Przejdź do zawartości

Tomasz Kajetan Węgierski

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Tomasz Kajetan Węgierski (1772)
Wikisource

Tomasz Kajetan Węgierski (1756–1787) – polski poeta, satyryk, tłumacz, podróżnik i wolnomularz.

  • A uczone obiady? Znasz może to imię,
    Gdzie połowa nie gada, a połowa drzymie;
    W którym król musi wszystkie zastąpić ekspensa
    Dowcipu, wiadomości i wina, i mięsa.
    • Źródło: o obiadach czwartkowych.
  • Czy mam złoto, czy bez złota,
    Zawszem żwawy i wesoły;
    Poczciwego zdobi cnota,
    Ani mu wstyd kiedy goły.
  • Ktokolwiek całe życia powaby
    W samych dostatkach pokłada,
    Błądzi mém zdaniem, i umysł słaby
    Więcéj niż rozum nim włada.
  • Na świecie z znajomymi, tu z przyjaźnią żyję,
    Kocham ile sił starczy, miernie jem i piję;
    Od pustego fircyków odłączon hałasu,
    Przegwizdywać ich nawet nie staje mi czasu.
  • Nie bardzo dawno przypadek się zdarzył,
    Ksiądz prałat kwestarz o nim mi dziś gwarzył.
    Czy to jest prawda, czy to rzecz zmyślona,
    Ja powiem jak mi była doniesiona.
    Na Rusi, niedaleko miasteczka Głogówka,
    Żyje majętna i nieszpetna wdówka.
  • Nie z potrzeby, ale z mody
    Leciał pędem panicz młody (...).
    • Źródło: Sen trzeci. Kolaska.
  • Tu leży Bielawski, szanujcie tę ciszę,
    Bo jak się obudzi, komedię napisze.
  • Wody żyjące, co w waszym biegu
    Ożywiać cały kraj macie,
    Jeśli mdlejecie zaraz u brzegu,
    A na cóż potém się zdacie?

Cytaty o Węgierskim

[edytuj]
  • Główną cechą talentu Węgierskiego była satyra. Pierwszy to był z naszych poetów, który się zupełnie w szkole francuzkiego smaku wykształcił.