Witold Lutosławski
Witold Lutosławski
Witold Roman Lutosławski (1913–1994) – polski kompozytor współczesny, dyrygent, pianista.
- Muzyka jest sztuką rozgrywającą się w czasie. A więc komponujemy ją między innymi po to, aby wywołać w słuchającym cykl określonych reakcji, których porządek i przebieg w czasie ma zupełnie zasadnicze znaczenie dla określonego rezultatu, jakim jest percepcja całości utworu. Innymi słowy – komponując formę zamkniętą zakładamy, że w czasie wykonania słuchający jest niejako prowadzony przez kompozytora poprzez poszczególne etapy utworu aż do jego zakończenia. (…) Haydn był mistrzem w rozkładaniu treści muzycznej w czasie…
- Źródło: Ludwik Gawroński, Muzyka w Programie Drugim Polskiego Radia, „Akcent” nr 3 (101), 2005
- Zobacz też: Joseph Haydn, muzyka
- Po raz tysiączny: muzyka nie wyraża żadnych określonych uczuć, stanowi tylko ramy formalne, w które przy jej odtwarzaniu każdy wlewa swoje własne emocje, takie na jakie go stać.
- Źródło: Zapiski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa 2008, ISBN 978-83-235-0528-0, ISBN 978-83-926-6031-6, s. 22.
- Zobacz też: uczucie, emocje
- Słabe są dzieła sztuki, których główną zaletą jest ich nowość. Cecha ta bowiem jest tą właśnie, która najszybciej się starzeje.
- Źródło: Zapiski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa 2008, ISBN 978-83-235-0528-0, ISBN 978-83-926-6031-6, s. 14.
- Zobacz też: dzieło
- Twórczość Strawińskiego jest jak góra wznosząca się na samym środku drogi, którą wszyscy przejść musimy; góry tej nie sposób obejść.
- Źródło: „Die Welt”, 16 kwietnia 1962 [w:] Zapiski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa 2008, ISBN 978-83-235-0528-0, ISBN 978-83-926-6031-6, s. 61.
- Zobacz też: Igor Strawinski
- W tym garnku, z którego wszyscy czerpiemy, już widać dno. Co gorliwsi (Cage) już się do niego doskrobali. Co do mnie – nie śpieszę się tak do tej chwili, do której zmierza nieuchronnie nasza historia muzyki, tj. do braku wszelkiej muzyki.
- Źródło: Zapiski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa 2008, ISBN 978-83-235-0528-0, ISBN 978-83-926-6031-6, s. 14.
- Zobacz też: John Cage
- Żaden utwór nie jest piękny tylko przez swoją „postępowość”, żaden piękny utwór nie jest mniej piękny przez swą „reakcyjność”.
- Źródło: Zapiski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Towarzystwo im. Witolda Lutosławskiego, Warszawa 2008, ISBN 978-83-235-0528-0, ISBN 978-83-926-6031-6, s. 10.
- Zobacz też: kompozycja
O Witoldzie Lutosławskim
[edytuj]- Był w Polsce pionierem nowatorskiego myślenia o psychologii słuchania i słyszenia, a swoje obserwacje wcielał w czyn, tworząc majstersztyki formy.
- Autor: Maciej Jabłoński
- Źródło: Dlaczego Lutosławski?, „Dwutygodnik”, nr 100, styczeń 2013.
- Zobacz też: słuchanie muzyki
- Witold był prawdziwym mistrzem. Był pierwszym kompozytorem, który wypracował sposób notacji aleatorycznych fragmentów, który jest skuteczny. A to wcale nie jest takie proste, nawet w arcydziełach jest z tym problem. Na przykład w Pasji wg św. Łukasza Krzysztofa Pendereckiego – ostatnio byłem na próbie. Nikt nie wiedział, co ma grać, kiedy zacząć kiedy skończyć. Katastrofa. A system Witolda działa, wielu kompozytorów go naśladowało.