Yang Kaihui

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Yang Kaihui

Yang Kaihui (1901–1930) – druga żona Mao Zedonga, stracona przez ścięcie.

  • Kolejna noc bezsenna. Nie mogę już znieść takiego życia. Pojadę go odnaleźć. Tylko moje dzieci, te nieszczęsne dzieci mnie od tego powstrzymują. Noszę w sercu ogromny ciężar, tu on, a tam dzieci. Nie mogę opuścić żadnego z nich. Chce mi się płakać. Naprawdę chce mi się płakać. Na próżno się staram ze wszystkich sił, nie potrafię przestać go kochać. Nie jestem w stanie… Jak dziwną rzeczą są ludzkie uczucia. San Chunhe tak bardzo mnie kocha, a ja nawet na niego nie popatrzę. Ach, jak go kocham! O, Nieba! Wskażcie mi właściwą drogę!
    • Opis: bez tytułu, 28 stycznia 1930.
    • Źródło: Jung Chang, Jon Halliday, Mao, l’histoire inconnue, Gallimard, Paryż 2007, cyt. za: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów, tłum. Maria Rostworowska, Wydawnictwo Znak, Kraków 2012, ISBN 9788324018840, s. 223.
  • Wyobraziłam sobie, że gdyby miał umrzeć (…), na pewno poszłabym w jego ślady i umarła razem z nim!
    • Źródło: Diane Ducret, Kobiety dyktatorów, tłum. Maria Rostworowska