Frida Kahlo

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów

Frida z mężem, Diego Rivera

Frida Kahlo właśc. Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderon (1907–1954), meksykańska malarka.

  • Mam nadzieję, że koniec jest radosny i nigdy tu nie wrócę.
  • Piłam, bo chciałam utopić swoje smutki, ale teraz te cholerstwa nauczyły się pływać.
  • Piłam, by zatopić smutki, lecz te cholerstwa nauczyły się pływać.
  • Po co mi stopy, skoro mam skrzydła?
  • Piszę do Ciebie oczami.
  • Pomimo długotrwałej choroby czerpię z ŻYCIA głęboką radość.
  • Nigdy nie malowałam snów. Malowałam swoją rzeczywistość.
  • To była dziwna kolizja. Nie gwałtowna, raczej milcząca, powolna i skrzywdziła wszystkich. Mnie najbardziej
  • Mam kocie szczęście, gdyż niełatwo umieram, a to już coś.
  • Maluję bo jestem sama. Siebie znam najlepiej.
  • Znalazłam się w dziwnym świecie bezsensownej ciszy uważnych oczu nieznajomych nie pojmujących zła.
  • Jedyne, co wiem, to że maluję, bo jest mi to potrzebne, a maluję to, co mi przychodzi do głowy i więcej się nad tym nie zastanawiam.
  • Nie chciałabym się karmić choćby najmniejszą nadzieją, wszystko poruszą się w rytm tego, co kryje się w brzuchu.
  • Chciałabym cię namalować, lecz brakuje kolorów, bo jest ich tak wiele, w mojej dezorientacji, namacalnej formie mojej bezbrzeżnej miłości.
  • Nie wiedziałam, że jestem surrealistką, dopóki do Meksyku nie przyjechał Andre Breton i nie powiedział mi tego. Sama nie wiem, czym jestem.
  • Jestem ROZPADEM...
  • Nie jestem chora. Jestem załamana. Ale cieszę się, ze żyję, dopóki mogę malować.
  • Mam nadzieję, że śmierć jest radosna. Mam nadzieję, że nigdy nie wrócę.
    • Zobacz też: śmierć
    • Ostatnie zdanie w dzienniku Fridy
Źródło „http://pl.wikiquote.org/wiki/Frida_Kahlo”