John Ronald Reuel Tolkien
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
John Ronald Reuel Tolkien (1892–1973) – angielski filolog, filozof katolicki i jeden z prekursorów gatunku fantasy.
Spis treści |
[edytuj] Władca Pierścieni
- Trzy Pierścienie dla królów elfów pod otwartym niebem,
Siedem dla władców krasnali w ich kamiennych pałacach,
Dziewięć dla śmiertelników, ludzi śmierci podległych,
Jeden dla Władcy Ciemności na czarnym tronie
W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie,
Jeden, by wszystkimi rządzić, jeden, by wszystkie odnaleźć,
Jeden, by wszystkie zgromadzić i w ciemności związać
W krainie Mordor, gdzie zaległy cienie.- Opis: przekład: Maria Skibniewska.
- Zobacz też: Wiersz o Pierścieniu (zawiera inne przekłady)
- Nikt prawie nie wie, dokąd go zaprowadzi droga, póki nie stanie u celu.
- Postać: Legolas
- Zielona ziemia, powiadasz? Jest w niej wiele tematów dla legendy, chociaż ją depczesz w pełnym blasku dnia.
- Opis: Aragorn do Éomera.
- Ale kto wie, co mówiła w ciemności, gdy była sama, w gorzkie bezsenne noce, myśląc o swoim życiu, z każdym dniem uboższym, w czterech ścianach pokoju, w którym czuła się uwięziona jak leśne zwierzątko w ciasnej klatce.
- Postać: Éowina
- Zły to gość, który złe wieści przynosi.
- Opis: Grima Gadzi Język o Gandalfie.
- Nie powiem: Nie płaczcie, bo nie wszystkie łzy są złe.
- Opis: Gandalf żegnając hobbitów w Szarej Przystani.
- W serca wszystkich wstąpiła nagle otucha, zapach ten bowiem przyniósł jak gdyby wspomnienie błyszczących od rosy wiosennych poranków pod bezchmurnym niebem, w krainie która sama jest wiosną, przelotnym wspomnieniem piękniejszego świata.
- Opis: królewskie ziele.
[edytuj] Silmarillion
- Lepiej nie mówić, czego się chce, jeśli nie można tego otrzymać.
- Postać: Túrin
- Przyjaźń polega czasem na powstrzymaniu druha w szaleństwie.
- Opis: Olwë do Fëanora.
- Dúnedainowie bowiem sądzili, że nawet ludzie śmiertelni, jeśli im jest dana taka łaska, mogą sięgać wzrokiem w czasy inne niż ten, w którem żyją ich ciała; zawsze tęsknili, by uciec z cieni wygnania i zobaczyć jakiś przebłysk światła, które nie umiera.
[edytuj] Inne
- Boleść jest kamieniem szlifierskim dla silnego ducha.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Dzieci Hurina”, tłum. Agnieszka Sylwanowicz, wyd. Amber, 2007
- Cielska góra,
Szara skóra,
Nos jak żmija,
Pył w niebo wzbijam.
Gdy krok mój rozbrzmiewa,
Walą się drzewa.
W pysku mam rogi,
Przemierzam drogi,
Wachlując uszami,
Tak idę latami.
Wędruję wciąż sobie,
Nie legnę nawet w grobie.
Jestem Olifantem,
Dziwacznym gigantem.
Wielki, gruby, stary,
Nie ujrzysz – nie dasz wiary.
Gdy zobaczysz mnie,
Pomyślisz „Ja śnię”.
Bom jest dziw nad dziwy
Ja – Olifant straszliwy.- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Opowieści z Niebezpiecznego Królestwa”, tłum. Aleksandra Jagiełowicz, wyd. Amber, 2008
- Oba pierścienie były okrągłe i na tym podobieństwo się kończy.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Listy”, tłum. Agnieszka Sylwanowicz, list nr 229 – odpowiedź Tolkiena na uwagę o podobieństwie Jedynego Pierścienia i Pierścienia Nibelungów.
- Okazuje się, że niemożność używania pióra lub ołówka jest równie nieznośna, jak utrata dzioba dla kury.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Listy”, tłum. Agnieszka Sylwanowicz, list nr 248 – uwaga Tolkiena na temat dolegliwości prawej ręki.
- Sądzę, że część uroku Władcy Pierścieni stanowią przebłyski rozległej historii w tle – jest to urok podobny do tego, jaki ma widok odległej, nieznanej wyspy czy może wież leżącego w dali miasta, lśniących w prześwietlonej słońcem mgle.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Listy”, tłum. Agnieszka Sylwanowicz, list nr 247.
- Númenor jest moim osobistym przetworzeniem mitu i/lub legend Atlantydy i wpasowaniem go do mojej ogólnej mitologii. Jest to obraz mityczny, czy „archetypiczny” głęboko zakorzeniony w mojej wyobraźni, a przez wiele lat nawiedzał mnie powtarzający się atlantydzki sen: ogromna i nieuchronna fala nadchodząca od Morza lub poprzez ląd, czasami ciemna, czasami zielona i oświetlona słońcem.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Listy”, tłum. Agnieszka Sylwanowicz, list nr 276.
- Prawda miewa skrzywione oblicze, kiedy patrzą na nią fałszywe oczy.
- Gdybyśmy mogli wrócić do nazw własnych, przyniosłoby to wiele dobra. „Rząd” to abstrakcyjny rzeczownik oznaczający sztukę oraz proces rządzenia i pisanie go wielką literą, jakby odnosił się do ludzi, powinno być przestępstwem. Gdyby ludzie nauczyli się mówić o radzie króla Jerzego, Winston i jego banda, przyczyniłoby się to znacznie do oczyszczenia myślenia i zatrzymania przerażającego osuwania się w Ichniokrację.
- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Listy”. Poznań 2000, s. 95.
- Nie będę spacerował z postępowymi małpami, wyprostowany i mądry po promenadzie, która wprost do przepaści prowadzi.
- Za rokiem rok upływa znów,
Do Siedmiu Rzek odpływa.
Dzień pełen słońca, noc bez snów;
Chwieje się wierzba krzywa.
Lecz nigdy już, o żadnej z pór
Na Zachód nikt nie płynie
I nie zaśpiewa elfów chór,
ich pieśń na zawsze zginie.- Źródło: „J.R.R. Tolkien – Opowieści z Niebezpiecznego Królestwa”, tłum. Aleksandra Jagiełowicz, wyd. Amber, 2008