Wiktor Gomulicki
Wiktor Gomulicki
Wiktor Gomulicki (1848–1919) – polski poeta, powieściopisarz, eseista, badacz historii Warszawy, kolekcjoner. Jeden z najważniejszych twórców polskiego pozytywizmu.
- I piekło i raj
W tobie się jednoczy.
Czemuż Bóg ci dał
Tak szatańskie oczy?
Czemu Bóg ci dał,
Powiedz moja luba,
Tygrysicy krew,
a ciało cheruba?- Źródło: Czemu?
- Ktoś pierwszy musi w wiekowej rozterce
Wyrzec szlachetne przebaczenia słowo
I rozszalałe namiętnościę serce
Dłonią rozwagi przycisnąć stalową.
- Kur już zapiał na świtanie,
Słońce błyska z chmur;
By dnia uczcić narodziny,
Nasze pieśni, nasze czyny
W jeden zlejmy chór.
Czy nie bratnia krew w nas płynie?
Czy nie znamy chrztu?…
Podaj rękę, Rosjaninie –
Ja tiebia liubliu!- Źródło: Rosjanom, którzy przyznają się do braterstwa z Polakami
- Ledwiem otworzył zżółkłe karty, słyszę:
Ktoś do mnie mówi poprzez wieków ciszę –
To przeszłość głosem czcigodnym pradziada
Z myśli i czynów swoich się spowiada.- Źródło: Ex libris
- Nie podpatrzy ludzkie oko
Tajemnicy Twego cudu!
Podniesionaś tak wysoko
Czarem wspomnień, wiarą ludu,
Że tam, gdzie lśni Twa potęga
Już rozumu grot nie sięga.- Źródło: Częstochowska
- Od poczęcia, od kołyski,
My, Polacy, knujem spiski. (…)
Spiskujących krąg olbrzymi
Splótł się nawet z umarłymi.
- Po szybach, szemrząc, o szarej godzinie,
Szumi deszczyk majowy...
Kropla za kroplą w ciepłej ziemi ginie,
Wydając jęk harfowy.- Źródło: Deszczyk, 1901
- Skrzywdziłeś brata, że poszedł z torbami,
A o swym herbie gadasz z przechwałkami.
Źródłem szlachectwa twojego, mój panie,
Jestże „szlachetność” czy też „szlachtowanie?”- Źródło: Szlachectwo
- Szczęście, to długa słoneczna pogoda;
Niedolę z szarą zrównać można słotą.
Przy zbytku słońca, jak miła ochłoda!
W chmurach, jak cieszy żywe słońca złoto!- Źródło: Co droższe?