Frida Kahlo

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
Frida z mężem, Diego Riverą

Frida Kahlo (właśc. Magdalena Carmen Frieda Kahlo y Calderón; 1907–1954) – meksykańska malarka.

  • Chciałabym cię namalować, lecz brakuje kolorów, bo jest ich tak wiele, w mojej dezorientacji, namacalnej formie mojej bezbrzeżnej miłości.
  • Jedyne, co wiem, to że maluję, bo jest mi to potrzebne, a maluję to, co mi przychodzi do głowy i więcej się nad tym nie zastanawiam.
  • Jestem rozpadem…
  • Maluję, bo jestem sama. Siebie znam najlepiej.
  • Mam kocie szczęście, gdyż niełatwo umieram, a to już coś.
  • Mam nadzieję, że śmierć jest radosna. Mam nadzieję, że nigdy nie wrócę.
    • Opis: ostatnie zdanie w dzienniku Fridy.
  • Nie chciałabym się karmić choćby najmniejszą nadzieją, wszystko poruszą się w rytm tego, co kryje się w brzuchu.
  • Nie jestem chora. Jestem załamana. Ale cieszę się, ze żyję, dopóki mogę malować.
  • Nie wiedziałam, że jestem surrealistką, dopóki do Meksyku nie przyjechał André Breton i nie powiedział mi tego. Sama nie wiem, czym jestem.
  • Nigdy nie malowałam snów. Malowałam swoją rzeczywistość.
  • Piłam, bo chciałam utopić swoje smutki, ale teraz te cholerstwa nauczyły się pływać.
  • Po co mi stopy, skoro mam skrzydła?
  • Piszę do ciebie oczami.
  • Pomimo długotrwałej choroby czerpię z życia głęboką radość.
  • To była dziwna kolizja. Nie gwałtowna, raczej milcząca, powolna i skrzywdziła wszystkich. Mnie najbardziej.
  • Znalazłam się w dziwnym świecie bezsensownej ciszy uważnych oczu nieznajomych nie pojmujących zła.

O Fridzie Kahlo[edytuj]

  • Wstążka wokół bomby.
    • Autor: André Breton (wypowiedź o sztuce Fridy Kahlo), "Frida Kahlo de Rivera", Surrealism and Painting
    • Źródło: Deborah G. Felder, 100 kobiet, które miały największy wpływ na dzieje ludzkości, wyd. Świat Książki, Warszawa, 1998, ISBN 83-7129-666-5, tłum. Maciej Świerkocki, s. 248.

Zobacz też[edytuj]

  • Frida – biografia malarki.
Commons-logo.svg