Thomas Harris

Z Wikicytatów, wolnej kolekcji cytatów
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Thomas Harris (ur. 1940) – amerykański pisarz.

Czerwony smok[edytuj]

(ang. Red Dragon; tłum. Andrzej Marecki)

  • Natura człowieka to coś, na co nie mamy wpływu. Dostajemy ją razem z płucami, trzustką i całą resztą bebechów. Więc po co z nią walczyć?
  • Pogrzeby często wywołują w nas potrzebę seksu: jeden zero dla śmierci.
  • Strach jest wytworem wyobraźni. To kara, cena, jaką płaci się za wyobraźnię.

Milczenie owiec[edytuj]

(ang. The Silence of the Lambs, tłum. Andrzej Szulc)

Information icon.svg  Poniżej znajdują się wybrane cytaty, więcej znajdziesz w osobnym haśle Milczenie owiec.
  • Istnieje ćma, właściwie nawet kilka gatunków, która żywi się wyłącznie łzami. Nic innego nie je ani nie pije. (…) muszę upolować coś, co żywi się łzami.
  • Jeśli poczujesz, że zakwita w tobie ból, kwiat nagle stanie się ulgą.
  • Najbardziej wyprowadzają z równowagi głupota i zmarnowane starania.
  • Nic nie czyni człowieka bardziej bezbronnym niż samotność, może tylko chciwość.
  • Pożądanie nie zaczyna się od rzeczy wyimaginowanych. Pożądanie jest grzechem bardzo konkretnym – zaczynamy pożądać tego, co możemy dotknąć, zaczynamy pożądać tego, co widzimy na co dzień.
  • Prawie każde miejsce ma określoną porę dnia, kiedy wygląda najlepiej, kiedy kąt padania i intensywność światła wydobywają zeń najbardziej korzystne cechy. Ktoś, kto przykuty jest do jednego miejsca, wie, kiedy przypada ta pora i czeka na nią.
  • Proszę iść na jakikolwiek wydział psychologii i popatrzeć, kim są studenci i wykładowcy. Spotka pani albo zwariowanych amatorów krótkofalowców, albo innych zapaleńców z wyraźnymi zaburzeniami osobowości. A i tak są to akurat ci najzdolniejsi.
  • (…) spostrzegła, że rytm automatycznej pralki jest jak bicie wielkiego serca, a szum przelewającej się w niej wody jak odgłos, który słyszy nienarodzone jeszcze dziecko: przypomina miejsce, w którym po raz ostatni doznaliśmy spokoju.
  • Wdzięczność ma krótką pamięć.

Hannibal: Po drugiej stronie maski [edytuj]

(ang. Hannibal Rising, tłum. Jan Kraśko)

  • Gniew to przydatny, lecz i niebezpieczny dar.
  • Jeśli na pierwszy rzut oka ktoś wyda ci się nieciekawy, zajrzyj do jego wnętrza.
  • – Kocham cię, pani. – Hannibal podszedł bliżej. Otworzyła oczy i odepchnęła jego zakrwawione ręce.
    – A co pozostało do kochania w tobie?
    • Opis: rozmowa pani Murasaki i Hannibala.
  • Misza, naszym pocieszeniem jest świadomość, że Boga nie ma. Że nie jesteś uwiązana w niebie i że nikt nie każe ci po wsze czasy całować go w tyłek. Dane jest ci coś lepszego niż raj. Dany jest ci błogi niebyt. Codziennie za tobą tęsknię.
    • Opis: Hannibal nad grobem siostry.
  • – Na twój widok świerszcz śpiewa w duecie z mym sercem.
    – Me serce drży na widok tej, która nauczyła je śpiewać.
    • Opis: rozmowa pani Murasaki i Hannibala.
  • Wrota do pałacu pamięci doktora Hannibala Lectera toną w mrokach jego umysłu i mają zapadkę, którą można odnaleźć jedynie dotykiem. Te osobliwe podwoje prowadzą do ogromnych dobrze oświetlonych wczesnobarokowych sal, do komnat i korytarzy, które ilością i różnorodnością mogą rywalizować z salami pałacu Topkapi.

Zobacz też[edytuj]