I ty, Brutusie, przeciw mnie

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

I ty, Brutusie, przeciw mnie?

  • I ty, Brutusie, przeciw mnie?
  • I ty, dziecino?
    lub
    Ty także, mój synu?
    • Kai su, teknon? (gr.)
    • Autor: Swetoniusz, Żywoty Cezarów
    • Opis: podaje, że te słowa są tylko przypisywane Cezarowi, który w rzeczywistości nie powiedział nic
  • Ty też, Brutusie, mój synu?
    • Tu quoque, Brute, fili mi? (łac.)

[edytuj] Pochodzenie

Są to ostatnie słowa przypisywane Juliuszowi Cezarowi.

Juliusz Cezar padł ofiarą spisku, który przygotowali zwolennicy senatu, w obawie, że ogłosi się on królem. Do grupy przeciwników Cezara należał również uchodzący za jego przyjaciela Marek Brutus.

Cezar został zamordowany w senacie w Idy Marcowe 44 p.n.e. Gdy spiskowcy kolejno godzili w niego sztyletem, tymi słowami miał się zwrócić do Brutusa.

Według innej wersji słowa te skierowane były do adiutanta Cezara, Decimusa Juniusza Brutusa, który również brał udział w zamachu.

[edytuj] Nawiązania

  • Et tu Brute Więc padnij Cezarze.
    • Et tu Brute Then fall Ceasar (łac./ang.)
    • Autor: William Szekspir, Juliusz Cezar, akt III, scena 1

[edytuj] Zobacz też

Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/I_ty,_Brutusie,_przeciw_mnie”