André Breton

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Skocz do: nawigacja, szukaj
André Breton

André Breton (1896–1966) – francuski poeta, filozof i teoretyk sztuki.

Drugi manifest surrealizmu[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Drugi manifest surrealizmu.
  • Najprostszy akt surrealistyczny to wyjść na ulicę z rewolwerami w pięściach i strzelać w tłum na chybił trafił. Kto nie miał chociaż jeden raz w życiu ochoty skończyć w ten sposób z drobnym systemem zbydlęcenia i prawomocnego skretynienia, ten ma wyznaczone miejsce w tym tłumie z brzuchem na poziomie lufy.

Geneza i perspektywy artystyczne surrealizmu[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Geneza i perspektywy artystyczne surrealizmu.
  • Tymczasem w ciemnych lasach śląskich rozbudzała się świadomość, której rozmach przekracza w zasadzie świadomość artystyczną.

Manifest surrealizmu[edytuj]

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Manifest surrealizmu.
  • Surrealizm to czysty automatyzm psychiczny, który ma służyć do wyrażenia bądź w słowie, bądź w piśmie, bądź innym sposobem, rzeczywistego funkcjonowania myśli. Dyktowanie myśli wolne od wszelkiej kontroli umysłu, poza wszelkimi względami estetycznymi czy moralnymi.
    • Surréalisme, n.m. Automatisme psychique pur par lequel on se propose d'exprimer, soit verbalement soit par écrit, soit de toute autre manière, le fonctionnement réel de la pensée. Dictée par la pensée, en l'absence de tout contrôle exercé par la raison, en dehors de toute préocupation esthétique ou morale. (fr.)
  • Tylko słowo wolność potrafi mnie jeszcze porwać.

Inne[edytuj]

  • Człowiek, który przerywa swój sen, staje się przede wszystkim igraszką swojej pamięci.
    • Źródło: Monika Małkowska, Wykorzystane sny, „Kino”, Tom 25, Wydawn. Czasopism RSW „Prasa-Książka-Ruch”, 1991, s. 328.
    • Zobacz też: pamięć, sen
  • Dzięki miłości, i tylko dzięki niej, dokonuje się najściślejsze zespolenie egzystencji i esencji, to jej udaje się pogodzić od razu, całkowicie harmonijnie i bez dwuznaczności, te dwa pojęcia, które poza nią pozostają zawsze niepewne i wrogie. Mówię oczywiści o miłości w pełni jej mocy, trwającej całe życie, takiej, która godzi się za swój przedmiot uznać tylko jedną istotę.
    • Źródło: Arcane 17, 1947
    • Zobacz też: miłość
  • Na miłość trzeba sobie zasłużyć.
    • Źródło: Krystyna Janicka, Surrealizm, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1985, s. 47.
  • Nie, ani starość, ani nawet przewidująca dojrzałość nie będzie miała do was prawa: posunę się nawet do twierdzenia, że powinniście trzymać je w przyzwoitej odległości od siebie i przywoływać je do porządku, kiedy was zechcą oświecać.
  • Okno wychodzące na wewnętrzny świat artysty.
    • Opis: definicja obrazu.
    • Źródło: Maria Rzepińska, Siedem wieków malarstwa europejskiego, wyd. II, popr., Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1986, s. 7.
  • Żeby otworzyć swobodnie swe okno na najpiękniejsze krajobrazy świata i inne, rozprowadź szerokim pędzlem, miejscami cieniej, miejscami grubiej, czarny gwasz na karcie białego papieru, nakrywając zaraz potem drugą kartą i naciskając umiarkowanie dłonią. Podnieś, nie spiesząc się, za brzeg górny kartę wierzchnią, tak jak to się robi z odbijankami, powtarzaj przykładanie i odrywanie aż prawie do zupełnego wyschnięcia. To, co otrzymasz, będzie może starym, paranoidalnym murem Vinciego, ale za to doprowadzonym do doskonałości. Wystarczy, dajmy na to, zatytułować otrzymany obraz stosownie do tego, czego się w nim, odczekawszy chwilę dopatrzysz, żeby być pewnym, że wypowiedziałeś się w sposób najbardziej osobisty i najsłuszniejszy.
    • Źródło: D'une decalcomanie sans objet préconçu, „Minotaure” nr 8, 1936, tłum. M. Porębski.
    • Zobacz też: gwasz