Tomasz Wargala

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tomasz Wargala (ur. 1976) – polski aforysta, laureat światowego konkursu aforystycznego w Turynie w 2014 roku.

Antologia del Premio internazionale per l’aforisma „Torino in sintesi”[edytuj]

(AA.VV. Antologia del Premio internazionale per l’aforisma „Torino in sintesi” Wydawnictwo Joker, Turyn 2014, ISBN-13:978887536355–0)

  • Czas goi rany, a pogłębia zmarszczki.
  • Żeby wdychać zapach kobiety, trzeba wydzielać zapach pieniądza.
  • Samotność jest pustką, którą najlepiej zdoła wypełnić jedynie druga taka pustka.
  • Kulami zabija się ludzi. Istnieje jednak jeden wyjątek: Ziemia. To jedyna kula, która może zginąć "od ludzi".
  • Widoczność za dnia jest słabsza niż nocą. Nocą, widoczność sięga gwiazd.
  • Dewotka - kobieta, której woda święcona uderzyła do głowy.
  • Często człowiek człowiekowi nie dorasta do pięt, a potrafi mu wejść na głowę!
  • Człowiek ma w życiu najbardziej pod górkę, kiedy się stacza.
  • Człowiek pochodzi od małpy, ale schodzi na psy!
  • Dusza ludzka posiada opakowanie biodegradowalne.
  • Dwa światła, które są mi niezbędne do życia: Słońce i iskierka nadziei.
  • I realista jest marzycielem… kiedy śpi.
  • Iskierka nadziei może spowodować wybuch zaślepienia.
  • Kamień spadł mi z serca – i utknął w nerce…
  • Nadzieja na nieśmiertelność duszy, to jedyna nadzieja nie obciążona ryzykiem rozczarowania…
  • Nie boję się duchów. Boję się bezduszności.
  • Nie przewiduję dla siebie pojazdu bardziej przyszłościowego niż karawan.
  • Nie tylko żywi mają złudzenia – martwi także! Wydaje im się, że nic nie istnieje.
  • Pamiętam, jak kiedyś o mały włos nie stratował mnie tłum bakterii!
  • Przyjaźń na całe życie zaczyna się w piaskownicy, a kończy w piachu.
  • Przyroda została tak obmyślona, że ciało po śmierci podlega recyklingowi, a dusza reinkarnacji.
  • Słońce to jedyna rzecz, której widok nas cieszy, pomimo że nie potrafimy na nią patrzeć.
  • Świat został wyssany z Palca Bożego.
  • W sobie nosisz zwykle wszystkich ludzi: kilku masz w sercu, resztę w dupie.
  • Wyschnąć może wszystko z wyjątkiem wody.
  • Źródło i rzeka to dwie skrajności. Źródło potrafi się przebić, a rzeka tylko staczać.
  • Życie zaczyna się wykrzyknikiem, a kończy się znakiem zapytania.