Wilhelm Zdobywca
Wygląd

Wilhelm Zdobywca
William I Zdobywca (fr. Guillaume le Conquérant, ang. William the Conqueror; zwany też Williamem Bękartem, fr. Guillaume le Bâtard; ok. 1028–1087) – książę Normandii od 1035 i król Anglii od 1066.
- Jestem splamiony morzem krwi, którą przelałem.
- Opis: na łożu śmierci.
- Źródło: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 29.
- Na boską wspaniałość! Otom chwycił tę ziemię w swoje ręce! Już mi się nie wymknie!
- Opis: przybywając na podbój Anglii.
- Źródło: Piotr Małyszko, Słownik postaci historycznych, wyd. Park Edukacja, Bielsko-Biała 2006, s. 91.
O Williamie Zdobywcy
[edytuj]- Miejsce, w którym chcecie zakopać ciało, należy do mnie. Król, kiedy był jeszcze księciem, zabrał je siłą memu ojcu i wybudował ten klasztor. Nie zgadzam się na pochowanie tu tego uzurpatora!
- Autor: Ascelin, mieszkaniec Caen
- Opis: przed włożeniem trumny Williama Zdobywcy do ziemi.
- Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 445.
- Niektórych kazał oślepić,
innych z kraju wypędził,
część z nich pohańbił.
Tak to wszyscy zdrajcy króla
zostali zniesieni.- Opis: anonimowy wiersz przytoczony w Kronice anglosaskiej w 1075, przedstawiający losy resztek ocalałego dotąd rycerstwa anglosaskiego, które zbuntowało się przeciwko Williamowi i Normanom.
- Źródło: Wojciech Lipoński, Narodziny cywilizacji Wysp Brytyjskich, wyd. Bene Nati, Poznań 1995, s. 423.
- Oto francuski bękart ląduje wraz z bandą uzbrojonych zbirów i wbrew woli mieszkańców ogłasza się królem Anglii. Mówiąc wprost, jest to zupełnie zwyczajny, drobny łajdak. Z całą pewnością nie ma w nim nic boskiego.
- Autor: Thomas Paine, Zdrowy rozsądek (1776)
- Opis: odrzucając ideę władzy królewskiej i deprecjonując pochodzenie brytyjskiej monarchii.
- Wierzę, iż jesteś świadomy, mój najwspanialszy synu, jak wielka jest miłość, jaką Cię zawsze obdarzałem i to jeszcze przed wstąpieniem na papieski tron, i jak czynny udział wykazywałem osobiście w twoich sprawach, a nade wszystko, jak pilnie pracowałem nad osiągnięciem dla ciebie tytułu królewskiego. W rezultacie cierpiałem od brudnych kalumnii ze strony pewnych braci, insynuujących, że poprzez moje w tym uczestnictwo usankcjonowałem popełnienie grzechu wielkiej rzezi wojennej. Lecz Bóg mi świadkiem, że w mej świadomości postąpiłem tak przekonany o słuszności sprawy, wierząc w łaskę Boga i – chyba nie bez podstaw – w cnoty, jakie posiadasz.
- Autor: Grzegorz VII
- Opis: list z 1080 do Williama Zdobywcy o oficjalnym poparciu jakie papiestwo i on osobiście udzieliły jego najazdowi na Anglię.
- Źródło: Wojciech Lipoński, Narodziny cywilizacji Wysp Brytyjskich, wyd. Bene Nati, Poznań 1995, s. 408.
- William przybył tu zza morza,
Miecz swój zaraz w krwi unurzał;
zimne serce, krwawa ręka,
rządząc Anglią lud jej nęka.- Autor: Þorkell Skallason, islandzki skald
- Źródło: Snorri Sturluson, Saga o Haraldzie Sigurdarsonie [w:] Heimskringla (ok. 1225), t. 3., oprac. A. Waśko, J. Morawiec, tłum. M. Rey-Radlińska, G. Bartusik, R. Gogosz, J. Morawiec, Kraków 2019, s. 235.
- Wilhelm, człowiek potężny, uparty, gwałtowny i przebiegły, nosił przydomek Bękarta. Jego narodziny były owocem romansu księcia Roberta z Alettą, córką wiejskiego garbarza z Falaise. Robert nie miał potomka z prawego łoża, nadał więc szlachectwo Wilhelmowi. (…) Panowanie Wilhelma wyróżniało się wyjątkowym okrucieństwem. Był bezwzględny i brutalny w tłumieniu buntów. Wydziedziczał szlachtę anglosaską, a odebraną ziemię oddawał w nagrodę swoim normandzkim sprzymierzeńcom. Kiedy szlachta stanęła do walki, zakazał uprawy pól. Jego najbardziej widowiskowym posunięciem było przekształcenie w ugór całego Yorkshire. Odnotowuje to Domesday Book, księga rejestrowa wszelkiej własności w Anglii za Wilhelma Zdobywcy. Nieużytki te potem sobie przywłaszczył.
- Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 28.
- Zobacz też: Domesday Book