Wacław II

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wacław II

Wacław II (1271–1305) – król Czech od 1297, król Polski od 1300.

O Wacławie II[edytuj]

  • Pobożny aż do zabobonności, odznaczał się Wacław podejrzliwością i nerwowością, zadziwiającą współczesnych, a łatwo tłumaczącą się przeżyciami z dzieciństwa. Nigdy nie przestał się bać burzy i ciemności, nie znosił miauczenia kotów. Stale miotał się między ambicją, która kazała mu rozszerzać granice panowania, sięgać po coraz to nowe ziemie i korony, a świadomością przemijania świata, która pchała go do ascezy. Fizycznie był słaby, choć podobno urodziwy: unikał wysiłku, podróżował mało, a zwłaszcza niechętnie brał udział w wyprawach wojennych.
    • Autor: Benedykt Zientara, Wacław II; w: Poczet królów i książąt polskich, red. A. Garlicki, Warszawa 1984.
  • Władca, który prawie wszystkie ziemie w sąsiedztwie naszym posiadał.
    • Źródło: Kronika zbrasławska. w: Fontes Rerum Bohemicarum, t. 4., cyt. za: Podziały i zjednoczenie państwa polskiego (1138–1320), oprac. R. Grodecki, Teksty źródłowe do nauki w historii w szkole średniej, z. 18., Kraków 1924.