniejsza od drugiej grupy narodowościowej, a starszy będzie służył młodszemu.
  • (...) poprzez ciebie oraz poprzez twoje potomstwo na pewno będą sobie błogosławić wszystkie rodziny ziemi. A oto ja jestem z tobą i będę cię strzegł na każdej drodze, którą idziesz, i przyprowadzę cię z powrotem do tej ziemi, gdyż cię nie opuszczę, dopóki nie uczynię tego, co ci powiedziałem.
  • I moje właściwe postępowanie odpowie za mnie (...).
  • Nie będziesz już dłużej nazywany imieniem Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi, tak iż w końcu przemogłeś.
  • (...) ujrzałem twoje oblicze, jak gdybym ujrzał oblicze Boga, gdyż miło mnie przyjąłeś.
  • Usuńcie cudzoziemskie bogi, które są pośród was, i oczyśćcie się oraz zmieńcie swe płaszcze, i wstańmy, i udajmy się do Betel. Tam uczynię ołtarz prawdziwemu Bogu, który mi odpowiedział w dniu mojej udręki (...).
  • A synów Jakuba było dwunastu.
  • A Izrael miłował Józefa bardziej niż wszystkich swych pozostałych synów, gdyż był on synem jego starości (...). Kiedy jego bracia spostrzegli, że ojciec miłuje go bardziej niż wszystkich jego braci, znienawidzili go i nie potrafili z nim rozmawiać pokojowo. (...) ujrzeli go z daleka i (...) zaczęli przeciwko niemu przebiegle knuć, żeby go uśmiercić. Rzekli (...): „Patrzcie, oto idzie ten, który miewa sny. Chodźmy więc i zabijmy go, i wrzućmy do jednego z dołów na wodę; i powiemy, że pożarł go groźny dziki zwierz. I zobaczmy, co będzie z jego snami”. Kiedy Ruben to usłyszał, próbował go uwolnić z ich ręki. Toteż powiedział: „Nie zadawajmy śmiertelnego ciosu jego duszy. (...) Nie przelewajcie krwi. Wrzućcie go do tego dołu wodnego, który jest na pustkowiu, i nie podnoście na niego ręki”. Zamierzał bowiem uwolnić go z ich ręki, żeby go zwrócić ojcu.(...) A oto przechodzili mężowie, kupcy midianiccy. Oni więc wyciągnęli i wydostali Józefa z dołu na wodę, po czym sprzedali Józefa Ismaelitom za dwadzieścia srebrników. Ci zaś przyprowadzili Józefa do Egiptu.
  • Jakże mógłbym dopuścić się tej wielkiej niegodziwości i zgrzeszyć przeciwko Bogu?
  • Ciebie zaś, Judo, będą sławić twoi bracia. Ręka twoja będzie na karku twych nieprzyjaciół. Synowie twego ojca będą przed tobą padać na twarze. Juda to lwie szczenię. Od łupu, synu mój, się podniesiesz. Pochylił się, wyciągnął się jak lew i podobnie jak lwa – któż waży się go przepłoszyć? Nie oddali się berło od Judy ani laska rozkazodawcy spomiędzy jego stóp, aż przyjdzie Szilo; i jemu będzie się należeć posłuszeństwo ludów.

Inne przekłady[edytuj]

Calendar.png
Ten artykuł ma chronologiczny układ cytatów.
  • Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.
    • Bereszit bara Elohim et haszamaim we et haarec. (hebr.)
    • Źródło: Rdz 1:1
    • Zobacz też: Bóg, niebo, ziemia
  • Na początce Bóg stworzył niebo i ziemię, ale ziemia była nieużyteczna a prożna, a ćmy były na twarzy przepaści, a Duch Boży na świecie nad wodami.
  • Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była niekształtowna i próżna, i ciemność była nad przepaścią, a Duch Boży unaszał się nad wodami.
    • Źródło: Biblia gdańska, Rdz. 1:1, 2, wyd. Lipsk 1840, s. 1.
  • Naprzod stworzył Bog niebo i ziemię. A ziemia była niekształtna i prożna i były ciemności nad przepaściami. A Duch Boży przenaszał się nad wodami.
    • Źródła: Biblia brzeska (1563), Rdz 1:1, 2
  • Wtedy Bóg rzekł: Niechaj się stanie światłość! I stała się światłość.
  • Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę.
  • A Bóg widział, że wszystko, co uczynił, było bardzo dobre. I tak upłynął wieczór i poranek – dzień szósty.
    • Źródło: Rdz 1:31
  • Potem Pan Bóg rzekł: Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam; uczynię mu zatem odpowiednią dla niego pomoc.
    • Inna wersja: Potem rzekł Pan Bóg: Niedobrze jest człowiekowi, gdy jest sam.
    • Źródło: Biblia warszawska, Rdz 2:18
  • Bo prochem jesteś
    i w proch się obrócisz!
    • Źródło: Rdz 3:19
  • Czyż jestem stróżem brata mego?
    • Źródło: Rdz 4:9
    • Zobacz też: brat
  • Bądźcie płodni i mnóżcie się, abyście zaludnili ziemię.
    • Źródło: Rdz 9:1
  • Żona Lota, która szła za nim, obejrzała się i stała się słupem soli.
    • Źródło: Rdz 19:26

Zobacz też[edytuj]