Jakub Burski
Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Jakub Burski – postać fikcyjna, chirurg, jeden z głównych bohaterów serialu Na dobre i na złe, mąż Zofii. W rolę tę wciela się Artur Żmijewski.
- Będziesz miał proces, zostanie ci to w papierach na zawsze.
- Źródło: odcinek 110, Sercowe rozterki.
- Dziecko potrafi być dużo bardziej logiczne niż dorosły.
- Źródło: odcinek 6, Osierocone szczęście.
- Ile on ma lat? Dwadzieścia? To nie jest wiek na usamodzielnienie się.(...) to są dopiero studia.
- Źródło: odcinek 128, Pierwsza miłość.
- Ja prędzej księdzem zostanę, niż ona z pracy odejdzie.
- Opis: o Zosi.
- Źródło: odcinek 374, Pogoda na jutro.
- Ja tylko żałuję, że Tomka nie znałem, jak miał te cztery, pięć lat. Może gdybym go na rękach trochę ponosił, to teraz lepiej bym się z nim dogadywał.
- Źródło: odcinek 149, Zamknięta wrażliwość.
- Jasna cholera!
- Opis: przekleństwo wypowiadane w stanie zdenerwowania.
- Kim on jest bez swoich nóg?
- Opis: o piłkarzu.
- Źródło: odcinek 3, Życiowa decyzja.
- Na moje osiemnaste urodziny tu, na tych schodach, zjeżdżaliśmy na nartach i była taka impreza.
- Źródło: odcinek 62, Fatalny prezent.
- Najpierw niech skończy studia, a potem niech robi, co chce.
- Opis: o Tomku.
- Źródło: odcinek 374, Pogoda na jutro.
- No skacz! Tylko uważaj, bo tam na dole mój samochód stoi. Jak mi go wgnieciesz, to się wkurzę! Takie zielone kombi (...).
- Opis: do desperata, który chciał popełnić samobójstwo.
- Źródło: odcinek 1, Spotkanie po latach.
- On ma 16 lat. A te 16 lat to jest jakaś czarna dziura, której nie potrafię zasypać.
- Opis: o latach, przez które nie wiedział, że ma syna.
- Źródło: odcinek 3, Życiowa decyzja.
- Oni tylko czekają, aż się posmaruje.
- Opis: o egzaminatorach kursu prawa jazdy.
- Źródło: odcinek 68, Skradzione dzieciństwo.
- Przecież wiesz, jak jest w tym wieku – raz się rozchodzą, raz się rozchodzą.
- Opis: o Tomku i Ani.
- Źródło: odcinek 150, Dyskoteka w pigułce.
- Taki mały człowiek? Pieluchy w domu?
- Opis: odpowiedź na pytanie Brunona, czy chciałby mieć dziecko.
- Źródło: odcinek 68, Skradzione dzieciństwo.
- To ja tu podejmuję decyzje, a pan je wykonuje.
- Opis: do Jacka Mejera.
- Źródło: odcinek 34, Wyznanie
- To jest Zosia, twoja jedyna rywalka.
- Opis: do klaczy Morfiny.
- Źródło: odcinek 1, Spotkanie po latach.
- Wyjechałem z domu z dziewczynką, a jak wrócisz do domu z obozu, będziesz już kobietą.
- Źródło: odcinek 144, Ujawnione sekrety.
- Zawsze, kiedy mówiłem „kocham”, mówiłem prawdę.
- Źródło: odcinek 90, Kibice.
- (...) zawsze trudno znaleźć balast między racjonalnym, lekarskim myśleniem a emocjami.
- Źródło: odcinek 87, Oszukać śmierć.
[edytuj] O Jakubie Burskim
- Bardzo pana przepraszam. Wie pan, ja się rzadko mylę, ale w pańskim przypadku wydałem fałszywy osąd. (...) Powiedziałem, że Wiktor mnie nakłonił, żebym poparł pański projekt, i że nie mielibyście szans, gdyby nie jego prośba, otóż bardzo pana za to przepraszam.(...) ja się pomyliłem. Wie pan, wasz szpital jest najlepszym miejscem, gdzie moi studenci mogliby się uczyć pomagać ludziom, a pan jest znakomitym lekarzem i ja się bardzo cieszę, że mogę z panem współpracować.
- Postać: prof. Jan Sarapata.
- Źródło: odcinek 138, Wspólna sprawa.
- Ja go kocham. Zawsze go kochałam. A teraz, kiedy może być za późno...
- Postać: Zosia Stankiewicz.
- Opis: do Brunona o Jakubie, gdy ten zasłabł przy stole operacyjnym.
- Źródło: odcinek 34, Wyznanie.
- Jakoś nie mogę oswoić się z twoją troskliwością. Ale podoba mi się.
- Postać: Agata Kwiecińska.
- Źródło: odcinek 15, Rozdroża serca.
- Jest po prostu bohaterem.
- Postać: Bruno Walicki.
- Źródło: odcinek 111, Ambulans w potrzasku.